14-08-2023 11:18 RF H3.html
In 1948 kwam de UV van de rechten van de
mens tot stand binnen het kader van de zojuist
opgerichte VN. Er zijn veel verschillen tussen
deze UV en de denkwereld van de
Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring
en de Franse Declaration. De meest in het oog
springende zijn de volgende:
De italieaan Cesare Beccaria omschrijft in
1764 het maatschappelijke verdrag en het
In tegenstelling tot de achttiende- De denkwijze van de Stoa bevestigt dus wel doel van de staat in dergelijke negatieve
eeuwse teksten ontbreekt elke de menselijke waardigheid en de universele bewoordingen:
verwijzing naar God. De UV wil een broederschap, maar deze beperken zich tot
tekst zijn, waarin iedereen op deze een innerlijke gezindheid en hebben geen 'omdat zij (de mens in de
aarde zich kan herkennen. invloed op structuren van het recht en de natuurtoestand) het beu waren
Verder is opmerkelijk dat de sociale en staat. Dit in tegenstelling tot de idee van voortdurend op voet van oorlog te leven
economische rechten nu deel uitmaken mensenrechten in de moderne zin van het
en slechts te beschikken over een soort
van de lijst. De idee van de woord: vrijheid die voortaan elk nut verloren
mensenrechten kan niet worden
had wegens de onderzekerheid in de
gerealiseerd door enkel de burgerlijke
waar juist wel een band wordt gelegd toekomst te kunnen handhaven,
en politieke rechten. De klemtoon ligt
tussen opvatting dat alle mensen besloten zij (door middel van het
daarmeen niet meer op het eigendom
gelijkwaardig zijn en maatschappelijke maatschappelijk verdrag) een gedeelte
als iets onaantastbaars dat moet worden
en politieke structuren. van die vrijheid op te offeren om ten
beschermd, maar op eigendom als iets
minste van het restant met een zeker en
waarop iedereen recht heeft.
gerust gemoed te kunnen genieten.
Ten slotte is een belangrijk bezwaar
weggenomen, namelijk de verbinding
van mensenrechten aan het
lidmaatschap van de staat. De UV zegt
dat eenieder recht heeft op nationaliteit
en dat eenider deel uitmaakt van een
internationale gemeenschap.
file:///Users/emir/Downloads/RF H3.html 1/7
, 14-08-2023 11:18 RF H3.html
Een belangrijk andere kritiek op de
achttiende-eeuwse mensenrechten betreft hun
Het gebruik van fundamentele juridische
pretentie van universaliteit: Evenmin is Aristoteles, die met zijn
begrippen suggereert ten onrechte
empirische studies over de politiek onder
probleemloze en onveranderlijke structuren,
andere de grondlegger is van de politieke
Deze rechten zouden aan mensen als zo kan men de mens aanduiden als 'een
wetenschappen, een pleitbezorger van
zodanig toekomen. subject met wilsvrijheid':
gelijkheid:
In feite gaat het echter om
burgerrechten: zij betreffen de rechten
Wat de mens betreft, zien we dat hij in
van de burgers van de nieuwe VS en Veeleer benadrukt Aristoteles een aantal
de geschiedenis op verschillende
van het republiekeinse Frankrijk. door hem als natuurlijk beschouwde
manieren wordt opegevat.
Het belangrijste mensenrecht is dan ook onderscheidingen, namelijk die tussen
De ene keer maakt hij via de as van de
het recht om lid te zijn van een man en vrouw, die tussen een vrij man
mens als gemeenschapswezen
(nationale) staat. Voor wie stateloos is, en een slaaf en die tussen een Griek en
onderdeel uit van een bepaalde
lijken er geen mensenrechten te een barbaar.
sociaaleconomische stand of van een
bestaan. De idee van individuele keuzevrijheid -
religieuze gemeenschap, de andere keer
Het toebehoren tot een nationale staat wat later 'negatieve vrijheid' heet (naar
wordt hij juist als een individu
lijkt belangrijker te zijn dan het hebben eigen wil handelen)- is bij hem niet aan
beschouwd dat losstaat van zijn
van mensenrechten. Er zijn geen de orde.
maatschappelijke inbedding en context.
mensenrechten, maar alleen
burgerrechten.
file:///Users/emir/Downloads/RF H3.html 2/7
In 1948 kwam de UV van de rechten van de
mens tot stand binnen het kader van de zojuist
opgerichte VN. Er zijn veel verschillen tussen
deze UV en de denkwereld van de
Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring
en de Franse Declaration. De meest in het oog
springende zijn de volgende:
De italieaan Cesare Beccaria omschrijft in
1764 het maatschappelijke verdrag en het
In tegenstelling tot de achttiende- De denkwijze van de Stoa bevestigt dus wel doel van de staat in dergelijke negatieve
eeuwse teksten ontbreekt elke de menselijke waardigheid en de universele bewoordingen:
verwijzing naar God. De UV wil een broederschap, maar deze beperken zich tot
tekst zijn, waarin iedereen op deze een innerlijke gezindheid en hebben geen 'omdat zij (de mens in de
aarde zich kan herkennen. invloed op structuren van het recht en de natuurtoestand) het beu waren
Verder is opmerkelijk dat de sociale en staat. Dit in tegenstelling tot de idee van voortdurend op voet van oorlog te leven
economische rechten nu deel uitmaken mensenrechten in de moderne zin van het
en slechts te beschikken over een soort
van de lijst. De idee van de woord: vrijheid die voortaan elk nut verloren
mensenrechten kan niet worden
had wegens de onderzekerheid in de
gerealiseerd door enkel de burgerlijke
waar juist wel een band wordt gelegd toekomst te kunnen handhaven,
en politieke rechten. De klemtoon ligt
tussen opvatting dat alle mensen besloten zij (door middel van het
daarmeen niet meer op het eigendom
gelijkwaardig zijn en maatschappelijke maatschappelijk verdrag) een gedeelte
als iets onaantastbaars dat moet worden
en politieke structuren. van die vrijheid op te offeren om ten
beschermd, maar op eigendom als iets
minste van het restant met een zeker en
waarop iedereen recht heeft.
gerust gemoed te kunnen genieten.
Ten slotte is een belangrijk bezwaar
weggenomen, namelijk de verbinding
van mensenrechten aan het
lidmaatschap van de staat. De UV zegt
dat eenieder recht heeft op nationaliteit
en dat eenider deel uitmaakt van een
internationale gemeenschap.
file:///Users/emir/Downloads/RF H3.html 1/7
, 14-08-2023 11:18 RF H3.html
Een belangrijk andere kritiek op de
achttiende-eeuwse mensenrechten betreft hun
Het gebruik van fundamentele juridische
pretentie van universaliteit: Evenmin is Aristoteles, die met zijn
begrippen suggereert ten onrechte
empirische studies over de politiek onder
probleemloze en onveranderlijke structuren,
andere de grondlegger is van de politieke
Deze rechten zouden aan mensen als zo kan men de mens aanduiden als 'een
wetenschappen, een pleitbezorger van
zodanig toekomen. subject met wilsvrijheid':
gelijkheid:
In feite gaat het echter om
burgerrechten: zij betreffen de rechten
Wat de mens betreft, zien we dat hij in
van de burgers van de nieuwe VS en Veeleer benadrukt Aristoteles een aantal
de geschiedenis op verschillende
van het republiekeinse Frankrijk. door hem als natuurlijk beschouwde
manieren wordt opegevat.
Het belangrijste mensenrecht is dan ook onderscheidingen, namelijk die tussen
De ene keer maakt hij via de as van de
het recht om lid te zijn van een man en vrouw, die tussen een vrij man
mens als gemeenschapswezen
(nationale) staat. Voor wie stateloos is, en een slaaf en die tussen een Griek en
onderdeel uit van een bepaalde
lijken er geen mensenrechten te een barbaar.
sociaaleconomische stand of van een
bestaan. De idee van individuele keuzevrijheid -
religieuze gemeenschap, de andere keer
Het toebehoren tot een nationale staat wat later 'negatieve vrijheid' heet (naar
wordt hij juist als een individu
lijkt belangrijker te zijn dan het hebben eigen wil handelen)- is bij hem niet aan
beschouwd dat losstaat van zijn
van mensenrechten. Er zijn geen de orde.
maatschappelijke inbedding en context.
mensenrechten, maar alleen
burgerrechten.
file:///Users/emir/Downloads/RF H3.html 2/7
