Samenvatting Psychologie hfst 3

Psychologie hfst 3: Sensatie en perceptie

Sensatie (= gewaarwording)

Stimulus  sensorische receptor  zenuw (neurale) impuls (elektronische signalen)  hersenen

Perceptie (= waarneming)

Organiseren – interpreteren – begrijpen van de gewaarwordingen

1. Hoe verandert stimulatie in sensatie?

1.1 Transductie: simulatie in sensatie veranderen

= proces waarbij: sensorische neuron een fysische stimulus ontvangt + de fysische energie omzet naar
neurale impulsen – die door gespecialiseerde sensorische verwerkingscentra in de hersenen kunnen
opgavangen worden als info

 Zintuig  Het oor
 Sensorisch neuron  Gehoorzenuw
 Fysische stimulus  Muziek
 Fysische energie  Geluidsgolven
 Neurale impulsen  Elektrisch signaal
 Verwerkingscentra  Auditieve cortex
 Informatie  Geluidssterkte, toonhoogte, afstand,…

Dus: Wat nemen we waar?

Zintuigen + hersenen creëren = elektrochemische weergave van de wereld

1.2 Sensorische adaptatie (of habituatie)

Via zintuigen  massa aan prikkels

 Sensorische adaptatie  Vb’en
o Gewenning aan langdurende o Tikkende klok
stimulus o Verslaving
o Wel indien iets wijzigt o Druk verkeer aan huis
o Selectie relevante stimuli o Stinksokken
o Mensen met autisme en o Hondengeur
schizofrenie o Scheetje
o Hulpverlening o …
 Receptoren van zintuigen zijn gevoelig
voor veranderingen

1.3 Drempels: de grenzen van sensatie

Absolute drempel = ondergrens van de sensatie (minimum hoeveelheid fysische energie)

Dit is klassieke psychofysica, maar….

 Persoonlijk (geluid,licht,smaak,geur,…)
 Drempels ≠ absoluut MAAR variabel door aandacht, concentratie, fitheid
 Verschildrempel/ JWV (juist waarneembaar verschil) = kleinst waarneembaar verschil tss 2
stimuli
 Mensen kunnen veranderingen opmerken of relaties tss stimuli = relatief