2. Microbiota van voedingsmiddelen.
2.1 Routine bacteriologische analyse van eetwaren
- Dit wordt dagdagelijks gedaan en wordt steeds op min of meer dezelfde manier gedaan ->
dus we hebben dezelfde bias.
- Als we routinematig gaan werken doen wit dit graag kwantitatief, we weten graag
aantallen (in logaritme met kolonievormende eenheid). Indien kwantitatief niet lukt, zullen
we kwalitatief werken.
- Routine-analyse bevat vooral de analyse van algemene parameters, de specifieke analyse
naar voedselpathogeen is eerder uitzondering dan regel -> want: het duurt langer,
arbeidsintensiever, niet altijd noodzakelijk en verteld niet noodzakelijk bij een negatief
resultaat dat het voedingsmiddel veilig was. Dus is het dikwijls beter om snelle, goedkopere
analyse methoden toe te passen, waarbij je over langere tijd data kan verzamelen, en meer
staalnames kan nemen -> dit zal ons veel meer vertellen.
- Bij een kwantitatieve analyse kunnen bacteriën onder 4 vormen aanwezig zijn:
Levend-vegetatief: dit zijn vooral de bacteriën waarnaar we opzoek zijn.
(Endo)spores
Dood: dan spelen ze geen rol in de voedselveiligheid. Maar hier moet je goed mee
opassen als je moleculair gebaseerde technieken gaat toepassen. Deze testen kunnen
je een positief resultaat geven, maar is niet van belang voor voedselveiligheid.
VBNC: er is nog infectiemogelijkheid maar geen kweek in labo. Komt vooral voor bij
stress toestanden van bacteriën.
- Bij een routine-analyse gaan we een levende telling doen. Hierbij zijn er verschillende
criteria:
Bacteriële cellen zijn in staat om te delen op een geschikt agar medium.
Aannemen dat elke levende cel uitgroeit tot een visueel waarneembare kolonie. ->
dit is natuurlijk niet volledig juist -> verklaring waarom er spreiding is op het
resultaat.
Voornamelijk uitgevoerd via giet-, spreid-, spiraal plaat of MNP.
2.1.1 Soorten levende telling (TWIEOO)
- De keuze voor welke telling je wil laten doen is de keuze van de dierenarts.
1. Algemene telling (TWIEOO):
- Hierbij heb je de keuze uit:
Totaal aantal aerobe bacteriën (of kiemgetal) of anaerobe: hier zullen we algemene
groeimedia voor gebruiken: PCA (plate count agar), TSA (typtone soya agar), of meer
voor het klinische gebruiken we BA (blood agar). Voordeel van PCA en TSA is dat je
door de plaat kan kijken, dus je kan beter tellen. Tellen kan bij 4 relevante
temperaturen: 7 graden bij gekoelde zaken, bij 20 graden is bij kamertemperatuur,
bij 30 graden -> dit is de standaard internationaal -> men gaat ervan uit dat men een
stuk mesofiele als een stuk psychrofiele flora kan analyseren, bij 37 graden is bij
lichaamstemperatuur -> zullen we vooral gebruiken voor voedselpathogenen. Indien
we willen weten hoeveel anaerobe kiemen er zijn zullen we zuurstof wegnemen en
dit vervangen door stikstof of CO2.
(Totaal facultatief anaerobe bacteriën) -> wordt zelden gedaan.
2.1 Routine bacteriologische analyse van eetwaren
- Dit wordt dagdagelijks gedaan en wordt steeds op min of meer dezelfde manier gedaan ->
dus we hebben dezelfde bias.
- Als we routinematig gaan werken doen wit dit graag kwantitatief, we weten graag
aantallen (in logaritme met kolonievormende eenheid). Indien kwantitatief niet lukt, zullen
we kwalitatief werken.
- Routine-analyse bevat vooral de analyse van algemene parameters, de specifieke analyse
naar voedselpathogeen is eerder uitzondering dan regel -> want: het duurt langer,
arbeidsintensiever, niet altijd noodzakelijk en verteld niet noodzakelijk bij een negatief
resultaat dat het voedingsmiddel veilig was. Dus is het dikwijls beter om snelle, goedkopere
analyse methoden toe te passen, waarbij je over langere tijd data kan verzamelen, en meer
staalnames kan nemen -> dit zal ons veel meer vertellen.
- Bij een kwantitatieve analyse kunnen bacteriën onder 4 vormen aanwezig zijn:
Levend-vegetatief: dit zijn vooral de bacteriën waarnaar we opzoek zijn.
(Endo)spores
Dood: dan spelen ze geen rol in de voedselveiligheid. Maar hier moet je goed mee
opassen als je moleculair gebaseerde technieken gaat toepassen. Deze testen kunnen
je een positief resultaat geven, maar is niet van belang voor voedselveiligheid.
VBNC: er is nog infectiemogelijkheid maar geen kweek in labo. Komt vooral voor bij
stress toestanden van bacteriën.
- Bij een routine-analyse gaan we een levende telling doen. Hierbij zijn er verschillende
criteria:
Bacteriële cellen zijn in staat om te delen op een geschikt agar medium.
Aannemen dat elke levende cel uitgroeit tot een visueel waarneembare kolonie. ->
dit is natuurlijk niet volledig juist -> verklaring waarom er spreiding is op het
resultaat.
Voornamelijk uitgevoerd via giet-, spreid-, spiraal plaat of MNP.
2.1.1 Soorten levende telling (TWIEOO)
- De keuze voor welke telling je wil laten doen is de keuze van de dierenarts.
1. Algemene telling (TWIEOO):
- Hierbij heb je de keuze uit:
Totaal aantal aerobe bacteriën (of kiemgetal) of anaerobe: hier zullen we algemene
groeimedia voor gebruiken: PCA (plate count agar), TSA (typtone soya agar), of meer
voor het klinische gebruiken we BA (blood agar). Voordeel van PCA en TSA is dat je
door de plaat kan kijken, dus je kan beter tellen. Tellen kan bij 4 relevante
temperaturen: 7 graden bij gekoelde zaken, bij 20 graden is bij kamertemperatuur,
bij 30 graden -> dit is de standaard internationaal -> men gaat ervan uit dat men een
stuk mesofiele als een stuk psychrofiele flora kan analyseren, bij 37 graden is bij
lichaamstemperatuur -> zullen we vooral gebruiken voor voedselpathogenen. Indien
we willen weten hoeveel anaerobe kiemen er zijn zullen we zuurstof wegnemen en
dit vervangen door stikstof of CO2.
(Totaal facultatief anaerobe bacteriën) -> wordt zelden gedaan.
