Examen syndicschap +
antwoorden
, Examen syndicschap
1. Leg artikel 577-2 artikel 9 BW uit + 2 gevolgen wat er van dwingend recht is en wat
niet (a,b).
=> art. 577-2 BW: de gewone mede-eigendom en de gedwongen mede-eigendom in het algemeen; dit artikel is
(behalve, § 9) suppletief recht; het regelt de verhouding tussen de eigenaars, niet tegenover derden.
=> art. 577-3 en volgende BW: appartementenrecht: een specifieke vorm van gedwongen mede-eigendom. Dit
is dwingend recht. Het regelt zowel de verhouding tussen de mede-eigenaars (= ME) als de verhouding ME -
derden.
Antwoord: Dit is een bijzondere paragraaf omdat dit als enige paragraaf van dwingend recht
is (men mag er dus bij overeenkomst niet van afwijken).
Het is van toepassing op onroerende goederen die gemeenschappelijk worden gebruikt (bijv.
gemeenschappelijke haag of afscheiding).
Dit artikel bepaalt 3 zaken:
1. Er is geen verdeling mogelijk
2. Het aandeel volgt het erf waar het toe behoort
3. De lasten worden verdeeld volgens de waarde van het privatief deel; men kan hier wel
van afwijken en ook rekening houden met het nut dat het gemeenschappelijk deel heeft
voor het desbetreffende privatieve deel.
a. Het gaat dus om een specifieke situatie waarbij een onverdeeld onroerend goed bestemd
is voor het gemeenschappelijk gebruik van 2 of meer erven (= privatief deel): deze is niet
vatbaar voor verdeling.
Voorbeeld: twee huizen naast elkaar hebben een gemeenschappelijke oprit. In deze situatie hebben we te
maken met 2 privatieve delen (= 2 huizen) en 1 gemeenschappelijk deel (= oprit). In dit geval is het niet mogelijk
dat de eigendom van de oprit alleen aan de ene of andere huiseigenaar toekomt, want het wordt door beide
erven gebruikt.
b. Gevolg is dat het onverdeeld aandeel altijd verbonden blijft aan het erf: als men een van
de huizen zou verkopen, dan gaat het onverdeeld aandeel in de oprit uiteraard mee over.
Kosten die met het gemeenschappelijke deel te maken hebben, zullen volgens de wet in de
eerste plaats verdeeld worden volgens de waarde van het privatief deel.
Maar omdat dit tot oneerlijke situaties kan leiden, voorziet de wet in tweede instantie dat de
mede-eigenaars kunnen overeenkomen de kosten te verdelen volgens het nut dat elk
privatief deelheeft.
Voorbeeld: stel dat in ons voorbeeld het ene huis een klein huisje is waarvan de eigenaar met zijn 2 auto's
voortdurend gebruik maakt van de oprit, en het andere huis een grote, dure villa is waarvan de eigenaars zelfs
geen auto hebben. Indien de oprit opnieuw moet geasfalteerd worden, zullen de eigenaars van de grote villa
volgens het eerste principe het grootste deel van de kosten moeten dragen (volgens waarde van het privatief
deel). Omdat zij het minst gebruik maken van de oprit zou dit unfair zijn en kunnen de mede-eigenaars beslissen
de kosten op een andere manier te verdelen.
2. Geef een voorbeeld van gedwongen of gewone ME toegepast op het
appartementsrecht.
Gedwongen ME: De hal in een appartement
Gewone ME: Kopen van een app met je echtgenoot
antwoorden
, Examen syndicschap
1. Leg artikel 577-2 artikel 9 BW uit + 2 gevolgen wat er van dwingend recht is en wat
niet (a,b).
=> art. 577-2 BW: de gewone mede-eigendom en de gedwongen mede-eigendom in het algemeen; dit artikel is
(behalve, § 9) suppletief recht; het regelt de verhouding tussen de eigenaars, niet tegenover derden.
=> art. 577-3 en volgende BW: appartementenrecht: een specifieke vorm van gedwongen mede-eigendom. Dit
is dwingend recht. Het regelt zowel de verhouding tussen de mede-eigenaars (= ME) als de verhouding ME -
derden.
Antwoord: Dit is een bijzondere paragraaf omdat dit als enige paragraaf van dwingend recht
is (men mag er dus bij overeenkomst niet van afwijken).
Het is van toepassing op onroerende goederen die gemeenschappelijk worden gebruikt (bijv.
gemeenschappelijke haag of afscheiding).
Dit artikel bepaalt 3 zaken:
1. Er is geen verdeling mogelijk
2. Het aandeel volgt het erf waar het toe behoort
3. De lasten worden verdeeld volgens de waarde van het privatief deel; men kan hier wel
van afwijken en ook rekening houden met het nut dat het gemeenschappelijk deel heeft
voor het desbetreffende privatieve deel.
a. Het gaat dus om een specifieke situatie waarbij een onverdeeld onroerend goed bestemd
is voor het gemeenschappelijk gebruik van 2 of meer erven (= privatief deel): deze is niet
vatbaar voor verdeling.
Voorbeeld: twee huizen naast elkaar hebben een gemeenschappelijke oprit. In deze situatie hebben we te
maken met 2 privatieve delen (= 2 huizen) en 1 gemeenschappelijk deel (= oprit). In dit geval is het niet mogelijk
dat de eigendom van de oprit alleen aan de ene of andere huiseigenaar toekomt, want het wordt door beide
erven gebruikt.
b. Gevolg is dat het onverdeeld aandeel altijd verbonden blijft aan het erf: als men een van
de huizen zou verkopen, dan gaat het onverdeeld aandeel in de oprit uiteraard mee over.
Kosten die met het gemeenschappelijke deel te maken hebben, zullen volgens de wet in de
eerste plaats verdeeld worden volgens de waarde van het privatief deel.
Maar omdat dit tot oneerlijke situaties kan leiden, voorziet de wet in tweede instantie dat de
mede-eigenaars kunnen overeenkomen de kosten te verdelen volgens het nut dat elk
privatief deelheeft.
Voorbeeld: stel dat in ons voorbeeld het ene huis een klein huisje is waarvan de eigenaar met zijn 2 auto's
voortdurend gebruik maakt van de oprit, en het andere huis een grote, dure villa is waarvan de eigenaars zelfs
geen auto hebben. Indien de oprit opnieuw moet geasfalteerd worden, zullen de eigenaars van de grote villa
volgens het eerste principe het grootste deel van de kosten moeten dragen (volgens waarde van het privatief
deel). Omdat zij het minst gebruik maken van de oprit zou dit unfair zijn en kunnen de mede-eigenaars beslissen
de kosten op een andere manier te verdelen.
2. Geef een voorbeeld van gedwongen of gewone ME toegepast op het
appartementsrecht.
Gedwongen ME: De hal in een appartement
Gewone ME: Kopen van een app met je echtgenoot
