WPO3 strafprocesrecht

STRAFPROCESR
ECHT WPO 3




Docent: Audrey De Sloovere

, Op einde van opsporingsonderzoek heeft PdK rechtstreeks gedagvaard dus heeft hij
strafvordering ingesteld. Stuk 11 en stuk 10. Dus we zien dat ED en AG gedagvaard zijn om te
verschijnen voor de rechtbank van de eerste aanleg Limburg afdeling Hasselt.

Nu, de rechtbanken van de eerste aanleg worden georganiseerd per gerechtelijk
arrondissement. Hier hebben we gerechtelijk arrondissement Limburg en in Limburg zijn er
verschillende afdelingen, afdeling Hasselt en afdeling Tongeren. Binnen elke afdeling van de
rechtbank van de eerste aanleg heb je de burgerlijke kamers en de correctionele kamers.
Hier zitten we in het strafrecht dus zullen we moeten verschijnen voor de correctionele
kamer. Bij een correctionele kamer heb je een kamer met 1 rechter en kamers met 3
rechters. In dit geval hebben we 1 rechter.

Als de rechter zo’n dossier krijgt dan is het allereerste wat de feitenrechter zal doen, gaan
kijken of hij bevoegd is om kennis te nemen van dat dossier, is hij bevoegd voor oordelen
van die zaak. We hebben in de les gezien dat er verschillende bevoegdheidsgronden zijn:
ratione logi, materia en personae. Dus de rechter zal aan de hand van die
bevoegdheidsgronden nagaan of hij bevoegd is voor een zaak. Stel dat de rechter zou
oordelen dat hij niet bevoegd is, dat zou kunnen als hij zou vaststellen dat de feiten die
voorliggen een niet correctionaliseerbare misdaad betreffen bijvoorbeeld als de feiten een
moord zou uitmaken, dan moet de rechter vaststellen dat hij onbevoegd is. Hij mag ook niet
doorverwijzen de juiste instantie! Hij mag alleen vaststellen dat hij niet bevoegd is.

Erna als de rechter bevoegd is dan moet de rechter naar de saisine kijken. Om saisine te
bepalen moet de rechter naar de feiten die in dagvaarding zijn opgenomen gaan kijken. Stel
dat we zouden zitten in het kader van het gerechtelijk onderzoek dan moet hij naar de
beschikking van de raadkamer kijken!!! Dus bij opsporingsonderzoek kijkt de rechter naar de
dagvaarding (feiten), in dit geval waren het slagen en verwondingen en met
arbeidsongeschiktheid als gevolg met voorbedachte rade. Artikel 391, 389 399 lid 1& 2 Sw.
De pdk heeft de feiten omschreven als een inbreuk op artikel 399 lid 1 en 2 Sw namelijk
opzettelijke slagen en verwondingen met ongeschiktheid tot verrichten van arbeid en met
voorbedachte rade. Dat is de wettelijke kwalificatie die de procureur in de dagvaarding heeft
gegeven aan die feiten. De rechter is gebonden door de feiten die in de dagvaarding staan,
maar hij is niet geboden door de kwalificatie die de procureur aan die feiten heeft gegeven.
De rechter is verplicht om zelf juiste kwalificatie aan die feiten te geven. Zou bijvoorbeeld de
rechter stellen dat de kwalificatie dat in de dagvaarding staat, niet de juiste is dan is hij
verplicht om zelf de juiste kwalificatie te geven. De kwalificatie in de dagvaarding is louter
voorlopig en indicatief. De rechter zal verplicht zijn om te controleren of die feiten juist zijn
omschreven en indien hij stelt dat die niet juist zijn gekwalificeerd is hij verplicht om de
juiste kwalificatie te geven.

Nu, als de rechter stelt dat feiten fout zijn dan mag hij niet zomaar in zijn vonnis gaan
aanpassen. We hebben recht van verdediging, recht van tegenspraak, recht op eerlijk
proces. Dus in kader van al die rechten zal de rechter aan partijen de mogelijkheid voor
verdediging geven en dus uitnodigen om te laten verdedigen omtrent de mogelijke
herschrijving van die feiten.