Respiratoir systeem
Functies
We hebben zuurstof nodig, dit gebeurt via stofwisseling met ons lichaam en de omgeving. Door in-
en uitademen regelen we ons pH: Meer CO 2 = zuur Meer uitademen om bloed meer basisch te
maken.
Door te ademen kunnen we praten, warmte regelen en water verliezen. Het respiratoir systeem
moet zeer hard werken (heel het leven lang en het is een groot systeem)
Lucht gaat zich ook verplaatsen volgens concentrategradiint (van hoge naar lage druk). Bronchiolen
kunnen ook aan bronchoconstricte doen: er kan minder lucht door.
- Inspanningsastma: Plotse bronchoconstricte: Meer gaan hijgen en inademing maakt piepend
geluid Puffer nodig: Zorgt voor bronchodilatate. (kan gebruikt worden als ‘doping)).
Weerstand wordt gemeten in diameter en compliance: Dit is de mate waarin de longen kunnen
rekken. Hoe minder compliance de long heef, hoe moeilijker het heef om uit te rekken hoe meer
het moet werken.
Ademhaling
Ademhalingssysteem
Cellulaire ademhaling vindt plaats in cellen = omzetng O 2 naar ATP. Daarbij wordt er ook CO2
gevormd als afvalproduct = INTERNE ADEMHALING
EXTERNE ADEMHALING: Beweging van gassen tussen omgeving en lichaam :
Uitwisseling tussen atmosfeer en longen
- O2 komt binnen en CO2 gaat naar buiten
Tussen longen en bloed
- Thv wanden van de alveoli (longblaasjes): Daar gaat er uitwisseling zijn
met bloed CO2 afgegeven en O2 opgenomen
Transport naar ons bloed
Uitwisseling van gassen tussen bloed en cellen
- O2 wordt afgegeven aan de cellen en CO2 wordt opgenomen in ons bloed
Ademhalingscomponenten
Geleiding systeem om lucht in longen te krijgen
Longen met alveoli
Boten en spieren in thora en buikholte om ademhaling te regelen.
Bij het inademen gaat onze borstkas uitzeten waardoor de interne druk in onze longen verlaagt
omdat er nu een grotere volume is door het uitzeten. Ons systeem zorgt voor de geleiding en
zuivering van lucht. Het wordt onderverdeeld in een bovenste en een onderste respiratoir systeem:
- Het bovenste bestaat uit de neus- en mondholte die samenkomt in de faryn en evolueert
tot de laryn . In de laryn ziten er de stembanden en daarna de trachea De trachea bestaat
uit kraakbeenringen om ervoor te zorgen dat ze altjd open blijf en er zo een constante
luchtoevoer mogelijk is.
1
, - Het onderste bestaat uit het caudale deel van de trachea die zich een eerste keer gaat
splitsen in een linker en een rechter bronchus. Deze komen de longen binnen waar ze zich
nog 24keer verder zullen splitsen tot ze uiteindelijk bronchiolen vormen. Deze laatsten
monden uit in onze alveoli, waar de uitwisseling plaatsvindt. In totaal hebben we 80 miljoen
bronchiolen en 100miljoen alveoli.
Pleurale zak
We kunnen ook een onderscheid maken tussen de twee longen. De linker long heef slechts 2
kwabben omdat het plaats moet maken voor ons hart. De rechter heeft kwabben. Beide longen
worden beschermd door 2 membranen. Een visceraal membraan die tegen de longen aanziten en
een pariëtale membraan die tegen de ribben aanzit. Tussen de twee membranen is er een minieme
hoeveelheid aan vloeistof zodat ze over elkaar kunnen bewegen, zonder dat ze uit elkaar kunnen
worden gehaald, dit dankzij de cohesiekrachten.
Net zoals in de arteriolen, beziten de bronchiolen ook gladde spieren die in staat zijn om
de diameter van de bronchiolen aan te passen.
De wand van de alveoli bestaat slechts uit 1cellaag, maar ze worden zeer veel
geïnnerveerd en bevaten veel elastsche vezels om hun oorspronkelijke vorm opnieuw
te kunnen aannemen.
De gasuitwisseling vindt plaats tussen de alveoli en de capillairen die zich rond de alveoli
wenden. Door de capillairen passeert er O2 armbloed thv de alveolus. Deze gaat het te
veel aan CO2 opnemen en zal zelf O2 afgeven aan het capillair.
Er zijn twee type alveolaire cellen. TYPE I: Zorgen voor gasuitwisseling
met het bloedvat en vormen ook de wand van de alveolus. TYPE II:
Maakt Surfacant aan.
Surfacant zit in laagje met water en vocht aan de binnenkant van de
alveoli. Naast de alveolaire cellen zijn er ook de macrofagen ter
bescherming.
Bij het normaal uitademen gebruiken we geen spieren. Bij geforceerd uitademen gaan we onze
buikspieren en interne intercostales gebruiken. Bij het inademen gebruiken we de M. Scalenus, M.
subclavius, M. intercostales e terna en diafragma.
Conditionering lucht
Bij inademen gaan we ons lucht opwarmen zodat ons lichaamstemperatuur niet daalt. We gaan het
ook bevochtgen zodat gasuitwisseling efciinter plaatsvindt. We gaan pathogenen ook verwijderen
zodat ze ons lichaam niet of niet te ver kunnen binnen dringen. Dit doen we via Muco-ciliatoyre
escalator: Samenwerking van slijm en cilia (trilhaartjes) zorgt voor pathogenen uit lucht flteren.
Aan wand is er een éénlagig epitheel met cilia: Slijm – water- cilia – epitheel. Tussen epitheelcellen
ziten er bakercellen die mucus gaat deponeren. Cilia maken zweetbewegingen waardoor slijm en
dergelijke naar boven worden gestuurd.
Werking
Aan de e tracellulaire kant zal een transporter ervoor zorgen dat Na, K en Cl in de epitheelcellen
terecht komen. K en Na gaan direct verwijderd worden, terwijl Cl in onze cel blijf. Cl wordt door de
2
Functies
We hebben zuurstof nodig, dit gebeurt via stofwisseling met ons lichaam en de omgeving. Door in-
en uitademen regelen we ons pH: Meer CO 2 = zuur Meer uitademen om bloed meer basisch te
maken.
Door te ademen kunnen we praten, warmte regelen en water verliezen. Het respiratoir systeem
moet zeer hard werken (heel het leven lang en het is een groot systeem)
Lucht gaat zich ook verplaatsen volgens concentrategradiint (van hoge naar lage druk). Bronchiolen
kunnen ook aan bronchoconstricte doen: er kan minder lucht door.
- Inspanningsastma: Plotse bronchoconstricte: Meer gaan hijgen en inademing maakt piepend
geluid Puffer nodig: Zorgt voor bronchodilatate. (kan gebruikt worden als ‘doping)).
Weerstand wordt gemeten in diameter en compliance: Dit is de mate waarin de longen kunnen
rekken. Hoe minder compliance de long heef, hoe moeilijker het heef om uit te rekken hoe meer
het moet werken.
Ademhaling
Ademhalingssysteem
Cellulaire ademhaling vindt plaats in cellen = omzetng O 2 naar ATP. Daarbij wordt er ook CO2
gevormd als afvalproduct = INTERNE ADEMHALING
EXTERNE ADEMHALING: Beweging van gassen tussen omgeving en lichaam :
Uitwisseling tussen atmosfeer en longen
- O2 komt binnen en CO2 gaat naar buiten
Tussen longen en bloed
- Thv wanden van de alveoli (longblaasjes): Daar gaat er uitwisseling zijn
met bloed CO2 afgegeven en O2 opgenomen
Transport naar ons bloed
Uitwisseling van gassen tussen bloed en cellen
- O2 wordt afgegeven aan de cellen en CO2 wordt opgenomen in ons bloed
Ademhalingscomponenten
Geleiding systeem om lucht in longen te krijgen
Longen met alveoli
Boten en spieren in thora en buikholte om ademhaling te regelen.
Bij het inademen gaat onze borstkas uitzeten waardoor de interne druk in onze longen verlaagt
omdat er nu een grotere volume is door het uitzeten. Ons systeem zorgt voor de geleiding en
zuivering van lucht. Het wordt onderverdeeld in een bovenste en een onderste respiratoir systeem:
- Het bovenste bestaat uit de neus- en mondholte die samenkomt in de faryn en evolueert
tot de laryn . In de laryn ziten er de stembanden en daarna de trachea De trachea bestaat
uit kraakbeenringen om ervoor te zorgen dat ze altjd open blijf en er zo een constante
luchtoevoer mogelijk is.
1
, - Het onderste bestaat uit het caudale deel van de trachea die zich een eerste keer gaat
splitsen in een linker en een rechter bronchus. Deze komen de longen binnen waar ze zich
nog 24keer verder zullen splitsen tot ze uiteindelijk bronchiolen vormen. Deze laatsten
monden uit in onze alveoli, waar de uitwisseling plaatsvindt. In totaal hebben we 80 miljoen
bronchiolen en 100miljoen alveoli.
Pleurale zak
We kunnen ook een onderscheid maken tussen de twee longen. De linker long heef slechts 2
kwabben omdat het plaats moet maken voor ons hart. De rechter heeft kwabben. Beide longen
worden beschermd door 2 membranen. Een visceraal membraan die tegen de longen aanziten en
een pariëtale membraan die tegen de ribben aanzit. Tussen de twee membranen is er een minieme
hoeveelheid aan vloeistof zodat ze over elkaar kunnen bewegen, zonder dat ze uit elkaar kunnen
worden gehaald, dit dankzij de cohesiekrachten.
Net zoals in de arteriolen, beziten de bronchiolen ook gladde spieren die in staat zijn om
de diameter van de bronchiolen aan te passen.
De wand van de alveoli bestaat slechts uit 1cellaag, maar ze worden zeer veel
geïnnerveerd en bevaten veel elastsche vezels om hun oorspronkelijke vorm opnieuw
te kunnen aannemen.
De gasuitwisseling vindt plaats tussen de alveoli en de capillairen die zich rond de alveoli
wenden. Door de capillairen passeert er O2 armbloed thv de alveolus. Deze gaat het te
veel aan CO2 opnemen en zal zelf O2 afgeven aan het capillair.
Er zijn twee type alveolaire cellen. TYPE I: Zorgen voor gasuitwisseling
met het bloedvat en vormen ook de wand van de alveolus. TYPE II:
Maakt Surfacant aan.
Surfacant zit in laagje met water en vocht aan de binnenkant van de
alveoli. Naast de alveolaire cellen zijn er ook de macrofagen ter
bescherming.
Bij het normaal uitademen gebruiken we geen spieren. Bij geforceerd uitademen gaan we onze
buikspieren en interne intercostales gebruiken. Bij het inademen gebruiken we de M. Scalenus, M.
subclavius, M. intercostales e terna en diafragma.
Conditionering lucht
Bij inademen gaan we ons lucht opwarmen zodat ons lichaamstemperatuur niet daalt. We gaan het
ook bevochtgen zodat gasuitwisseling efciinter plaatsvindt. We gaan pathogenen ook verwijderen
zodat ze ons lichaam niet of niet te ver kunnen binnen dringen. Dit doen we via Muco-ciliatoyre
escalator: Samenwerking van slijm en cilia (trilhaartjes) zorgt voor pathogenen uit lucht flteren.
Aan wand is er een éénlagig epitheel met cilia: Slijm – water- cilia – epitheel. Tussen epitheelcellen
ziten er bakercellen die mucus gaat deponeren. Cilia maken zweetbewegingen waardoor slijm en
dergelijke naar boven worden gestuurd.
Werking
Aan de e tracellulaire kant zal een transporter ervoor zorgen dat Na, K en Cl in de epitheelcellen
terecht komen. K en Na gaan direct verwijderd worden, terwijl Cl in onze cel blijf. Cl wordt door de
2
