Farmacologie 2 Thema: Astma Jessica van Walstijn
Thema: COPD
Samenvatting
Functies van het ademhalingsstelsel
De functies van het ademhalingsstelsel (tractus respiratorius) zijn:
Verplaatsen van lucht van en naar de gaswisselingsoppervlak in de longen.
Gasuitwisseling tussen bloed en lucht.
Bescherming van de alveolaire oppervlakken tegen uitdroging en temperatuurveranderingen
ven verdediging tegen binnendringende ziekteverwekkers.
Produceren van geluiden.
Waarnemen van reukprikkels.
Anatomie luchtwegen
De belangrijkste anatomische onderdelen van het ademhalingsstelsel zijn: de neus (met
inbegrip van de neusholte en de neusbijholten), de farynx (de keelholte), de larynx (het
strottenhoofd), de trachea (de luchtpijp), de bronchiën en de longen die de bronchiolen en de
alveoli (de longblaasjes) bevatten.
Luchtwegen: Het geheel aan buizen waardoor lucht van en naar de uitwisselingsoppervlakten
wordt gevoerd. De luchtwegen zijn bedekt met het respiratoire slijmvlies. Dit slijmvlies is een
dekweefsel met trilharen en veel slijmcellen. De trilharen vegen het slijm met gevangen celresten en
micro-organismen in de richting van de keelholte, waar ze kunnen worden doorgeslikt. Vervolgens
belanden deze in de maag en daar worden deze onschadelijk gemaakt via het maagzuur.
Bovenste luchtwegen:
Functie: Verplaatsing van lucht.
Filteren, verwarmen en bevochtigen
de lucht.
Het gedeelte van de geleiding van
lucht begint bij: de ingang van de
neusholte en loopt door de farynx
(keelholte), de larynx (het
strottenhoofd), de trachea (luchtpijp),
de bronchiën en de grote
bronchiolen.
Onderste luchtwegen:
Functie: Gasuitwisseling vind plaats.
Het gedeelte van de gaswisseling bestaat uit: de kleinste en kwetsbaarste bronchiolen en de alveoli
(longblaasjes) in de longen.
1
,Farmacologie 2 Thema: Astma Jessica van Walstijn
Thema: COPD
De neus
Onder normale omstandigheden komt lucht het ademhalingsstelsel binnen via de gepaarde
uitwendige neusopeningen, of neusgaten (nares), die in de neusholte uitmonden.
Het vestibulum nasi is de ruimte die door de flexibele weefsels van de neus wordt omsloten.
Hier steken ruwe haren (vibrissae) door de neusgaten naar buiten; deze beschermen de neusholte
tegen grote deeltjes die met de lucht meekomen zoals zand, stof en zelfs insecten.
De bronchiolen
Bronchiolen vertakken zich verder in de smalste transportbuizen, de terminale bronchioli. Elke
terminale bronchiolus voert lucht naar een lobje van de long.
Een lobje is een gedeelte van het longweefsel dat is begrensd door tussenschotten van bindweefsel
en dat lucht krijgt toegevoerd door één enkele bronchiolus, die is omgeven door vertakkingen van
de longarteriën en de longvenen.
Binnen een lobje vertakt een terminale bronchiolus zich in verschillende respiratoire bronchioli.
2
,Farmacologie 2 Thema: Astma Jessica van Walstijn
Thema: COPD
De ductuli alveolares en de alveoli
De bronchioli respiratorii eindigen in doorgangen die ductuli alveolares worden genoemd. Deze
buisjes eindigen in longtrechtertjes (trosje van alveoli), gezamenlijke compartimenten die uit vele
afzonderlijke alveoli (longblaasjes) bestaan, het gaswisselingsoppervlak van de longen.
De respiratorische membraan
Gaswisseling vindt plaats door de respiratorische membraan van de alveoli.
De longen
De longen vullen het grootste deel van de borstkas. We hebben een linker- en een rechterlong.
Elk van de twee longen heeft duidelijk onderscheiden kwabben die door diepe groeven zijn
gescheiden.
De rechterlong heeft drie kwabben (boven, midden en onder) en de linkerlong heeft twee kwabben
(boven en onder).
Om de long ligt het longvlies, de pleura. De pleura bestaat uit twee bladen, de pleura visceralis die
aan de long vastzit en de pleura parietalis die aan de binnenkant van de borstwand vastzit. Tussen
deze twee vliezen zit wat vocht waardoor ze ten opzichte van elkaar kunnen verschuiven (vergelijk 2
glazen platen met water ertussen).
De ruw afgeronde top (apex) van beide longen rust op het bovenste oppervlak van het diafragma.
Werking longen
Bij de respiratie (ademhaling) zijn er twee processen betrokken:
Longventilatie: De verplaatsing van lucht tussen de buiten lucht en de longen.
Gasuitwisseling: De uitwisseling zuurstof en kooldioxide. De gasuitwisseling vind plaats door
de membranen van de alveoli (longblaasjes).
3
, Farmacologie 2 Thema: Astma Jessica van Walstijn
Thema: COPD
Longventilatie
Fysieke verplaatsing van lucht in en uit de luchtwegen.
De verplaatsing van lucht tussen de buiten lucht en de longen gaat gepaard met drukveranderingen
en spierbewegingen. De luchtdruk streeft naar evenwicht, lucht zal stromen van een gebied met
hoge druk naar een gebied met lage druk.
We kunnen onze borstkas (borstholte omringt met ribben) groter maken, dit kunnen we doen met
onze tussenribspieren ook wel de ademhalingsspieren genoemd. Daarnaast gebeurd dit ook met
ons middenrif oftewel ons diafragma. Er ontstaat dan een drukverschil. Als het volume van de
ruimte (de longen) groter wordt, neemt de druk van het gas (lucht) af; wanneer het volume kleiner
wordt , neemt de druk toe.
In rust – aan het begin van een ademhaling is de druk binnen en buiten de longen gelijk. Er is dus
géén luchtverplaatsing. In ruststand is het diafragma licht gebogen.
Bij het inademen gebeurt het volgende: Als het diafragma zich samentrekt en dus vlakker wordt en
de ribben gaan omhoog, wordt de borstholte groter, de longen gaan zich uitzetten, het volume
neemt toe, hierdoor daalt de druk in de longen ten opzicht van de luchtdruk buiten.
Gezien er naar evenwicht wordt gestreefd zal er nu een luchtstroom naar binnen op gang komen.
Tijdens uitademen verloopt het proces omgekeerd. Het diafragma komt weer terug in ruststand, dus
omhoog. De ribben bewegen zich omlaag, het longvolume neemt af. De druk in de longen is nu
hoger, dan de luchtdruk van de buiten lucht en lucht stroomt de longen uit, we ademen uit.
Compliantie
De compliantie van de longen is een maat voor de elasticiteit en voor het vermogen tot uitzetting.
Hoe kleiner de compliantie , hoe meer kracht nodig is om de longen te vullen en leeg te maken; hoe
groter de compliantie, hoe gemakkelijker het is de longen te vullen en leeg te maken.
Mechanisme van ademhaling
De ademhalingsspieren worden in verschillende combinaties gebruikt, afhankelijk van de
hoeveelheid lucht die in en uit de longen moeten worden verplaatst. De adembewegingen worden
verdeeld in rustige ademhaling en geforceerde ademhaling.
Bij rustige ademhaling zijn spiercontracties nodig bij de inademing, maar de uitademing is
passief.
Bij geforceerde ademhaling verloopt zowel de inademing als de uitademing actief.
4
Thema: COPD
Samenvatting
Functies van het ademhalingsstelsel
De functies van het ademhalingsstelsel (tractus respiratorius) zijn:
Verplaatsen van lucht van en naar de gaswisselingsoppervlak in de longen.
Gasuitwisseling tussen bloed en lucht.
Bescherming van de alveolaire oppervlakken tegen uitdroging en temperatuurveranderingen
ven verdediging tegen binnendringende ziekteverwekkers.
Produceren van geluiden.
Waarnemen van reukprikkels.
Anatomie luchtwegen
De belangrijkste anatomische onderdelen van het ademhalingsstelsel zijn: de neus (met
inbegrip van de neusholte en de neusbijholten), de farynx (de keelholte), de larynx (het
strottenhoofd), de trachea (de luchtpijp), de bronchiën en de longen die de bronchiolen en de
alveoli (de longblaasjes) bevatten.
Luchtwegen: Het geheel aan buizen waardoor lucht van en naar de uitwisselingsoppervlakten
wordt gevoerd. De luchtwegen zijn bedekt met het respiratoire slijmvlies. Dit slijmvlies is een
dekweefsel met trilharen en veel slijmcellen. De trilharen vegen het slijm met gevangen celresten en
micro-organismen in de richting van de keelholte, waar ze kunnen worden doorgeslikt. Vervolgens
belanden deze in de maag en daar worden deze onschadelijk gemaakt via het maagzuur.
Bovenste luchtwegen:
Functie: Verplaatsing van lucht.
Filteren, verwarmen en bevochtigen
de lucht.
Het gedeelte van de geleiding van
lucht begint bij: de ingang van de
neusholte en loopt door de farynx
(keelholte), de larynx (het
strottenhoofd), de trachea (luchtpijp),
de bronchiën en de grote
bronchiolen.
Onderste luchtwegen:
Functie: Gasuitwisseling vind plaats.
Het gedeelte van de gaswisseling bestaat uit: de kleinste en kwetsbaarste bronchiolen en de alveoli
(longblaasjes) in de longen.
1
,Farmacologie 2 Thema: Astma Jessica van Walstijn
Thema: COPD
De neus
Onder normale omstandigheden komt lucht het ademhalingsstelsel binnen via de gepaarde
uitwendige neusopeningen, of neusgaten (nares), die in de neusholte uitmonden.
Het vestibulum nasi is de ruimte die door de flexibele weefsels van de neus wordt omsloten.
Hier steken ruwe haren (vibrissae) door de neusgaten naar buiten; deze beschermen de neusholte
tegen grote deeltjes die met de lucht meekomen zoals zand, stof en zelfs insecten.
De bronchiolen
Bronchiolen vertakken zich verder in de smalste transportbuizen, de terminale bronchioli. Elke
terminale bronchiolus voert lucht naar een lobje van de long.
Een lobje is een gedeelte van het longweefsel dat is begrensd door tussenschotten van bindweefsel
en dat lucht krijgt toegevoerd door één enkele bronchiolus, die is omgeven door vertakkingen van
de longarteriën en de longvenen.
Binnen een lobje vertakt een terminale bronchiolus zich in verschillende respiratoire bronchioli.
2
,Farmacologie 2 Thema: Astma Jessica van Walstijn
Thema: COPD
De ductuli alveolares en de alveoli
De bronchioli respiratorii eindigen in doorgangen die ductuli alveolares worden genoemd. Deze
buisjes eindigen in longtrechtertjes (trosje van alveoli), gezamenlijke compartimenten die uit vele
afzonderlijke alveoli (longblaasjes) bestaan, het gaswisselingsoppervlak van de longen.
De respiratorische membraan
Gaswisseling vindt plaats door de respiratorische membraan van de alveoli.
De longen
De longen vullen het grootste deel van de borstkas. We hebben een linker- en een rechterlong.
Elk van de twee longen heeft duidelijk onderscheiden kwabben die door diepe groeven zijn
gescheiden.
De rechterlong heeft drie kwabben (boven, midden en onder) en de linkerlong heeft twee kwabben
(boven en onder).
Om de long ligt het longvlies, de pleura. De pleura bestaat uit twee bladen, de pleura visceralis die
aan de long vastzit en de pleura parietalis die aan de binnenkant van de borstwand vastzit. Tussen
deze twee vliezen zit wat vocht waardoor ze ten opzichte van elkaar kunnen verschuiven (vergelijk 2
glazen platen met water ertussen).
De ruw afgeronde top (apex) van beide longen rust op het bovenste oppervlak van het diafragma.
Werking longen
Bij de respiratie (ademhaling) zijn er twee processen betrokken:
Longventilatie: De verplaatsing van lucht tussen de buiten lucht en de longen.
Gasuitwisseling: De uitwisseling zuurstof en kooldioxide. De gasuitwisseling vind plaats door
de membranen van de alveoli (longblaasjes).
3
, Farmacologie 2 Thema: Astma Jessica van Walstijn
Thema: COPD
Longventilatie
Fysieke verplaatsing van lucht in en uit de luchtwegen.
De verplaatsing van lucht tussen de buiten lucht en de longen gaat gepaard met drukveranderingen
en spierbewegingen. De luchtdruk streeft naar evenwicht, lucht zal stromen van een gebied met
hoge druk naar een gebied met lage druk.
We kunnen onze borstkas (borstholte omringt met ribben) groter maken, dit kunnen we doen met
onze tussenribspieren ook wel de ademhalingsspieren genoemd. Daarnaast gebeurd dit ook met
ons middenrif oftewel ons diafragma. Er ontstaat dan een drukverschil. Als het volume van de
ruimte (de longen) groter wordt, neemt de druk van het gas (lucht) af; wanneer het volume kleiner
wordt , neemt de druk toe.
In rust – aan het begin van een ademhaling is de druk binnen en buiten de longen gelijk. Er is dus
géén luchtverplaatsing. In ruststand is het diafragma licht gebogen.
Bij het inademen gebeurt het volgende: Als het diafragma zich samentrekt en dus vlakker wordt en
de ribben gaan omhoog, wordt de borstholte groter, de longen gaan zich uitzetten, het volume
neemt toe, hierdoor daalt de druk in de longen ten opzicht van de luchtdruk buiten.
Gezien er naar evenwicht wordt gestreefd zal er nu een luchtstroom naar binnen op gang komen.
Tijdens uitademen verloopt het proces omgekeerd. Het diafragma komt weer terug in ruststand, dus
omhoog. De ribben bewegen zich omlaag, het longvolume neemt af. De druk in de longen is nu
hoger, dan de luchtdruk van de buiten lucht en lucht stroomt de longen uit, we ademen uit.
Compliantie
De compliantie van de longen is een maat voor de elasticiteit en voor het vermogen tot uitzetting.
Hoe kleiner de compliantie , hoe meer kracht nodig is om de longen te vullen en leeg te maken; hoe
groter de compliantie, hoe gemakkelijker het is de longen te vullen en leeg te maken.
Mechanisme van ademhaling
De ademhalingsspieren worden in verschillende combinaties gebruikt, afhankelijk van de
hoeveelheid lucht die in en uit de longen moeten worden verplaatst. De adembewegingen worden
verdeeld in rustige ademhaling en geforceerde ademhaling.
Bij rustige ademhaling zijn spiercontracties nodig bij de inademing, maar de uitademing is
passief.
Bij geforceerde ademhaling verloopt zowel de inademing als de uitademing actief.
4
