MOB 3A: WPO
INLEIDING (flipped classroom)
Klinisch redeneren: methodisch handelen en anamnese:
We starten met de aanmelding van de patiënt waarin we de
verwijsgegevens en de persoonlijke gegevens van de patiënt
gaan verwerken. Daarna gaan we naar de belangrijkste vraag
voor ons: Is de vraag van de patiënt iets wat met kinesitherapie
kan opgelost worden.
Eerst doen we een klachten inventarisatie, daarna gaan we het
beloop na en kijken we of dit afwijkend is of niet. Vervolgens
stellen we de hulpvraag, screenen we op rode vlaggen en voeren
we een tractusanamnese uit. Dit alles analyseren we voor we
een besluit maken en de verdere anamnese maken.
Het doel van de screening is ‘Proces dat de kinesitherapeut leidt tot de beslissing of verder
kinesitherapeutisch onderzoek geïndiceerd is.’ En niet het stellen van een medische diagnose. Als we
iets vinden wat niet pluis is sturen we de patiënt terug door
Aanmelding:
persoonlijke gegevens en verwijsgegevens van
patiënt nagaan. Lijkt allemaal voor de hand liggende
informatie, maar soms goed nadenken over wat voor
soort pathologie en welke nummer uit het
numenclatuurboek je moet gebruiken. (bv als een
patiënt al in behandeling was). Een aantal zaken uit
het ICF komen hier al aan bod.
,Indicatiestelling:
we willen een situatie als verdacht of niet verdacht bestempelen. We doen dit aan de hand van:
• Klachten: houdings-/ bewegingsgerelateerd? (van de patiënt)
• Beloop: ontstaansmoment, evolutie van klachten tot op heden, 24u tijdslijn, dag- en
nachtritme
• Rode vlaggen
• Tractusanamnese
Eerst willen we weten wat
voor soort klachten de patiënt heeft:
• Aard: kan zeer verschillend zijn, er kunnen verschillende functiestoornissen zich voordoen
zoals: pijn, bewegingsbeperking of instabiliteit, functiestoornissen, krachtverlies,
sensibiliteitsstoornissen, evenwichtsproblemen of duizeligheid, houdingsafwijkingen… we
kunnen de aard ook omschrijven: scherp, dof of borend gevoel (bv bij gewrichtspijn); scherp
stekend gevoel (bv zenuwpijn); pijnlijk vermoeid gevoel; pijnlijk stekend gevoel (bv
spierpijnen), branden gevoel of zeurend knagend gevoel
• Lokalisatie: (kan met body chart), is het een pijnpunt of een grotere regio, uitstralend,
precieze lokalisatie kan soms handig zijn maar is niet altijd gerelateerd aan de klacht. Een
patiënt die de locatie niet kan aanduiden is ook een belangrijk anamnestisch gegeven.
• Moment van optreden: hoe is de klacht ontstaan? Bij welke activiteit? Acuut of langzaamaan?
• Zijn de klachten bewegingsgerelateerd?: enkele bijvragen stellen: Zijn er bewegingen/
houdingen de pijn provoceren of net reduceren?
Inventarisatie beloop:
Aan de hand van verschillende tijdslijnen
• Evolutie van de klachten tot op heden (lange tijdslijn, belangrijk om te weten of het de eerste
maal is dat de patiënt zo’n klachten heeft, en of ze elkaar eventueel sneller zijn beginnen
opvolgen)
• 24u tijdslijn (korte tijdslijn, belangrijk om te weten of de klachten die nu aanwezig zijn al
verandert zijn sinds het begin)
• Dag-nachtritme (‘s morgens erger dan ‘s avonds)
Bepalen of er een normaal of afwijkend beloop is. Normaal is wanneer de activiteiten toenemen en
de pijn afnemen.
Inventarisatie hulpvraag:
• Ga na of de hulpvraag binnen het werkveld van de kinesitherapeut ligt.
• Is de hulpvraag gekoppeld aan het houdings- of bewegingsapparaat?
Belangrijk naar het aftoetsen van de bedoelingen van de patiënt in vergelijking met deze van de
therapeut. Je kan ook nagaan of de verwachtingen van de patiënt realistisch zijn. Dit alles kan dienen
om onbegrip bij de patiënt te voorkomen. Ook vragen of de patiënt een idee heeft van hoe de klachten
zijn ontstaan. Is er interne of externe motivatie? In welke dimensie beschrijft de patiënt zijn klachten.
,Vooraleer we verder gaan moet je uitleggen wat screening is aan de patiënt. Je kan bv uitleggen wat
gerefereerde pijn is. En dat mensen die een hartaanval hebben ook pijn hebben in de linker arm. Het
kan zijn de patiënt naar jou komt voor lage rugpijn, maar lage rugpijn kan ook de indicatie zijn van een
andere aandoening.
Rode vlaggen:
De toepassing van rode vlaggen in de eerstelijnszorg laat nog de wensen
over. Het is belangrijk de rode vlaggen in onderlinge samenhang en in
samenhang met andere klinische gegevens te interpreteren, zo maak je de
kans op fout positieve kleiner. De kinesitherapeut dient op de hoogte te zijn
van alle rode vlaggen. Er zijn 2 types rode vlaggen: de generieke en de regio
specifieke.
, Naast rode vlaggen bestaan er ook verdachte patronen waarin de samenhang verwijst naar een
specifieke pathologie.
INLEIDING (flipped classroom)
Klinisch redeneren: methodisch handelen en anamnese:
We starten met de aanmelding van de patiënt waarin we de
verwijsgegevens en de persoonlijke gegevens van de patiënt
gaan verwerken. Daarna gaan we naar de belangrijkste vraag
voor ons: Is de vraag van de patiënt iets wat met kinesitherapie
kan opgelost worden.
Eerst doen we een klachten inventarisatie, daarna gaan we het
beloop na en kijken we of dit afwijkend is of niet. Vervolgens
stellen we de hulpvraag, screenen we op rode vlaggen en voeren
we een tractusanamnese uit. Dit alles analyseren we voor we
een besluit maken en de verdere anamnese maken.
Het doel van de screening is ‘Proces dat de kinesitherapeut leidt tot de beslissing of verder
kinesitherapeutisch onderzoek geïndiceerd is.’ En niet het stellen van een medische diagnose. Als we
iets vinden wat niet pluis is sturen we de patiënt terug door
Aanmelding:
persoonlijke gegevens en verwijsgegevens van
patiënt nagaan. Lijkt allemaal voor de hand liggende
informatie, maar soms goed nadenken over wat voor
soort pathologie en welke nummer uit het
numenclatuurboek je moet gebruiken. (bv als een
patiënt al in behandeling was). Een aantal zaken uit
het ICF komen hier al aan bod.
,Indicatiestelling:
we willen een situatie als verdacht of niet verdacht bestempelen. We doen dit aan de hand van:
• Klachten: houdings-/ bewegingsgerelateerd? (van de patiënt)
• Beloop: ontstaansmoment, evolutie van klachten tot op heden, 24u tijdslijn, dag- en
nachtritme
• Rode vlaggen
• Tractusanamnese
Eerst willen we weten wat
voor soort klachten de patiënt heeft:
• Aard: kan zeer verschillend zijn, er kunnen verschillende functiestoornissen zich voordoen
zoals: pijn, bewegingsbeperking of instabiliteit, functiestoornissen, krachtverlies,
sensibiliteitsstoornissen, evenwichtsproblemen of duizeligheid, houdingsafwijkingen… we
kunnen de aard ook omschrijven: scherp, dof of borend gevoel (bv bij gewrichtspijn); scherp
stekend gevoel (bv zenuwpijn); pijnlijk vermoeid gevoel; pijnlijk stekend gevoel (bv
spierpijnen), branden gevoel of zeurend knagend gevoel
• Lokalisatie: (kan met body chart), is het een pijnpunt of een grotere regio, uitstralend,
precieze lokalisatie kan soms handig zijn maar is niet altijd gerelateerd aan de klacht. Een
patiënt die de locatie niet kan aanduiden is ook een belangrijk anamnestisch gegeven.
• Moment van optreden: hoe is de klacht ontstaan? Bij welke activiteit? Acuut of langzaamaan?
• Zijn de klachten bewegingsgerelateerd?: enkele bijvragen stellen: Zijn er bewegingen/
houdingen de pijn provoceren of net reduceren?
Inventarisatie beloop:
Aan de hand van verschillende tijdslijnen
• Evolutie van de klachten tot op heden (lange tijdslijn, belangrijk om te weten of het de eerste
maal is dat de patiënt zo’n klachten heeft, en of ze elkaar eventueel sneller zijn beginnen
opvolgen)
• 24u tijdslijn (korte tijdslijn, belangrijk om te weten of de klachten die nu aanwezig zijn al
verandert zijn sinds het begin)
• Dag-nachtritme (‘s morgens erger dan ‘s avonds)
Bepalen of er een normaal of afwijkend beloop is. Normaal is wanneer de activiteiten toenemen en
de pijn afnemen.
Inventarisatie hulpvraag:
• Ga na of de hulpvraag binnen het werkveld van de kinesitherapeut ligt.
• Is de hulpvraag gekoppeld aan het houdings- of bewegingsapparaat?
Belangrijk naar het aftoetsen van de bedoelingen van de patiënt in vergelijking met deze van de
therapeut. Je kan ook nagaan of de verwachtingen van de patiënt realistisch zijn. Dit alles kan dienen
om onbegrip bij de patiënt te voorkomen. Ook vragen of de patiënt een idee heeft van hoe de klachten
zijn ontstaan. Is er interne of externe motivatie? In welke dimensie beschrijft de patiënt zijn klachten.
,Vooraleer we verder gaan moet je uitleggen wat screening is aan de patiënt. Je kan bv uitleggen wat
gerefereerde pijn is. En dat mensen die een hartaanval hebben ook pijn hebben in de linker arm. Het
kan zijn de patiënt naar jou komt voor lage rugpijn, maar lage rugpijn kan ook de indicatie zijn van een
andere aandoening.
Rode vlaggen:
De toepassing van rode vlaggen in de eerstelijnszorg laat nog de wensen
over. Het is belangrijk de rode vlaggen in onderlinge samenhang en in
samenhang met andere klinische gegevens te interpreteren, zo maak je de
kans op fout positieve kleiner. De kinesitherapeut dient op de hoogte te zijn
van alle rode vlaggen. Er zijn 2 types rode vlaggen: de generieke en de regio
specifieke.
, Naast rode vlaggen bestaan er ook verdachte patronen waarin de samenhang verwijst naar een
specifieke pathologie.
