Les 16 Historische inleiding tot het recht
Een verbintenis is een rechtsverhouding tussen 2 mensen, waarbij de ene iets
gaat doen voor een ander → een prestatie: iets doen, iets niet doen, iets
geven.
Een verbintenis is het voorwerp van een contract.
Een contract is een overeenkomst tussen 2 mensen waar meerdere
verbintenissen kunnen inzitten.
Het voorwerp van die verbintenissen is de prestatie.
→ essentieel om dit uit elkaar te houden: verbintenissen kunnen voortkomen
uit andere bronnen dan contracten alleen.
Een verbintenis is een link tussen 2 partijen waarbij de ene schuldeiser is en de
andere schuldenaar.
Er staan 4 bronnen van verbintenissen in het CIC van Justinianus
contract
quasi-contract
delict
quasi-delict
Gaius: 2de eeuw: instituten → 2 grote bronnen:
contract
delict
→ quasi-contract: situaties waar er een contract had kunnen zijn, maar waar
er niet meteen, één gesloten is.
In het Romeins recht had je dus situaties waarbij iemand van de praetor de
toestemming krijgt of een omschrijving of een actio krijgt om een vordering in
te stellen en waarbij men ad hoc beslist dat er geen contract is, maar dat men
toch kan vorderen.
Quasi-contracten zijn een restcategorie: er zit zo'n beetje van alles in .
2 Types die men vandaag ook nog terugvindt in het Burgerlijk wetboek:
1) Onrechtvaardige verrijking → vermogensverschuiving zonder oorzaak.
Vb: vergissing van overschrijving: niet op te lossen met een contract,
geen toestemming, geen formaliteiten vervuld, maar juridisch gezien
heeft men een verklaring nodig, een type bron om uit te leggen dat er
een soort van verbintenis ontstaat. De persoon die per ongeluk het geld
heeft ontvangen wordt de schuldenaar en is verplicht om het geld terug
te storten. Diegene ie het geld per ongeluk heeft overgeschreven heeft
het recht om het geld terug te eisen. Hij is de schuldenaar.
→ Niemand mag zich verrijken ten koste van een ander. (Romeins recht).
→ Juridisch gezien lost men dit in Rome op door het geven van een
condictio. → een type van actio in personam (een vorderingsrecht) dat
men geeft aan iemand die iets houdt zonder dat er een geldige reden toe
is.
→ wordt uitgebreid tot allerlei gevallen: vb: condictio foriva: condictio op
grond van diefstal → mensen die met het probleem zitten dat er iets van
hen gestolen is, dat de zaak zelf al weg is. En dat ze graag nog iets
Een verbintenis is een rechtsverhouding tussen 2 mensen, waarbij de ene iets
gaat doen voor een ander → een prestatie: iets doen, iets niet doen, iets
geven.
Een verbintenis is het voorwerp van een contract.
Een contract is een overeenkomst tussen 2 mensen waar meerdere
verbintenissen kunnen inzitten.
Het voorwerp van die verbintenissen is de prestatie.
→ essentieel om dit uit elkaar te houden: verbintenissen kunnen voortkomen
uit andere bronnen dan contracten alleen.
Een verbintenis is een link tussen 2 partijen waarbij de ene schuldeiser is en de
andere schuldenaar.
Er staan 4 bronnen van verbintenissen in het CIC van Justinianus
contract
quasi-contract
delict
quasi-delict
Gaius: 2de eeuw: instituten → 2 grote bronnen:
contract
delict
→ quasi-contract: situaties waar er een contract had kunnen zijn, maar waar
er niet meteen, één gesloten is.
In het Romeins recht had je dus situaties waarbij iemand van de praetor de
toestemming krijgt of een omschrijving of een actio krijgt om een vordering in
te stellen en waarbij men ad hoc beslist dat er geen contract is, maar dat men
toch kan vorderen.
Quasi-contracten zijn een restcategorie: er zit zo'n beetje van alles in .
2 Types die men vandaag ook nog terugvindt in het Burgerlijk wetboek:
1) Onrechtvaardige verrijking → vermogensverschuiving zonder oorzaak.
Vb: vergissing van overschrijving: niet op te lossen met een contract,
geen toestemming, geen formaliteiten vervuld, maar juridisch gezien
heeft men een verklaring nodig, een type bron om uit te leggen dat er
een soort van verbintenis ontstaat. De persoon die per ongeluk het geld
heeft ontvangen wordt de schuldenaar en is verplicht om het geld terug
te storten. Diegene ie het geld per ongeluk heeft overgeschreven heeft
het recht om het geld terug te eisen. Hij is de schuldenaar.
→ Niemand mag zich verrijken ten koste van een ander. (Romeins recht).
→ Juridisch gezien lost men dit in Rome op door het geven van een
condictio. → een type van actio in personam (een vorderingsrecht) dat
men geeft aan iemand die iets houdt zonder dat er een geldige reden toe
is.
→ wordt uitgebreid tot allerlei gevallen: vb: condictio foriva: condictio op
grond van diefstal → mensen die met het probleem zitten dat er iets van
hen gestolen is, dat de zaak zelf al weg is. En dat ze graag nog iets
