samenvatting pathologie/farmacologie: cardiologie (ECG)

CARDIOLOGIE: EKG EN RITMESTOORNISSEN

1. Basisprincipes uit de cardiale elektrofysiologie
- Elektrocardiogram:
 Een diagnostische techniek die gebruikt wordt om stoornissen in de elektrische
activiteit van het hart vast te stellen
 Kan een gevolg zijn van afwijkingen in het hartritme en andere zaken:
 Acuut myocardinfarct
 Ventrikelhypertrofie
 Stoornis in de kaliumconcentratie in het bloed
1.1 De actiepotentiaal in de cardiomyocyt
 Hartritme 60: hart contraheert 1 keer per seconde
 Gevolg van een elektrische prikkel
 Elke hartspiercel zal bij een hartritme van 60 immers 1 maal per seconde
geprikkeld worden
 Rusttoestand:
 Er heerst een potentiaalverschil over de celmembraan van een hartspiercel
waardoor deze intracellulaire negatief geladen is t.o.v. extracellulair
 Celmembraan is gepolariseerd

, 2. Genese van het normale ECG
- Basisprincipe van het ECG berust op het meten van de potentiaalverschillen die
ontstaan tijdens het depolariseren van de verschillende delen van de hartspier
- Worden gemeten d.m.v. kleefelektroden t.h.v. de huid
- Voorstelling:
 3D structuur met 3 vlzkken
 Standaard ECG registreert in 2 vd 3 vlakken
 Frontale vlak: frontale leidingen
 4 elektrodes
 3 meetelektrodes ter hoogte van de rechterarm (RA), linkerarm (LI) en
linkervoet (LV)
 1 aardingselektrode ter hoogte van de rechtervoet (RV)
 6 frontale afleidingen geregistreerd: I, II, III, aVR, aVL en VF




 Transversale vlak: precordiale leidingen
 6 elektrodes
 Thv de voorkant en de zijkant van de linker thoraxhelft
 Elke elektrode neemt 1 precordiale afleiding voor zijn rekening: V1, V2,
V3, V4, V5 en v6