Samenvatting Orthopedagogiek als handelingswetenschap - Orthopedagogiek en Disability Studies

Auditieve beperking

Geschiedenis


Heet hangijzer: Wat met onderwijs en ‘taal’keuze

1880: (EXAMEN!!!!!)

Conventie van Milaan

 Alle pedagogogen/onderwijzers die gezegd hebben ‘gebarentaal’ is niet
goed, nadelig voor spraak en taalontwikkeling, incompatibel als we die
samen gaan gebruiken
 Nadruk op spreken en taal

Gebaren zijn nadelig voor spraakontwikkeling = incompatibel

Viva la parole!

Na 1880:

 Veel taboe over gebarentaal
 Dove leerkrachten = taboe
 Opkomst oralisme (nadruk op spreken), welbevinden daalt

3 visies op taalkeuze in dovenonderwijs:

Differentiërende Totale communicatie Bilinguaal-Bicultuur
communicatie
Zo volwaardig mogelijk Leren= meer dan taal, Leven in 2 werelden
verwerven van vrije keuze in
gesproken taal (bewust communicatie
kunnen kiezen)
Cascade: Doel belangrijker dan Dansen met 2 talen (VGT
1. Oraal middel en Nedl)
2. Oraal + grafisch In praktijk: zeer vaak Dove rolmodellen
3. Oraal + nedl met gebaren, geen centraal
vingerspelling bi-culturele id Dovenid:
4. Oraal + gebaren Doven empowerment
Dovencultuur


In Vlaanderen:

,Vlaamse thuisbegeleidingsdiensten:




Spermalie= blinden en
doven


Buitengewoon/geïntegreerd onderwijs?

 Sinds 2015 (M-decreet, Decreet leersteun): geef dove en sh leerlingen
extra kansen om gewoon onderwijs te blijven volgen

Belang van rolmodellen:




Doofstomheid: verband tussen doof zijn en niet kunnen spreken

Oudheid:

 Spraakapparatuur bij dove mensen defect
 Stomheid (= niet kunnen spreken): onvermogen tot denken

Rudolph Agricola (Groningen):

 Doofgeboren begreep en zelf ook kunnen schrijven
 Eerste beschrijving van dove personen die leerde spreken

, Spanje: 16e-17e eeuw

Pedro Ponce de Léon:

 Sterk gebruik gemaakt van vingeralfabet
o Nodig: binnen familie communiceren
 Gaf les aan de Velasco’s (rijke familie)
1. Leerde ze eerst lezen
2. Leerde ze dan de geschreven letter en woorden uitspreken
3. Leerde geen spraakafzien
 Start orale methode, nadruk op spreken

Juan Pablo de Bonet:

 Methode gebaseerd op gebruik vh eenhandig handenalfabet
 Belang: vroege interventie
 Familieleden moesten handenalfabet aanleren om te communiceren met
het kind
 Spraak op jonge leeftijd aanleren obv handenalfabet en geschreven woord
o te lang wachten?  hinderpaal voor latere spraakontwikkeling
 nadruk: logische opbouw van grammaticale regels en gaf aan dat sommige
doven spraak konden verstaan door naar lippen te kijken
 eerste onderwijs aan dove kinderen  rijke mensen
o onderwijs hoofdzakelijk individueel karakter
 Belang: doven leren spreken  dan is hij ook een mens  ziel kan gered
worden

George Dalgarno:

 tweetalig handenalfabet door letters op je hand aan te wijzen
 vooruitstrevend gedachtengoed:
o taal moet niet onderwezen worden
 MAAR voor dove kinderen situatie creëren (zoals bij horende
kinderen)
 Dus: ouders vanaf geboorte vingerspellen
o Alle horende kinderen handenalfabet leren
o Mening: doven evenveel ontwikkelingsmogelijkheden hebben als
horende
 Indien ze doeltreffend werden onderwezen
 Dit pedagogisch optimisme  zeldzaam in dovenpedagogiek
 Voorloper totale communicatie

Frankrijk (17e-18e eeuw):

Etienne de Fay:

 Le vieux sourd d’Amiens
 Eerste dove leraar van wie bekend was dat hij dove kinderen dmv
gebarentaal onderwees
 naar abdij
gestuurd