Opdracht 1
Vanuit het culturele perspectief is het niet toereikend om te denken in opeenvolgende fasen in het
beleidsproces. Volgens dit perspectief zijn human activities niet rationeel op te delen in strakke
fasen. Het menselijk handelen is een opeenstappeling van kleine verhalen. Het ene verhaal is nog
niet geeindigd, of het volgende begint. Verhalen zijn niet gebonden aan bepaalde fasen. Het culturele
perspectief gaat om sensemaking en interacties, niet om structuur en strakke kaders. Als mens
creëren wij zelf de realiteit. Het gaat om het interacteren van ideeën en kennis.
Het institutionele perspectief stelt dat formele en informele regels (in plaats van een beleidscyclus)
het beleidsproces definiëren.
Opdracht 2
Rationeel:
Vanuit het rationele perspectief zou ik onderzoeken doen naar de negatieve gevolgen van global
warming.Vervolgens zou ik dit openbaar maken, de resultaten open, toegankelijk voor iedereen,
maken. Ik heb mijn oog gericht op het barrieremodel. In deze fase zijn er diverse barieres waar ik
overheen moet om van een small group een large group of people te maken. Hiermee wil ik zeggen
dat veel mensen het probleem moeten gaan inzien. Hierbij moet ik over een aantal hordes heen.
Politiek:
Vanuit het politiek perspectief zou ik de media opzoeken. De media heeft veel (informele) macht.
Hiermee kan ik de politiek beïnvloeden. Doordat ik het thema via de media veel draagvlak geef. Ik zal
diverse bestaande gegevens aandragen om in de media naar voren te brengen (welke precies,
correleert met andere perspectieven. Kom ik met harde cijfers en onderzoeksresultaten aan, betrek
ik het rationele perspectief. Vertel ik een emotioneel verhaal over stervende zeehondjes, betrek ik
het culturele perspectief).
Ook zal ik, volgens het Advocatie Coalition Framework, mijn "bondgenoten" opzoeken. Door samen
een front/coalitie te vormen staan we sterker. Via de media proberen we de macht naar ons
standpunt te krijgen, zodat ons belang/standpunt op de agenda komt.
Cultureel:
Vanuit het culturele perspectief zet ik vol in op het framen. De situatie geef ik een duidelijk negatief
frame. Hiermee laat ik zien dat er wat moet gebeuren, dat het op de agenda moet komen. Ik kan
hierbij een persoonlijk verhaal vertellen, wat mensen raakt. Ik speel in op het gevoel van mensen,
niet zozeer op hun ratio.
Institutioneel:
Vanuit het institutionele perspectief zal ik de status quo moeten doorbreken.Volgens het punctuated
equilibrium heerst er een stabiele situatie. Om verandering te bewerkstellige, het thema op de
agenda te zetten, zal ik moeten zorgen voor een rapid changing environment. Dit ga ik doen volgens
de kaders van de institutionele vormgeving. Ik ga politici een brief sturen. Zowel op landelijk als op
lokaal niveau. Hiermee probeer ik volgens de gestelde regels een ingang te vinden bij mensen met
gelegitimeerde macht. In deze brief leg ik de nadruk op de veranderende samenleving. Ik leg uit dat
de omstandiheden waarin we leven veranderen en dat ze daar wat mee moeten doen.