Reader – Effecten detentie en ASM op gestrafte
Tekst 12: Totale instituties
Als er in totale instituties veranderingen plaatsvinden, is dit het gevolg van het wegvallen van
enkele gedragsmogelijkheden en men niet in staat is gelijke tred te houden met recente sociale
veranderingen. Uiteindelijk zal men die bepaalde trekken in de buitenwereld ook niet meer kunnen
uitvoeren. Dit is institutionalisering. Totale instituties creëren en onderhouden een bepaald soort
spanning tussen de thuiswereld en de institutionele wereld en gebruiken deze aanhoudende
spanningen als strategische hefboom bij het besturen van de mensen. Bij binnenkomst in totale
instituties wordt het individu ontdaan van de voorzieningen die men had in de buitenwereld. Het
ego wordt gemortificeerd.
Bij mortificatie vindt een proces van ontzetting uit rollen plaats. In het begin wordt vaak bezoek
binnen en buiten de gevangenis niet toegestaan om op die manier een diepe breuk te laten
ontstaan waardoor het individu rolontzetting zal ervaren. In sommige gevallen zal het gaan om een
onherstelbaar verlies.
Het individu zal merken dat sommige rollen verloren zijn gegaan door de barrière die men nu heeft
ontwikkeld met de buitenwereld. Vaak gaan hier entreeprocedures aan vooraf. Hierbij kan in het
geval van detentie gedacht worden aan fouilleren, het afstaan van persoonlijke bezittingen, baden,
uitkleden… Dergelijke zaken zorgen voor het afstand nemen van de zelfidentificatie.
In totale instituties worden gebieden van het ego geschonden. Het gebrek aan heteroseksuele
relaties kan een vrees opwekken voor het verlies in mannelijkheid. Daarnaast wordt de privacy van
het individu geschonden. Niet alleen vernemen nieuwe personen oneerbare feiten over iemand,
ook worden hun bezoekers blootgesteld aan soms vernederende omstandigheden.
Het individu ondergaat de mortificatie van het ego omdat hij wordt blootgesteld aan inbreuken op
het lichaam. Wanneer deze inbreuk een ander individu is, ervaart hij nog een inbreuk door een
gedwongen interpersoonlijk contact en als gevolg een gedwongen sociale relatie.
De gedetineerde ervaart een storing van de gebruikelijke relatie tussen zichzelf en zijn
handelingen. Dit kan lusteloosheid en brutaliteit tot gevolg hebben. Als iemand intreedt in een
totale institutie worden zijn activiteiten tot in de kleinste details onderworpen aan regels en
beoordelingen door het personeel. Iedere bepaling berooft het individu van de gelegenheid om zijn
doeleinden en behoeften af te wegen op een persoonlijk efficiënte manier en stelt zijn handelingen
bloot aan sancties. Op deze manier wordt autonomie geschonden.
Totale instituties verstoren de handelingen die in de maatschappij een speciale rol hebben voor
het individu en zijn omgeving. Mortificatie is een manier om de dagelijkse activiteit van een groot
aantal mensen in een kleine ruimte met beperkte middelen in de hand te houden. Mortificatie van
de persoonlijkheid gaat samen met psychologische spanningen. In de detentiecontext gaat het
hierbij om pains of imprisonment.
Tekst 13: De gevangenis als herontdekte instelling.
Loïc Wacquant: “Het is essentieel om de verbanden tussen de gevangenis en de omliggende
instituties te onderzoeken vanop de grond, hoe ze echt bestaan en opereren, in plaats van vanop
een afstand van bovenaf te kijken zonder nuance en contradictie te kunnen zien.”
Methodologische kijk op de gevangenis waarin staat dat de gevangenis niet mag bekeken worden
als iets dat op zichzelf staat, maar ook in zijn omgeving moet bekeken worden. Wacquant zegt
ook dat de gevangenis niet noodzakelijk verstorend en negatief is, maar personen kan stabiliseren
en herstellen die door druk onderaan de sociale ladder staan. De gevangenis betekent voor
verschillende gedetineerden een kantelpunt in hun leven.
1
, Literatuur
McNeill & Schinkel: beleidsmakers en -uitvoerders blijven geloof houden in de hervormingskracht
van gevangenissen. Geleerden daarentegen duiden de destructieve dimensies van gevangenschap.
De dwingende omstandigheden van de gevangenis doen denken dat er toch een zekere
transformatie zal gebeuren, maar wanneer we de impact van de gevangenis op groepen bekijken
d.m.v. kwantitatieve studies, vallen er geen differentiële effecten op tussen personen. Toch kan het
nog steeds in bepaalde gevallen een kantelmoment zijn voor bepaalde gevangenen.
De gevangenis biedt een grimmige en levende sociale context waarin de omstandigheden waarin
iemands persoonlijkheid veranderd kan worden, kunnen worden onderzocht. Dmv het ‘vernietigen
van de vorige wereldvisie en assumpties’ rapporteren sommige gevangenen positieve veranderingen
in hun leven. Gevangenis wordt gezien als het laagste punt in het leven van de gedetineerde en
maakt zo ruimte voor transformatie.
Een andere visie beschrijft de gevangenis als een vluchtoord waarin de gedetineerde kan
ontsnappen aan de slechte omgeving waar hij in vertoefde dmv stabiliteit en structuur. De
gevangenen worden als kinderen gezien van de gevangenis als nieuwe ouder. Het wegnemen van
verleidingen en het beschermen van de personen wordt door sommige gevangenen als positief
ervaren, maar kan schadelijk zijn voor anderen.
De gevangenis wordt gezien als een omgeving waarin gedetineerden hun toekomst opnieuw kunnen
vormgeven en kunnen reflecteren over hun verleden. Megan Comfort zegt dat dit denkbeeldig is
omdat gevangenen niet willen dat hun tijd in de gevangenis nutteloos was en noemt het ‘een project
van denkbeeldige straf’.
Een andere visie kan ook zijn dat gevangenen een bepaald beeld moeten tonen aan de institutie om
verder te geraken.Dmv diverse workshops en leermomenten kunnen gevangenen een transformatie
meemaken. Deze keer niet dmv pijn en afzondering, maar door institutionele voorzieningen.
Geleerden in de VS kiezen vooral de theorie van de gevangenis als onderbreking van de gevaarlijke
leefstijl op straat. De opsluiting werkt op die manier in zekere zin, maar is gewoon een vangnet voor
de armen in de samenleving die van de staat geen bescherming krijgen.
De gevangenis kan ook gezien worden als een op zich staand geheel zonder de sociale en
biografische omgeving. Op die manier biedt het afzondering, afscherming, dwang en morele
afkeuring. Het is transformatief op de manier dat het gedetineerden verplicht om te veranderen.
Concreet dienen deze theorieën om de functie van de gevangenis te kunnen bepalen, dit zowel
algemeen als individueel. Jefferson: De verliezen binnen de gevangenis moeten vergeleken worden
met de verliezen binnen de gemeenschap. De benadering die we hanteren moet de omstandigheden
voor, tijdens en na opsluiting serieus nemen.
Methodologische nota: 3 projecten:
-Studie naar alledaagse cultuur en leven in een medium-security mannengevangenis in Engeland
-Onderzoek naar de ervaringen van gevangenen die zedendelicten pleegden in Engeland
-Studie die ervaringen in de gevangenis vergeleek tussen Engeland & Wales en Noorwegen met focus
op gevangenen die voor zedendelicten veroordeeld waren.
2
Tekst 12: Totale instituties
Als er in totale instituties veranderingen plaatsvinden, is dit het gevolg van het wegvallen van
enkele gedragsmogelijkheden en men niet in staat is gelijke tred te houden met recente sociale
veranderingen. Uiteindelijk zal men die bepaalde trekken in de buitenwereld ook niet meer kunnen
uitvoeren. Dit is institutionalisering. Totale instituties creëren en onderhouden een bepaald soort
spanning tussen de thuiswereld en de institutionele wereld en gebruiken deze aanhoudende
spanningen als strategische hefboom bij het besturen van de mensen. Bij binnenkomst in totale
instituties wordt het individu ontdaan van de voorzieningen die men had in de buitenwereld. Het
ego wordt gemortificeerd.
Bij mortificatie vindt een proces van ontzetting uit rollen plaats. In het begin wordt vaak bezoek
binnen en buiten de gevangenis niet toegestaan om op die manier een diepe breuk te laten
ontstaan waardoor het individu rolontzetting zal ervaren. In sommige gevallen zal het gaan om een
onherstelbaar verlies.
Het individu zal merken dat sommige rollen verloren zijn gegaan door de barrière die men nu heeft
ontwikkeld met de buitenwereld. Vaak gaan hier entreeprocedures aan vooraf. Hierbij kan in het
geval van detentie gedacht worden aan fouilleren, het afstaan van persoonlijke bezittingen, baden,
uitkleden… Dergelijke zaken zorgen voor het afstand nemen van de zelfidentificatie.
In totale instituties worden gebieden van het ego geschonden. Het gebrek aan heteroseksuele
relaties kan een vrees opwekken voor het verlies in mannelijkheid. Daarnaast wordt de privacy van
het individu geschonden. Niet alleen vernemen nieuwe personen oneerbare feiten over iemand,
ook worden hun bezoekers blootgesteld aan soms vernederende omstandigheden.
Het individu ondergaat de mortificatie van het ego omdat hij wordt blootgesteld aan inbreuken op
het lichaam. Wanneer deze inbreuk een ander individu is, ervaart hij nog een inbreuk door een
gedwongen interpersoonlijk contact en als gevolg een gedwongen sociale relatie.
De gedetineerde ervaart een storing van de gebruikelijke relatie tussen zichzelf en zijn
handelingen. Dit kan lusteloosheid en brutaliteit tot gevolg hebben. Als iemand intreedt in een
totale institutie worden zijn activiteiten tot in de kleinste details onderworpen aan regels en
beoordelingen door het personeel. Iedere bepaling berooft het individu van de gelegenheid om zijn
doeleinden en behoeften af te wegen op een persoonlijk efficiënte manier en stelt zijn handelingen
bloot aan sancties. Op deze manier wordt autonomie geschonden.
Totale instituties verstoren de handelingen die in de maatschappij een speciale rol hebben voor
het individu en zijn omgeving. Mortificatie is een manier om de dagelijkse activiteit van een groot
aantal mensen in een kleine ruimte met beperkte middelen in de hand te houden. Mortificatie van
de persoonlijkheid gaat samen met psychologische spanningen. In de detentiecontext gaat het
hierbij om pains of imprisonment.
Tekst 13: De gevangenis als herontdekte instelling.
Loïc Wacquant: “Het is essentieel om de verbanden tussen de gevangenis en de omliggende
instituties te onderzoeken vanop de grond, hoe ze echt bestaan en opereren, in plaats van vanop
een afstand van bovenaf te kijken zonder nuance en contradictie te kunnen zien.”
Methodologische kijk op de gevangenis waarin staat dat de gevangenis niet mag bekeken worden
als iets dat op zichzelf staat, maar ook in zijn omgeving moet bekeken worden. Wacquant zegt
ook dat de gevangenis niet noodzakelijk verstorend en negatief is, maar personen kan stabiliseren
en herstellen die door druk onderaan de sociale ladder staan. De gevangenis betekent voor
verschillende gedetineerden een kantelpunt in hun leven.
1
, Literatuur
McNeill & Schinkel: beleidsmakers en -uitvoerders blijven geloof houden in de hervormingskracht
van gevangenissen. Geleerden daarentegen duiden de destructieve dimensies van gevangenschap.
De dwingende omstandigheden van de gevangenis doen denken dat er toch een zekere
transformatie zal gebeuren, maar wanneer we de impact van de gevangenis op groepen bekijken
d.m.v. kwantitatieve studies, vallen er geen differentiële effecten op tussen personen. Toch kan het
nog steeds in bepaalde gevallen een kantelmoment zijn voor bepaalde gevangenen.
De gevangenis biedt een grimmige en levende sociale context waarin de omstandigheden waarin
iemands persoonlijkheid veranderd kan worden, kunnen worden onderzocht. Dmv het ‘vernietigen
van de vorige wereldvisie en assumpties’ rapporteren sommige gevangenen positieve veranderingen
in hun leven. Gevangenis wordt gezien als het laagste punt in het leven van de gedetineerde en
maakt zo ruimte voor transformatie.
Een andere visie beschrijft de gevangenis als een vluchtoord waarin de gedetineerde kan
ontsnappen aan de slechte omgeving waar hij in vertoefde dmv stabiliteit en structuur. De
gevangenen worden als kinderen gezien van de gevangenis als nieuwe ouder. Het wegnemen van
verleidingen en het beschermen van de personen wordt door sommige gevangenen als positief
ervaren, maar kan schadelijk zijn voor anderen.
De gevangenis wordt gezien als een omgeving waarin gedetineerden hun toekomst opnieuw kunnen
vormgeven en kunnen reflecteren over hun verleden. Megan Comfort zegt dat dit denkbeeldig is
omdat gevangenen niet willen dat hun tijd in de gevangenis nutteloos was en noemt het ‘een project
van denkbeeldige straf’.
Een andere visie kan ook zijn dat gevangenen een bepaald beeld moeten tonen aan de institutie om
verder te geraken.Dmv diverse workshops en leermomenten kunnen gevangenen een transformatie
meemaken. Deze keer niet dmv pijn en afzondering, maar door institutionele voorzieningen.
Geleerden in de VS kiezen vooral de theorie van de gevangenis als onderbreking van de gevaarlijke
leefstijl op straat. De opsluiting werkt op die manier in zekere zin, maar is gewoon een vangnet voor
de armen in de samenleving die van de staat geen bescherming krijgen.
De gevangenis kan ook gezien worden als een op zich staand geheel zonder de sociale en
biografische omgeving. Op die manier biedt het afzondering, afscherming, dwang en morele
afkeuring. Het is transformatief op de manier dat het gedetineerden verplicht om te veranderen.
Concreet dienen deze theorieën om de functie van de gevangenis te kunnen bepalen, dit zowel
algemeen als individueel. Jefferson: De verliezen binnen de gevangenis moeten vergeleken worden
met de verliezen binnen de gemeenschap. De benadering die we hanteren moet de omstandigheden
voor, tijdens en na opsluiting serieus nemen.
Methodologische nota: 3 projecten:
-Studie naar alledaagse cultuur en leven in een medium-security mannengevangenis in Engeland
-Onderzoek naar de ervaringen van gevangenen die zedendelicten pleegden in Engeland
-Studie die ervaringen in de gevangenis vergeleek tussen Engeland & Wales en Noorwegen met focus
op gevangenen die voor zedendelicten veroordeeld waren.
2
