, Stay woke, of blijf slapen: de realiteit van woke
Strijders als Mandela
De les maatschappijleer viel uit, dus besloten we met z'n allen naar de supermarkt te gaan om wat eten
te halen. Onderweg zetten we het nieuwe nummer van SMBG ‘’Mandela’’ op en al snel waren we
volledig in de ban van de beats. Terwijl we meezongen en onze moves showden, kwam de vers van
Sevn Alias voorbij wat zorgde voor extra energie in de groep:
Hoe kan het nou dat je stack nog zo mager is? (Wejow)
Die nigga's zijn alleen op praten, ze maken niks (Wejow)
Ik ben op guap, neem ’t aan en ik sla die tip (Wejow)
Terwijl we het liedje vol enthousiasme zongen, viel het ons op dat de witte jongen vol overgave,
inclusief het n-woord, de tekst meezong. Plotseling leek het alsof de tijd even stilstond. De drie
zwarte studenten keken elkaar met grote ogen aan. We spraken hem direct aan en zeiden dat hij dat
woord niet mocht gebruiken. Hij verdedigde zich door te zeggen dat hij het recht had om mee te
zingen, omdat Sevn Alias het in het liedje had gezet. Hij voegde eraan toe dat we in een vrij land leven
waarin wij van geluk mogen spreken dat we alles mogen zeggen wat we willen. "Zou het niet saai zijn
als we allemaal dezelfde mening hadden?" voegde hij eraan toe.
Sommigen zouden kunnen denken: "waar maken we ons zo druk om? Het gaat immers alleen om een
liedje, nietwaar?" Maar juist dit voorbeeld werpt licht op de manier waarop we op een alledaagse
manier omgaan met een belangrijk maatschappelijk thema zoals de woke-cultuur. De een claimt zijn
recht op vrije meningsuiting terwijl anderen wijzen op de schadelijke impact van het woord en de
noodzaak om sensitief om te gaan met het woord en diens verleden.
Woke zijn betekent voor mij alert zijn op sociale ongelijkheid, inclusie nastreven en respect hebben
voor diversiteit. Het omvat bewustwording van ongelijkheden en streven naar verandering voor
minderheidsgroepen. Woke zijn betekent ook luisteren naar verschillende perspectieven en bijdragen
aan een eerlijkere wereld. Kan dit naast elkaar bestaan? In dit essay zal ik de volgende stelling
bespreken:
De woke-cultuur gaat te ver in het streven naar sociale rechtvaardigheid en leidt tot een beperking
van de vrijheid van meningsuiting.
Het filosofische strijdtoneel
Om de stelling te beantwoorden heb ik me verdiept in de filosofen Angela Davis en Jordan Peterson
vanwege hun uiteenlopende en tegengestelde meningen omtrent wokeness. Waar Davis 'wokeness'
wellicht zou zien als een reactie op structurele ongelijkheden en onrechtvaardigheden, vergelijkt
Peterson de woke-cultuur met de totalitaire staat van de nazi’s. Angela Davis (1944-heden) is een
filosoof en activist en staat betekend om haar werk betreffende ras, gender en sociale rechtvaardigheid.
Jordan Peterson (1962-heden) is klinische psycholoog en heeft veel ideeën en opinies over filosofie en
politiek geuit. Peterson is van mening dat het woord, wat heilig is voor hem, vrij moet zijn (Tomoiaga,
2022). De woke-cultuur omvat opgelegde uitspraken, wat in tegenspraak gaat met zijn visie.
Ontrafelen van woorden
Laten we beginnen met het uitleggen van de begrippen "woke" en "sociale rechtvaardigheid".
In de jaren 30 dook het woord "woke" op als straattaal onder zwarte Amerikanen om elkaar alert en
bewust te houden van structureel racisme (Bhageloe, 2022). Het idee van elkaar behoeden voor blinde
vlekken met betrekking tot racisme werd uitgedrukt als "stay woke" (Bhageloe, 2022). Vanaf de jaren
60 kreeg het woord een politieke betekenis toen het werd omarmd door zwarte
burgerrechtenbewegingen (Bhageloe, 2022). De "great awokening" verwijst naar de periode na de
moord op Michael Brown in 2014 in Ferguson (Missouri) en de opkomst van de Black Lives Matter
(BLM) beweging in 2020 na de dood van George Floyd (Madrid Gil, 2023). Deze periode markeert
Strijders als Mandela
De les maatschappijleer viel uit, dus besloten we met z'n allen naar de supermarkt te gaan om wat eten
te halen. Onderweg zetten we het nieuwe nummer van SMBG ‘’Mandela’’ op en al snel waren we
volledig in de ban van de beats. Terwijl we meezongen en onze moves showden, kwam de vers van
Sevn Alias voorbij wat zorgde voor extra energie in de groep:
Hoe kan het nou dat je stack nog zo mager is? (Wejow)
Die nigga's zijn alleen op praten, ze maken niks (Wejow)
Ik ben op guap, neem ’t aan en ik sla die tip (Wejow)
Terwijl we het liedje vol enthousiasme zongen, viel het ons op dat de witte jongen vol overgave,
inclusief het n-woord, de tekst meezong. Plotseling leek het alsof de tijd even stilstond. De drie
zwarte studenten keken elkaar met grote ogen aan. We spraken hem direct aan en zeiden dat hij dat
woord niet mocht gebruiken. Hij verdedigde zich door te zeggen dat hij het recht had om mee te
zingen, omdat Sevn Alias het in het liedje had gezet. Hij voegde eraan toe dat we in een vrij land leven
waarin wij van geluk mogen spreken dat we alles mogen zeggen wat we willen. "Zou het niet saai zijn
als we allemaal dezelfde mening hadden?" voegde hij eraan toe.
Sommigen zouden kunnen denken: "waar maken we ons zo druk om? Het gaat immers alleen om een
liedje, nietwaar?" Maar juist dit voorbeeld werpt licht op de manier waarop we op een alledaagse
manier omgaan met een belangrijk maatschappelijk thema zoals de woke-cultuur. De een claimt zijn
recht op vrije meningsuiting terwijl anderen wijzen op de schadelijke impact van het woord en de
noodzaak om sensitief om te gaan met het woord en diens verleden.
Woke zijn betekent voor mij alert zijn op sociale ongelijkheid, inclusie nastreven en respect hebben
voor diversiteit. Het omvat bewustwording van ongelijkheden en streven naar verandering voor
minderheidsgroepen. Woke zijn betekent ook luisteren naar verschillende perspectieven en bijdragen
aan een eerlijkere wereld. Kan dit naast elkaar bestaan? In dit essay zal ik de volgende stelling
bespreken:
De woke-cultuur gaat te ver in het streven naar sociale rechtvaardigheid en leidt tot een beperking
van de vrijheid van meningsuiting.
Het filosofische strijdtoneel
Om de stelling te beantwoorden heb ik me verdiept in de filosofen Angela Davis en Jordan Peterson
vanwege hun uiteenlopende en tegengestelde meningen omtrent wokeness. Waar Davis 'wokeness'
wellicht zou zien als een reactie op structurele ongelijkheden en onrechtvaardigheden, vergelijkt
Peterson de woke-cultuur met de totalitaire staat van de nazi’s. Angela Davis (1944-heden) is een
filosoof en activist en staat betekend om haar werk betreffende ras, gender en sociale rechtvaardigheid.
Jordan Peterson (1962-heden) is klinische psycholoog en heeft veel ideeën en opinies over filosofie en
politiek geuit. Peterson is van mening dat het woord, wat heilig is voor hem, vrij moet zijn (Tomoiaga,
2022). De woke-cultuur omvat opgelegde uitspraken, wat in tegenspraak gaat met zijn visie.
Ontrafelen van woorden
Laten we beginnen met het uitleggen van de begrippen "woke" en "sociale rechtvaardigheid".
In de jaren 30 dook het woord "woke" op als straattaal onder zwarte Amerikanen om elkaar alert en
bewust te houden van structureel racisme (Bhageloe, 2022). Het idee van elkaar behoeden voor blinde
vlekken met betrekking tot racisme werd uitgedrukt als "stay woke" (Bhageloe, 2022). Vanaf de jaren
60 kreeg het woord een politieke betekenis toen het werd omarmd door zwarte
burgerrechtenbewegingen (Bhageloe, 2022). De "great awokening" verwijst naar de periode na de
moord op Michael Brown in 2014 in Ferguson (Missouri) en de opkomst van de Black Lives Matter
(BLM) beweging in 2020 na de dood van George Floyd (Madrid Gil, 2023). Deze periode markeert
