Vertigo
Ziektebeeld uitgewerkt door middel van de “rode loper”.
Wat is Vertigo?
Vertigo is de Latijnse naam voor draaiduizeligheid. is een vorm van duizeligheid waarbij een gevoel
van draaien of tollen wordt ervaren terwijl het lichaam die bewegingen feitelijk niet maakt. De meest
voorkomende oorzaak is Benigne paroxismale positieduizeligheid en komt voor als symptoom van
ziekte van Menière. Ook kan het gerelateerd zijn aan migraine, neuropathie van de evenwichtszenuw
en bewegingsziekte.
Draaiduizeligheid wordt veroorzaakt door een verstoring van het evenwichtsorgaan. Dit is een klein
kwetsbaar orgaantje binnenin het oor. Als dat niet goed werkt, krijgen je hersenen verkeerde
informatie doorgestuurd over de positie van je lichaam ten opzichte van je omgeving.
Draaiduizeligheid kan verschillende oorzaken hebben. Je evenwichtsorgaan kan ontstoken zijn, of de
buisjes van het evenwichtsorgaan verstopt. Het kan ook zijn dat er te veel vloeistof in de buisjes van
het evenwichtsorgaan zit, of dat de bloedtoevoer naar het evenwichtsorgaan verstoord is.
Ook spanning in de nek, paniekaanvallen (hyperventilatie) of het verouderingsproces (veranderingen
ter hoogte van hersenen, ogen, evenwichtsorganen) kunnen klachten van vertigo geven.
Medicatiegebruik (of misbruik) kan eveneens aan de basis liggen van draaiduizeligheid.
Epedimiologie (verspreiding)
Circa 30% van de veertigplussers heeft reeds een vorm van duizeligheid ervaren. Bij
vijfenzestigplussers bedraagt dit reeds 80%.
Per 1000 consultaties per jaar krijgt de huisarts 27 keer de klacht duizeligheid te horen. Vrouwen
hebben hier tweemaal zo vaak last van dan mannen. Er is een duidelijke toename met de leeftijd. Bij
36% van de gevallen kan de arts geen precieze diagnose stellen. Dit is vooral het geval bij ouderen.
Bij 16% is de diagnose een van de syndromen die gepaard gaan met draaiduizeligheid. De drie meest
voorkomende zijn benigne paroxismale positieduizeligheid (BPPD), neuritis vestibularis en de ziekte
van Menière.
Anatomie/fysiologie
Bij de bouw van het gehoororgaan is reeds vermeld dat het doolhof (labyrint) behalve uit het
slakkenhuis nog uit de voorhof (vestibulum) en de drie halfcirkelvormige kanalen bestaat. Het
vestibulum bevat twee blaasjes: het ovale blaasje (utriculus) en het ronde blaasje (sacculus). De drie
halfcirkelvormige kanalen en de beide blaasjes van het vestibulum vormen samen het
evenwichtsorgaan. Met kan hierbij twee soorten zintuigen onderscheiden, namelijk de
evenwichtszintuigen en de rotatiezintuigen.
Evenwichtszintuigen
De evenwichtszintuigen zijn gelegen in het ovale blaasje en het ronde blase. In de wand van ieder van
deze blaasjes bevindt zich een door zintuigcellen verdikking plaats. Op de zintuigcellen bevinden zich
haartjes die zijn verbonden door slijm waarop veel klakkristalletjes, de evenwichtssteentjes of
gehoorsteentjes liggen. Deze geven afhankelijk van de stand van het hoofd een bepaalde druk op de
Ziektebeeld uitgewerkt door middel van de “rode loper”.
Wat is Vertigo?
Vertigo is de Latijnse naam voor draaiduizeligheid. is een vorm van duizeligheid waarbij een gevoel
van draaien of tollen wordt ervaren terwijl het lichaam die bewegingen feitelijk niet maakt. De meest
voorkomende oorzaak is Benigne paroxismale positieduizeligheid en komt voor als symptoom van
ziekte van Menière. Ook kan het gerelateerd zijn aan migraine, neuropathie van de evenwichtszenuw
en bewegingsziekte.
Draaiduizeligheid wordt veroorzaakt door een verstoring van het evenwichtsorgaan. Dit is een klein
kwetsbaar orgaantje binnenin het oor. Als dat niet goed werkt, krijgen je hersenen verkeerde
informatie doorgestuurd over de positie van je lichaam ten opzichte van je omgeving.
Draaiduizeligheid kan verschillende oorzaken hebben. Je evenwichtsorgaan kan ontstoken zijn, of de
buisjes van het evenwichtsorgaan verstopt. Het kan ook zijn dat er te veel vloeistof in de buisjes van
het evenwichtsorgaan zit, of dat de bloedtoevoer naar het evenwichtsorgaan verstoord is.
Ook spanning in de nek, paniekaanvallen (hyperventilatie) of het verouderingsproces (veranderingen
ter hoogte van hersenen, ogen, evenwichtsorganen) kunnen klachten van vertigo geven.
Medicatiegebruik (of misbruik) kan eveneens aan de basis liggen van draaiduizeligheid.
Epedimiologie (verspreiding)
Circa 30% van de veertigplussers heeft reeds een vorm van duizeligheid ervaren. Bij
vijfenzestigplussers bedraagt dit reeds 80%.
Per 1000 consultaties per jaar krijgt de huisarts 27 keer de klacht duizeligheid te horen. Vrouwen
hebben hier tweemaal zo vaak last van dan mannen. Er is een duidelijke toename met de leeftijd. Bij
36% van de gevallen kan de arts geen precieze diagnose stellen. Dit is vooral het geval bij ouderen.
Bij 16% is de diagnose een van de syndromen die gepaard gaan met draaiduizeligheid. De drie meest
voorkomende zijn benigne paroxismale positieduizeligheid (BPPD), neuritis vestibularis en de ziekte
van Menière.
Anatomie/fysiologie
Bij de bouw van het gehoororgaan is reeds vermeld dat het doolhof (labyrint) behalve uit het
slakkenhuis nog uit de voorhof (vestibulum) en de drie halfcirkelvormige kanalen bestaat. Het
vestibulum bevat twee blaasjes: het ovale blaasje (utriculus) en het ronde blaasje (sacculus). De drie
halfcirkelvormige kanalen en de beide blaasjes van het vestibulum vormen samen het
evenwichtsorgaan. Met kan hierbij twee soorten zintuigen onderscheiden, namelijk de
evenwichtszintuigen en de rotatiezintuigen.
Evenwichtszintuigen
De evenwichtszintuigen zijn gelegen in het ovale blaasje en het ronde blase. In de wand van ieder van
deze blaasjes bevindt zich een door zintuigcellen verdikking plaats. Op de zintuigcellen bevinden zich
haartjes die zijn verbonden door slijm waarop veel klakkristalletjes, de evenwichtssteentjes of
gehoorsteentjes liggen. Deze geven afhankelijk van de stand van het hoofd een bepaalde druk op de
