Les 10 - Waterbalans - Toepassing en oefeningen
- Dia 4: De inname van vloeistof was groter dan het verlies ten gevolge van zweten.
- Dia 6: Na onderzoek bleken de natrium waarden 124 mEq/l te zijn. Dit wijst op
een hyponatriëmie, aangezien hyponatriëmie gedefinieerd wordt als een serum
Na+ concentratie lager dan 135 mEq/l. De hyponatriëmie is te wijten aan
consumptie van grote hoeveelheiden zoutloos of zoutarm water en wordt
daaroom ook dilutie hyponatriëmie genoemd. De hyponatriëmie heeft zich
ontwikkeld over de 16 uur van de race.
Door de hyponatriëmie zijn de artsen het meest bezorgd over de hersenwerking.
De patiënt heeft immers een dilutie hyponatriëmie en heeft nu klachten van
hoofdpijn en moeheid. De osmolariteit van het plasma is gedaald, dus
hierdoor zullen de hersencellen gaan opzwellen. Dit kan neurologische
symptomen veroorzaken, zoals hoofdpijn, verwarring en coördinatie verlies.
Wanneer de natriumconcentratie nog meer daalt, kan dit resulteren in dood.
- Dia 10: De huidkristallen wijzen erop dat de patiënt waarschijnlijk veel zout via
de huid heeft verloren. Na berekening weten we dat ze 1220 mmol natrium heeft
verloren en haar ECF is tien liter.
- Dia 16: Wanneer diabetes ontregeld is en gepaard gaat met hoge suikerwaarden,
zal er een suikerconcentratie in het nefron ontstaan die de drempelwaarde
overstijgt, waardoor er glucose in de urine terecht komt. Glucose is osmotisch
actief dus kan aanleiding geven tot een osmotische diurese. Een typisch
teken van een ontregelde diabeet is vaak dorst (polydypsie) en veel plassen
(polyurie), secundair aan dehydratatie en verhoogde plasma osmolariteit door de
osmotische diurese.
- Dia 17: Als er glucose wordt toegevoegd, zal de urinaire excretie obligaat moeten
verhogen naar een 0,5 l per dag ondanks het feit dat de urine maximaal
geconcentreerd is.
- Dia 18: Antwoord a, antwoord a
- Dia 19: Antwoord a: Als gevolg van de dehydratatie zal er een toegenomen
afscheiding van vasopressine zijn.
- Dia 20: Lisdiuretica inhiberen de NKCC symporter waardoor opgeloste
stoffen in het lumen blijven. Hierdoor wordt ook water in het lumen gehouden,
omdat de urine niet meer geconcentreerd kan zijn dan 1200 mOsM.
Diuretica die de NKCC symporter inhiberen zorgen ervoor dat K+ in het tubulus
lumen blijft, waardoor het urinaire verlies van K+ toeneemt.
- Dia 22: Tolvaptan is een inhibitor van de receptor van vasopressine; het heeft dus
een tegengesteld effect dan vasopressine. Het verwachte effect is een verhoogde
diurese. Een verwachte nevenwerking is uitdroging; het ADH zal immers
inspringen bij uitdroging, maar Tolvaptan werkt continu en zal dit effect van ADH
tegenwerken. In de zomermaanden bijvoorbeeld, wanneer men meer vocht
verliest via de huid door hoge temperaturen, kan uitdroging ontstaan.
- Dia 24: Elke SIADH zal gepaard gaan met hyponatriëmie, maar niet elke
hyponatriëmie wordt veroorzaakt door SIADH.
Bij SIADH wordt ADH niet meer vrijgelaten bij een osmolariteit van 280,
maar ook bij lagere osmolariteit. Patiënten met dit probleem zullen veel te
gemakkelijk vrij water ophouden; ze krijgen een soort dilutie hyponatriëmie die
- Dia 4: De inname van vloeistof was groter dan het verlies ten gevolge van zweten.
- Dia 6: Na onderzoek bleken de natrium waarden 124 mEq/l te zijn. Dit wijst op
een hyponatriëmie, aangezien hyponatriëmie gedefinieerd wordt als een serum
Na+ concentratie lager dan 135 mEq/l. De hyponatriëmie is te wijten aan
consumptie van grote hoeveelheiden zoutloos of zoutarm water en wordt
daaroom ook dilutie hyponatriëmie genoemd. De hyponatriëmie heeft zich
ontwikkeld over de 16 uur van de race.
Door de hyponatriëmie zijn de artsen het meest bezorgd over de hersenwerking.
De patiënt heeft immers een dilutie hyponatriëmie en heeft nu klachten van
hoofdpijn en moeheid. De osmolariteit van het plasma is gedaald, dus
hierdoor zullen de hersencellen gaan opzwellen. Dit kan neurologische
symptomen veroorzaken, zoals hoofdpijn, verwarring en coördinatie verlies.
Wanneer de natriumconcentratie nog meer daalt, kan dit resulteren in dood.
- Dia 10: De huidkristallen wijzen erop dat de patiënt waarschijnlijk veel zout via
de huid heeft verloren. Na berekening weten we dat ze 1220 mmol natrium heeft
verloren en haar ECF is tien liter.
- Dia 16: Wanneer diabetes ontregeld is en gepaard gaat met hoge suikerwaarden,
zal er een suikerconcentratie in het nefron ontstaan die de drempelwaarde
overstijgt, waardoor er glucose in de urine terecht komt. Glucose is osmotisch
actief dus kan aanleiding geven tot een osmotische diurese. Een typisch
teken van een ontregelde diabeet is vaak dorst (polydypsie) en veel plassen
(polyurie), secundair aan dehydratatie en verhoogde plasma osmolariteit door de
osmotische diurese.
- Dia 17: Als er glucose wordt toegevoegd, zal de urinaire excretie obligaat moeten
verhogen naar een 0,5 l per dag ondanks het feit dat de urine maximaal
geconcentreerd is.
- Dia 18: Antwoord a, antwoord a
- Dia 19: Antwoord a: Als gevolg van de dehydratatie zal er een toegenomen
afscheiding van vasopressine zijn.
- Dia 20: Lisdiuretica inhiberen de NKCC symporter waardoor opgeloste
stoffen in het lumen blijven. Hierdoor wordt ook water in het lumen gehouden,
omdat de urine niet meer geconcentreerd kan zijn dan 1200 mOsM.
Diuretica die de NKCC symporter inhiberen zorgen ervoor dat K+ in het tubulus
lumen blijft, waardoor het urinaire verlies van K+ toeneemt.
- Dia 22: Tolvaptan is een inhibitor van de receptor van vasopressine; het heeft dus
een tegengesteld effect dan vasopressine. Het verwachte effect is een verhoogde
diurese. Een verwachte nevenwerking is uitdroging; het ADH zal immers
inspringen bij uitdroging, maar Tolvaptan werkt continu en zal dit effect van ADH
tegenwerken. In de zomermaanden bijvoorbeeld, wanneer men meer vocht
verliest via de huid door hoge temperaturen, kan uitdroging ontstaan.
- Dia 24: Elke SIADH zal gepaard gaan met hyponatriëmie, maar niet elke
hyponatriëmie wordt veroorzaakt door SIADH.
Bij SIADH wordt ADH niet meer vrijgelaten bij een osmolariteit van 280,
maar ook bij lagere osmolariteit. Patiënten met dit probleem zullen veel te
gemakkelijk vrij water ophouden; ze krijgen een soort dilutie hyponatriëmie die
