Vooral onderzoek/discussie rond eindtermen is een interessante
illustratie van de kwestie van de curriculumthematiek (bv. idee van
cultureel kapitaal)
ET = specifieke casus van bredere curriculum
Curriculum (verschillende betekenissen) = leerplan; overzicht en
ordening van leerinhouden binnen een opleidingsprogramma
3 samenhangende vragen
(1) Wat moeten we leren?
(2) Hoe moeten we die inhouden vormgeven zodat
studenten die kunnen leren?
(3) Waartoe, waarop baseren we ons om binnen de
mogelijke schalen van inhouden aan bod te komen?
Waarop baseren we ons om die keuzes te maken?
Visies op leren en onderwijzen; welke visie op mens
en maatschappij hanteren en gebruiken we als
legitimering voor de keuze van bepaalde
curriculuminhoud?
Vooral in Amerikaanse literatuur wordt met curriculum zowel “wat” als
“hoe” bedoelt
Hoe-vraag is enorm dominant geworden: bv. hoe zorgen dat alle
leerlingen ET halen, dat ze het goed doen op toetsen,…
Verenigde Staten: radicale conclusie, geprobeerd om de leerkracht uit
te schakelen (bv. Michael Apple)
Onderwijsleermateriaal enorm gedetailleerd en
geoperationaliseerd maken opdat je bijna geen opgeleide
leerkracht meer nodig hebt om onderwijs vorm te geven
Discussies onderwijsbeleid vaak over het “hoe”: typisch fenomeen;
onderwijsvraagstukken worden voortdurend geherdefinieerd worden
van pedagogische/onderwijskundige problematiek tot technisch,
instrumentele benadering
Kwestie van onderwijs en vorming wordt in 1 e instantie gezien
als technische kwestie: middelen om doelen zo effectief en
efficiënt mogelijk te bereiken
Discussie over wenselijkheid van de doelen verdwijnt steeds
meer naar de achtergrond (bv. niet uitspreken over “waarom”-
vraag, de keuze van wat belangrijk is en keuze voor inhouden)
illustratie van de kwestie van de curriculumthematiek (bv. idee van
cultureel kapitaal)
ET = specifieke casus van bredere curriculum
Curriculum (verschillende betekenissen) = leerplan; overzicht en
ordening van leerinhouden binnen een opleidingsprogramma
3 samenhangende vragen
(1) Wat moeten we leren?
(2) Hoe moeten we die inhouden vormgeven zodat
studenten die kunnen leren?
(3) Waartoe, waarop baseren we ons om binnen de
mogelijke schalen van inhouden aan bod te komen?
Waarop baseren we ons om die keuzes te maken?
Visies op leren en onderwijzen; welke visie op mens
en maatschappij hanteren en gebruiken we als
legitimering voor de keuze van bepaalde
curriculuminhoud?
Vooral in Amerikaanse literatuur wordt met curriculum zowel “wat” als
“hoe” bedoelt
Hoe-vraag is enorm dominant geworden: bv. hoe zorgen dat alle
leerlingen ET halen, dat ze het goed doen op toetsen,…
Verenigde Staten: radicale conclusie, geprobeerd om de leerkracht uit
te schakelen (bv. Michael Apple)
Onderwijsleermateriaal enorm gedetailleerd en
geoperationaliseerd maken opdat je bijna geen opgeleide
leerkracht meer nodig hebt om onderwijs vorm te geven
Discussies onderwijsbeleid vaak over het “hoe”: typisch fenomeen;
onderwijsvraagstukken worden voortdurend geherdefinieerd worden
van pedagogische/onderwijskundige problematiek tot technisch,
instrumentele benadering
Kwestie van onderwijs en vorming wordt in 1 e instantie gezien
als technische kwestie: middelen om doelen zo effectief en
efficiënt mogelijk te bereiken
Discussie over wenselijkheid van de doelen verdwijnt steeds
meer naar de achtergrond (bv. niet uitspreken over “waarom”-
vraag, de keuze van wat belangrijk is en keuze voor inhouden)
