Samenvatting Ziekteleer Wilmer

Samenvatting ziekteleer Wilmer
Gastrointestinale ziekteleer
 Slokdarm: achalasie, slokdarmspasmen, GERD, maligne tumoren
 Maag: ulcuslijden, gastritis, maligne tumoren
 Functionele darmstoornissen: Irritable Bowel Syndrome, functionele dyspepsie
 Coeliakie
 Inflammatoire darmziekten: Ziekte van Crohn, Colitis ulcerosa
 Diverticulitis
 Hemorroïden



Slokdarm
Slokdarmfunctie:

1) Aboraal transport van voedselbolus en speeksel(500ml/dag

2) Voorkomen van reflux van maaginhoud

Via:

 Peristaltiek (primaire, secundaire)-> samentrekken van
slokdarm
 Sfinctermechanismen (cricopharyngeus, GES(Gastro-espogale
sfincter))
 Neuronale controle (inhibitie, excitatie)




Meten hoe slokdarm contracteert->
slikken-> relaxatie sphincter-> dan
contractie(peristaltisch)

Bij slikken-> ph dalen en dan gaat hij
terug

,Symptomen bij slokdarmpathologie
 Dysfagie: moeite met slikken
 Pijn = odynofagie
 Regurgitatie: terugkomen maaginhoud in mond
 Pyrosis: branderig gevoel achter borstbeen(bealngrijk-
 Aspiratieinhiud van maag in mond en dan in longen terechtgekomen
 Gewichtsverlies
 Bloedverlies: door onsteking van slijmvlies
 Globusgevoel: gevoel dat iets in keel blijft steken
 Halitose: slechte geur uit de mond



Onderzoek bij slokdarmpathologie
 Oesofagoscopie: endoscoop in slokdarm
 Röntgenonderzoek
 Manometrisch onderzoek: meten van drukken in de slokdarm-> Op basis van ppatroon van
slik kunt u verschillende ziekten direct diagnostiseren
 Ambulante pH-meting




 Impedantie meting



Slokdarmpathologie = Ziekten van de slokdarm

 Divertikel (Zenker)
 Motorische stoornissen
o Achalasia
o Spasmen
 Gastro-oesofagale refluxziekte (oesofagitis)(GERD)
 Tumoren (carcinoom, leiomyoma)

,Divertikel (Zenker)
Proximaal kleine uitstulping van de slokdarm-> Zenker’s diverticulum

Prevalentie: 1% van de bevolking

Symptomen: Dysfagie, hoesten, halitose, regurgitatie

Complicaties: Perforatie, obstructie, kanker

Therapie: nihil, of endoscopische stapeling of heelkunde



Achalasie (een motiliteitsstoornis in de slokdarmfunctie)
 progressieve ziekte gekenmerkt door dysfagie voor vast en vloeibaar voedsel
 Incidentie: 1-5/100.000 inwoners/jaar
 Prevalentie: 7-32/100.000 inwoners
 Meestal tussen 40 en 60 j
 Geen peristaltiek in de slokdarm, simultane contracties
 Lage gastro-oesofageale sfincter (GES) dilateert niet
 GES tonus is hoog
 Progressieve obstructie in de slokdarm



Oorzaak:

 Denervatie inhibitorische neuronen tgv. progressieve degeneratie van ganglion cellen thv. de
myenterische plexus in de wand van de slokdarm

 Primair: idiopathisch (oorzaak van degeneratie onduidelijk, vermoedelijk een auto-immuun
ziekte met vermoedelijk genetische predispositie)->98%

 Secundair: Ziekte van Chagas (infectie met parasiet Trypanosoma cruzi), sarcoïdose,
amyloidose(opstapelen van amyloid)

Mogelijke pathogenetische pathways in achalasia

, symptomen

 Dysfagie (98%)
 Retrosternale pijn door contracties (42%)
 Regurgitatie (78%)
 Vermagering
 Nachtelijke hoestbuien
 Pneumonie

Diagnose:

 Röntgen met Barium
 Gastroscopie
 Hoge resolutie manometrie

Therapie voor achalasie:

 medicatie (weinig nut)
 Endoscopische dilataties
 chirurgische esophagomyotomie
 endoscopische myotomie (POEM: perorale endoscopische myotomie)




 botulinustoxine: injectie van botulinustoxine in sfincter-> relaxatie



Therapeutisch algoritme voor achalasie