Inleiding en behandelprincipes
Inleiding
Chronische pijn is een van de meest voorkomende aandoeningen. Het is multifactorieel en als
therapeuten moeten we de levenskwaliteiten van de patiënten verbeteren. Door de pijn te
verbeteren hebben we ook een positieve invloed op het financieel vlak van de patiënt door ze uit een
vicieuze cirkel te halen.
In een studie werd er aangetoond dat chronische pijn in verband wordt gebracht met een vroegere
mortaliteit. Mensen met aanhoudende pijn zijn gemiddeld 6 jaar ouder dan hun werkelijke leeftijd.
Voor elke 10 jaar die ze met chronische pijn leven, verliezen ze gemiddeld 1 levensjaar. Vervolgens
hebben ze ook een verhoogd risico op kanker en hart- en vaatziekten. Er werd ook aangetoond dat
mensen die met chronische pijn leven, daar bovenop nog gediagnosticeerd worden met kanker, gaan
minder goed herstellen.
Als therapeut is het super belangrijk om de
levensstijlfactoren van de patiënten te
verbeteren. Ze zijn bepalend voor het verhoogd
mortaliteitsrisico. Het is moeilijk om
levensstijlfactoren te veranderen. Bij gezonde
mensen is het al niet makkelijk, laat staan bij
mensen die elke dag te maken hebben met
pijn. Onder levensstijlfactoren verstaan we voeding, slaapgewoontes, stress, fysieke activiteit,
sedentair gedrag, roken,… . De verhoogde mortaliteit risico verdwijnt bij correct levensstijl factoren.
Chronische pijn is een belangrijk onderwerp bij ouderen, ook bij volwassenen maar bij een
geriatrische populatie is omgaan met chronische pijn lastig, vooral omdat er ook cognitieve
problemen erbij komen.
Chronische pijn komt steeds vaker voor bij kinderen, hier is het dan belangrijk om eerst de ouders en
de omgeving van het kind te behandelen en dan pas het kind zelf.
De term chronische pijn is een slechte term omdat deze woorden een negatieve conotatie hebben.
Dit creëert een gevoel bij de patiënt dat hij altijd met pijn zal moeten leven. Het woord chronisch
heeft dus een nocebo-effect. Dit toont weer aan hoe belangrijk communicatie is binnen ons
vakdomein.
Roken
Bij mensen met chronische pijn is het belangrijk om eerst na te gaan of deze mensen roken. Dit zal
een groot invloed hebben op de behandeling en de prognose. Mensen die roken zijn mensen die
weinig zorg nemen van hun gezondheid. Uit studies blijkt dan dat deze patiënten een minder grote
therapie-effect mogen verwachten.
Roken heeft samen met dry neelding, massage, acupunctuur en orthopedische chrirugie een
pijnstillend effect, maar dit is beperkt op KT (korte termijn). Daarnaast belemmeren ze ook het
herstel van chronische pijn op lange termijn want ze geven aan dat de therapeut van buiten af de
pijn kan verhelpen en nemen zo een passieve coping aan. Niets is minder waar.
Chronische pijn en centrale sensitisatie: Inleiding en
behandelprincipes
, Pijnversterking activeren
Pijnpatiënten hebben de neiging om hun pijn te catastroferen. Deze term is een overkoepelende
term voor magnificatie, piekeren en hulpeloosheid. Bij het beoordelen van pijnpatiënten worden er
vragenlijsten afgenomen met verschillende schalen. De patiënten gaan laag scoren op de
magnificatiesubschaal, dwz dat heel weinig pijnpatiënten hun pijn gaan vergroten. Ze zijn echter wel
hulpeloos ten aanzien van hun pijn en gaan er bij gevolg continu over piekeren. Ze gaan op deze
subschalen dus wel hoog scoren, met als gevolg dat dit hun pijnversterkend systeem zal activeren.
De eigeneffectiviteit bij deze patiënten is dus heel laag. Als therapeut kunnen we deze verhogen
door ervoor te zorgen dat zij met hun gezondheidsprobleem beter aan de slag gaan. Dit staat in lijn
met de lage score op de magnificatie schaal. Daarnaast speelt stress een zeer belangrijke rol. Als
therapeut moeten we de stress van de patiënten verminderen of ze er leren mee omgaan.
Endogene pijnstilling activeren
Fysieke activiteit actieveert deze ijnstilling, zeker op LT. Op korte termijn (vooral whilsash P, lage
rugklachten (40%), zal de endogene pijnstilling niet geactiveerd worden, maar op LT zal het bij die P
wel een effect hebben. Je moet dus aan de P uitleggen dat mensen die meer pijn hebben op KT, ze
uiteindelijk wel een effect gaan hebben.
Zeer belangrijk dus om dit grafiek uit te leggen. Want het toont aan dat fysieke activiteit op LT de pijn
zal verminderen maar dat de P moet volhouden.
Daarnaast is hun vragen wat doe je graag heel belangrijk en heeft meer effect op de pijn. De P zaken
laten doen die hij graag doet om hem vertouwen geven dat hij deze zaken nog kan. Bij pijn P kan hun
identiteit veranderen doordat ze geen doelen meer hebben behalve van hun rugpijn verlost te raken.
Langetermijn potentiatie systeem
Wanneer microglia in het centraal zenuwstelsel
geactiveerd worden, ontstaat er een lange termijn
potentiatie systeem. De microglia activeren de
Inleiding
Chronische pijn is een van de meest voorkomende aandoeningen. Het is multifactorieel en als
therapeuten moeten we de levenskwaliteiten van de patiënten verbeteren. Door de pijn te
verbeteren hebben we ook een positieve invloed op het financieel vlak van de patiënt door ze uit een
vicieuze cirkel te halen.
In een studie werd er aangetoond dat chronische pijn in verband wordt gebracht met een vroegere
mortaliteit. Mensen met aanhoudende pijn zijn gemiddeld 6 jaar ouder dan hun werkelijke leeftijd.
Voor elke 10 jaar die ze met chronische pijn leven, verliezen ze gemiddeld 1 levensjaar. Vervolgens
hebben ze ook een verhoogd risico op kanker en hart- en vaatziekten. Er werd ook aangetoond dat
mensen die met chronische pijn leven, daar bovenop nog gediagnosticeerd worden met kanker, gaan
minder goed herstellen.
Als therapeut is het super belangrijk om de
levensstijlfactoren van de patiënten te
verbeteren. Ze zijn bepalend voor het verhoogd
mortaliteitsrisico. Het is moeilijk om
levensstijlfactoren te veranderen. Bij gezonde
mensen is het al niet makkelijk, laat staan bij
mensen die elke dag te maken hebben met
pijn. Onder levensstijlfactoren verstaan we voeding, slaapgewoontes, stress, fysieke activiteit,
sedentair gedrag, roken,… . De verhoogde mortaliteit risico verdwijnt bij correct levensstijl factoren.
Chronische pijn is een belangrijk onderwerp bij ouderen, ook bij volwassenen maar bij een
geriatrische populatie is omgaan met chronische pijn lastig, vooral omdat er ook cognitieve
problemen erbij komen.
Chronische pijn komt steeds vaker voor bij kinderen, hier is het dan belangrijk om eerst de ouders en
de omgeving van het kind te behandelen en dan pas het kind zelf.
De term chronische pijn is een slechte term omdat deze woorden een negatieve conotatie hebben.
Dit creëert een gevoel bij de patiënt dat hij altijd met pijn zal moeten leven. Het woord chronisch
heeft dus een nocebo-effect. Dit toont weer aan hoe belangrijk communicatie is binnen ons
vakdomein.
Roken
Bij mensen met chronische pijn is het belangrijk om eerst na te gaan of deze mensen roken. Dit zal
een groot invloed hebben op de behandeling en de prognose. Mensen die roken zijn mensen die
weinig zorg nemen van hun gezondheid. Uit studies blijkt dan dat deze patiënten een minder grote
therapie-effect mogen verwachten.
Roken heeft samen met dry neelding, massage, acupunctuur en orthopedische chrirugie een
pijnstillend effect, maar dit is beperkt op KT (korte termijn). Daarnaast belemmeren ze ook het
herstel van chronische pijn op lange termijn want ze geven aan dat de therapeut van buiten af de
pijn kan verhelpen en nemen zo een passieve coping aan. Niets is minder waar.
Chronische pijn en centrale sensitisatie: Inleiding en
behandelprincipes
, Pijnversterking activeren
Pijnpatiënten hebben de neiging om hun pijn te catastroferen. Deze term is een overkoepelende
term voor magnificatie, piekeren en hulpeloosheid. Bij het beoordelen van pijnpatiënten worden er
vragenlijsten afgenomen met verschillende schalen. De patiënten gaan laag scoren op de
magnificatiesubschaal, dwz dat heel weinig pijnpatiënten hun pijn gaan vergroten. Ze zijn echter wel
hulpeloos ten aanzien van hun pijn en gaan er bij gevolg continu over piekeren. Ze gaan op deze
subschalen dus wel hoog scoren, met als gevolg dat dit hun pijnversterkend systeem zal activeren.
De eigeneffectiviteit bij deze patiënten is dus heel laag. Als therapeut kunnen we deze verhogen
door ervoor te zorgen dat zij met hun gezondheidsprobleem beter aan de slag gaan. Dit staat in lijn
met de lage score op de magnificatie schaal. Daarnaast speelt stress een zeer belangrijke rol. Als
therapeut moeten we de stress van de patiënten verminderen of ze er leren mee omgaan.
Endogene pijnstilling activeren
Fysieke activiteit actieveert deze ijnstilling, zeker op LT. Op korte termijn (vooral whilsash P, lage
rugklachten (40%), zal de endogene pijnstilling niet geactiveerd worden, maar op LT zal het bij die P
wel een effect hebben. Je moet dus aan de P uitleggen dat mensen die meer pijn hebben op KT, ze
uiteindelijk wel een effect gaan hebben.
Zeer belangrijk dus om dit grafiek uit te leggen. Want het toont aan dat fysieke activiteit op LT de pijn
zal verminderen maar dat de P moet volhouden.
Daarnaast is hun vragen wat doe je graag heel belangrijk en heeft meer effect op de pijn. De P zaken
laten doen die hij graag doet om hem vertouwen geven dat hij deze zaken nog kan. Bij pijn P kan hun
identiteit veranderen doordat ze geen doelen meer hebben behalve van hun rugpijn verlost te raken.
Langetermijn potentiatie systeem
Wanneer microglia in het centraal zenuwstelsel
geactiveerd worden, ontstaat er een lange termijn
potentiatie systeem. De microglia activeren de
