Wetenschapsfilosofie
ZSO 4 t/m 6
Naam: Jenny Smit
Studentnummer: 2613768
Datum: 21/02/2021
4.1
Volgens Chalmers heeft een paradigma de volgende typische componenten:
- Fundamentele wetten en theoretische aannames
- Standaard manieren om de fundamentele wetten te gebruiken in verschillende situaties
- Instrumentatie en instrumentele technieken die nodig zijn om de wetten de wereld in te
brengen
- Metaphysische principes die het werk geleiden binnen een paradigma
- Algemene methodologische voorschriften
Normale wetenschap heeft de functie om wetenschappers de mogelijkheid te bieden om esoteric
details van een theorie uit te werken. Revolutionaire wetenschap heeft als functie om een paradigma
te breken om te ontwikkelen in een nieuwe, zodat progressie kan blijven bestaan. Tot slot hebben
zowel normale als revolutionaire wetenschap de functie om risico’s te spreiden en de kans op lange-
termijn successen te verhogen.
4.2
Smith beschrijft het concept van Kuhn op drie verschillende manieren.
1. Paradigma 1: de stricte versie, waarin een dominant frame bestaat, waarin paradigma’s
onverenigbaar zijn, en elkaar opvolgen
2. Paradigma 2: een switch van de ene paradigma naar de ander vereist een herorientering
“gestalt shift”. Deze vorm erkent paradigma’s in hetzelfde veld, maar deze moeten wel
onverenigbaar zijn
3. Paradigma 3: syononiem met ‘model’. vereist geen onverenigbaarheid of een coherente
wetenschappelijke ‘community’
Het gebruik van paradigma 1 is onmogelijk binnen de sociale wetenschappen, aangezien in de sociale
wetenschappen theorieen vaak samen opgaan, in plaats van vervangen, zoals in de
natuurwetenschappen. Het gebruik van paradigma 2 en 3 is daarvoor een utikomst voor de sociale
wetenschappen, om toch het begrip te kunnen gebruiken.
4.3
De betekenis van “logica” is volgens Fisher een systematische set van procedures die helpen in de
analyse en beoordeling van elementen van redenering binnen retorische interacties. “goede redenen”
zijn de elementen die een waarborg vormen voor het aanvaarden of het opvolgen van het advies dat
wordt gegeven door elke vorm van communicatie die als retorisch kan worden beschouwd.
De logica van goede redenen is dus een manier om retoriek te analyseren. Dit model bestaat uit 5
componenten:
1. men kijkt of de feiten die worden genoemd ook feiten zijn
2. men probeert vast te stellen of feiten zijn weggelaten of buiten de context vallen
3. men herkent patronen binnen de retoriek
4. men beoordeelt relevantie van individuele argumenten binnen de context van de logica
5. men maakt oordeel over feit of de huidige logica moet worden heroverwogen/veranderd
https://owl.purdue.edu/owl/general_writing/academic_writing/
historical_perspectives_on_argumentation/toulmin_argument.html
1
ZSO 4 t/m 6
Naam: Jenny Smit
Studentnummer: 2613768
Datum: 21/02/2021
4.1
Volgens Chalmers heeft een paradigma de volgende typische componenten:
- Fundamentele wetten en theoretische aannames
- Standaard manieren om de fundamentele wetten te gebruiken in verschillende situaties
- Instrumentatie en instrumentele technieken die nodig zijn om de wetten de wereld in te
brengen
- Metaphysische principes die het werk geleiden binnen een paradigma
- Algemene methodologische voorschriften
Normale wetenschap heeft de functie om wetenschappers de mogelijkheid te bieden om esoteric
details van een theorie uit te werken. Revolutionaire wetenschap heeft als functie om een paradigma
te breken om te ontwikkelen in een nieuwe, zodat progressie kan blijven bestaan. Tot slot hebben
zowel normale als revolutionaire wetenschap de functie om risico’s te spreiden en de kans op lange-
termijn successen te verhogen.
4.2
Smith beschrijft het concept van Kuhn op drie verschillende manieren.
1. Paradigma 1: de stricte versie, waarin een dominant frame bestaat, waarin paradigma’s
onverenigbaar zijn, en elkaar opvolgen
2. Paradigma 2: een switch van de ene paradigma naar de ander vereist een herorientering
“gestalt shift”. Deze vorm erkent paradigma’s in hetzelfde veld, maar deze moeten wel
onverenigbaar zijn
3. Paradigma 3: syononiem met ‘model’. vereist geen onverenigbaarheid of een coherente
wetenschappelijke ‘community’
Het gebruik van paradigma 1 is onmogelijk binnen de sociale wetenschappen, aangezien in de sociale
wetenschappen theorieen vaak samen opgaan, in plaats van vervangen, zoals in de
natuurwetenschappen. Het gebruik van paradigma 2 en 3 is daarvoor een utikomst voor de sociale
wetenschappen, om toch het begrip te kunnen gebruiken.
4.3
De betekenis van “logica” is volgens Fisher een systematische set van procedures die helpen in de
analyse en beoordeling van elementen van redenering binnen retorische interacties. “goede redenen”
zijn de elementen die een waarborg vormen voor het aanvaarden of het opvolgen van het advies dat
wordt gegeven door elke vorm van communicatie die als retorisch kan worden beschouwd.
De logica van goede redenen is dus een manier om retoriek te analyseren. Dit model bestaat uit 5
componenten:
1. men kijkt of de feiten die worden genoemd ook feiten zijn
2. men probeert vast te stellen of feiten zijn weggelaten of buiten de context vallen
3. men herkent patronen binnen de retoriek
4. men beoordeelt relevantie van individuele argumenten binnen de context van de logica
5. men maakt oordeel over feit of de huidige logica moet worden heroverwogen/veranderd
https://owl.purdue.edu/owl/general_writing/academic_writing/
historical_perspectives_on_argumentation/toulmin_argument.html
1
