Samenvatting: interprofessioneel en
interdisciplinair samenwerken in de
gezondheidszorg (boekje 1)
o Ik ken het verschil tussen multi-, inter- en transdisciplinair werken.
Multidisciplinair: personen van verschillende disciplines of beroepen hebben vanuit hun
eigen professionaliteit en expertise een inbreng in de behandeling van een zorgvrager,
zonder dat dit noodzakelijk gepaard gaat met actieve samenwerking of gezamenlijk overleg
Interdisciplinair: Wanneer er via intercollegiaal overleg naar gezamenlijke doelstellingen en
een gezamenlijk zorgplan wordt toegewerkt
Transdisciplinair: De grenzen vervagen van de disciplines, men kent elkaars discipline heel
goed waardoor men zich in samenspraak en samenwerking ook gedeeltelijk op elkaars
werkterrein begeeft. vakoverschrijdend werken en denken, soms taken van elkaar
overnemen indien wenselijk zorgcontinuïteit wordt gewaarborgd
o Ik heb inzicht in de voorwaarden, eigenschappen en mogelijke voordelen van effectief
interdisciplinair samenwerken.
Voorwaarden en eigenschappen: samen zorgplannen opmaken
vermijden van restrictieve rolbeschrijving tussen beroepen/disciplines.
Samen kijken wat haalbare doelen zijn en er vervolgens de activiteiten uit afleiden.
Overlegcoördinator of zorgcoördinator zorgt voor de supervisie, soms is er een case-manager
bij.
Voordelen: De specifieke en unieke inbreng van elke discipline wordt nog scherper gesteld,
er wordt meer complementariteit gesteld zodat een gezamenlijke behandeling leidt tot
verdieping en verbreding in plaats van vervlakking.
Kwaliteit van de zorg verbetert!
Voorbeeld van kine’s en ergo’s, kines en logopedisten…, voorbeeld van pijn (compliance
motivation en health beliefs : meningen, overtuigingen en motivatie van de patiënt)
o Ik heb inzicht in de verschillende fasen die binnen het interdisciplinair
competentieverwervingsmodel worden onderscheiden.
Reactie: De kijk van de leerling op de leerervaring en zijn interprofessionele aard
Wijziging van percepties en attitudes: verandering in reciproke attitudes of percepties
tussen de deelnemersgroepen; verandering in perceptie of attitude van de waarde en/of
gebruik van team benaderingen naar de zorg van een specifieke patiëntengroep
Overdracht van kennis en vaardigheden: kennis en vaardigheden gelinkt aan
interprofessioneel samenwerken
Gedragsverandering: identificeer individuele transfer van interprofessioneel leren naar de
praktijk setting en hun verandererd interprofessioneel oefenen
simulatiecontext
De dagelijkse praktijk
, Organisatorische veranderingen in de praktijk: bredere veranderingen in de organisatie en
levering van de zorg
Voordelen voor de patiënt/Cliënt: verbeteringen in gezondheid of welzijn van de
patiënt/cliënt
o Ik ken de bevoegdheden en competenties van de verschillende zorg- en hulpverleners zodanig dat ik
bij concrete situaties kan aangeven welke beroepen met welk doel er best kunnen worden bij
betrokken.
Zie p 33- 59
o Ik kan argumenteren waarom een cliëntgerichte en een probleemgeoriënteerde aanpak een
effectieve interdisciplinaire zorg effectiever maakt.
Hulpvrager: niet enkel kunnen herkennen in de vorogestelde aanpak, moet ook actief van bij het
begin betrokken worden.
Voordeel: vooropgestelde hypothesen kunnen onmiddellijk vanuit verschillende
invalshoeken aan de patiënt worden voorgesteld: elke discipline kan andere accenten leggen
en voorstellen of aspecten door de inbreng van de patiënt kunnen worden genuanceerd of
gecorrigeerd.
Belangrijk in patiëntenrechten en naar gerichtere zorg toe EFFECTIVITEIT
Het oog hebben voor het zo goed mogelijk benutten van resterende capaciteit en vaardigheden is
belangrijk, naast het maximaliseren van de comfort en levenskwaliteit persoonlijke en
contextgebonden factoren zijn hierbij het uitgangspunt!
o Ik kan argumenteren waarom het ICF-kader nodig is, en op welke wijze men hierbij best werkt, om
interdisciplinaire zorg effectiever te maken.
ICF: voortgekomen uit het biopsychosociaal model van de gezondheid, waarbij fysieke, mentale en
sociale aspecten in hun onderlinge samenhang het welzijn van iemand uitmaken. international
classification of functioning, disabilities and health.
Waarom is het nodig?:
Gezamenlijk denk- en werkkader
Persoonlijke- en contextgebonden factoren worden in rekening genomen deze worden
zelfs op de voorgrond geplaats (beperkingen, krachten en belemmeringen!)
Op welke wijze hiermee werken?:
Vertrekken vanuit persoonlijke en contextgebonden factoren ( wensen, noden, mogelijkheden,
krachten en belemmeringen) (= uitgangspunt). wat zijn de wensen, mogelijkheden en
belemmeringen vanuit het oogpunt van de patiënt? Daarna de ziektetoestand, activiteiten en
participatiebeperkingen als team analyseren en kijken wat haalbare interventies zijn.
o Ik kan verduidelijken op welke manier men roloverlappingen tussen gezondheidswerkers
constructief kan gebruiken en op welke wijze gezondheidswerkers in een team elkaar kunnen
versterken. (p. 24-25)
o Ik heb inzicht in factoren die interdisciplinair samenwerken kunnen belemmeren en kan minstens
een vijftal factoren benoemen.
interdisciplinair samenwerken in de
gezondheidszorg (boekje 1)
o Ik ken het verschil tussen multi-, inter- en transdisciplinair werken.
Multidisciplinair: personen van verschillende disciplines of beroepen hebben vanuit hun
eigen professionaliteit en expertise een inbreng in de behandeling van een zorgvrager,
zonder dat dit noodzakelijk gepaard gaat met actieve samenwerking of gezamenlijk overleg
Interdisciplinair: Wanneer er via intercollegiaal overleg naar gezamenlijke doelstellingen en
een gezamenlijk zorgplan wordt toegewerkt
Transdisciplinair: De grenzen vervagen van de disciplines, men kent elkaars discipline heel
goed waardoor men zich in samenspraak en samenwerking ook gedeeltelijk op elkaars
werkterrein begeeft. vakoverschrijdend werken en denken, soms taken van elkaar
overnemen indien wenselijk zorgcontinuïteit wordt gewaarborgd
o Ik heb inzicht in de voorwaarden, eigenschappen en mogelijke voordelen van effectief
interdisciplinair samenwerken.
Voorwaarden en eigenschappen: samen zorgplannen opmaken
vermijden van restrictieve rolbeschrijving tussen beroepen/disciplines.
Samen kijken wat haalbare doelen zijn en er vervolgens de activiteiten uit afleiden.
Overlegcoördinator of zorgcoördinator zorgt voor de supervisie, soms is er een case-manager
bij.
Voordelen: De specifieke en unieke inbreng van elke discipline wordt nog scherper gesteld,
er wordt meer complementariteit gesteld zodat een gezamenlijke behandeling leidt tot
verdieping en verbreding in plaats van vervlakking.
Kwaliteit van de zorg verbetert!
Voorbeeld van kine’s en ergo’s, kines en logopedisten…, voorbeeld van pijn (compliance
motivation en health beliefs : meningen, overtuigingen en motivatie van de patiënt)
o Ik heb inzicht in de verschillende fasen die binnen het interdisciplinair
competentieverwervingsmodel worden onderscheiden.
Reactie: De kijk van de leerling op de leerervaring en zijn interprofessionele aard
Wijziging van percepties en attitudes: verandering in reciproke attitudes of percepties
tussen de deelnemersgroepen; verandering in perceptie of attitude van de waarde en/of
gebruik van team benaderingen naar de zorg van een specifieke patiëntengroep
Overdracht van kennis en vaardigheden: kennis en vaardigheden gelinkt aan
interprofessioneel samenwerken
Gedragsverandering: identificeer individuele transfer van interprofessioneel leren naar de
praktijk setting en hun verandererd interprofessioneel oefenen
simulatiecontext
De dagelijkse praktijk
, Organisatorische veranderingen in de praktijk: bredere veranderingen in de organisatie en
levering van de zorg
Voordelen voor de patiënt/Cliënt: verbeteringen in gezondheid of welzijn van de
patiënt/cliënt
o Ik ken de bevoegdheden en competenties van de verschillende zorg- en hulpverleners zodanig dat ik
bij concrete situaties kan aangeven welke beroepen met welk doel er best kunnen worden bij
betrokken.
Zie p 33- 59
o Ik kan argumenteren waarom een cliëntgerichte en een probleemgeoriënteerde aanpak een
effectieve interdisciplinaire zorg effectiever maakt.
Hulpvrager: niet enkel kunnen herkennen in de vorogestelde aanpak, moet ook actief van bij het
begin betrokken worden.
Voordeel: vooropgestelde hypothesen kunnen onmiddellijk vanuit verschillende
invalshoeken aan de patiënt worden voorgesteld: elke discipline kan andere accenten leggen
en voorstellen of aspecten door de inbreng van de patiënt kunnen worden genuanceerd of
gecorrigeerd.
Belangrijk in patiëntenrechten en naar gerichtere zorg toe EFFECTIVITEIT
Het oog hebben voor het zo goed mogelijk benutten van resterende capaciteit en vaardigheden is
belangrijk, naast het maximaliseren van de comfort en levenskwaliteit persoonlijke en
contextgebonden factoren zijn hierbij het uitgangspunt!
o Ik kan argumenteren waarom het ICF-kader nodig is, en op welke wijze men hierbij best werkt, om
interdisciplinaire zorg effectiever te maken.
ICF: voortgekomen uit het biopsychosociaal model van de gezondheid, waarbij fysieke, mentale en
sociale aspecten in hun onderlinge samenhang het welzijn van iemand uitmaken. international
classification of functioning, disabilities and health.
Waarom is het nodig?:
Gezamenlijk denk- en werkkader
Persoonlijke- en contextgebonden factoren worden in rekening genomen deze worden
zelfs op de voorgrond geplaats (beperkingen, krachten en belemmeringen!)
Op welke wijze hiermee werken?:
Vertrekken vanuit persoonlijke en contextgebonden factoren ( wensen, noden, mogelijkheden,
krachten en belemmeringen) (= uitgangspunt). wat zijn de wensen, mogelijkheden en
belemmeringen vanuit het oogpunt van de patiënt? Daarna de ziektetoestand, activiteiten en
participatiebeperkingen als team analyseren en kijken wat haalbare interventies zijn.
o Ik kan verduidelijken op welke manier men roloverlappingen tussen gezondheidswerkers
constructief kan gebruiken en op welke wijze gezondheidswerkers in een team elkaar kunnen
versterken. (p. 24-25)
o Ik heb inzicht in factoren die interdisciplinair samenwerken kunnen belemmeren en kan minstens
een vijftal factoren benoemen.
