Module 5: De consument
A. De budgetbeperking en voorkeuren consument
De budgetbeperking
Elke consument beslist met zijn geld wat hij gaat kopen, hij is beperkt door twee zaken:
- het budget dat hij ter beschikking heeft
- de prijzen van de goederen
De budgetrechte is de rechte die alle bundels, die we kunnen consumeren als we ons
beschikbaar inkomen volledig opgebruiken, combineert.
Het is niet zo dat we enkel de bundels die op de rechte liggen kunnen consumeren. Degene
die eronder liggen, zijn ook mogelijkheden, maar dan gebruiken we niet het volledige budget.
De budgetverzameling zijn alle bundels die we kunnen kopen met ons budget. Dit zijn dus de
bundels onder de budgetrechte en de bundels op de rechte.
Het totaal aantal uitgaven = prijsgoed 1*hoeveelheidgoed 1 + pgoed 2*qgoed 2.
= budget = y ALS op budgetrechte
De budgetrechte kan veranderen als prijs van een goed of budget verandert.
Door een verandering van inkomen verschuift de budgetrechte evenwijdig.
Als de prijs van het goed op de x-as/y-as stijgt, kantelt de rechte naar binnen.
Samengevat: Een budgetverzameling geeft alle goederenbundels weer die een consument
kan kopen, gegeven zijn budget en de prijzen van de goederen. De budgetrechte bevat
enkel die goederenbundels die de consument maximaal kan consumeren en waarbij hij dus
zijn volledig budget besteedt aan het consumeren van beide goederen. Deze budgetrechte
zal evenwijdig verschuiven indien het budget verandert. Ze zal kantelen indien één van beide
prijzen wijzigt.
De voorkeuren van de consument
De voorkeuren van de consument komen tot stand door de smaak voor verschillende
goederen. Ze worden weergegeven door een voorkeursordening, dit is een rangschikking
van goederenbundels.
We veronderstellen dat de voorkeursordening van een consument aan een aantal
eigenschappen voldoet:
- Volledigheid van de voorkeursordening: de consument kan elke twee
goederenbundels vergelijken. De consument kan één goed beter vinden dan het
andere → “beter-dan”-verzameling. Anderzijds vindt die het ene goed dus slechter
dan het andere → “slechter-dan”-verzameling. Als de consument de goederen even
goed vindt, is hij indifferent tussen de goederen.
We kunnen alle goederenbundels die de consument even goed vindt, verzamelen op
de indifferentiecurve. Alle bundels die de consument slechter vindt, liggen onder de
curve. De bundels die hij beter vindt, liggen boven de curve. De indifferentiecurve is
de scheidingslijn tussen de “slechter-dan”-verzameling en de “beter-dan”-
verzameling. Er bestaan oneindig veel indifferentiecurves van een consument. Al
deze indifferentiecurves samen noemen we de indifferentiekaart.
A. De budgetbeperking en voorkeuren consument
De budgetbeperking
Elke consument beslist met zijn geld wat hij gaat kopen, hij is beperkt door twee zaken:
- het budget dat hij ter beschikking heeft
- de prijzen van de goederen
De budgetrechte is de rechte die alle bundels, die we kunnen consumeren als we ons
beschikbaar inkomen volledig opgebruiken, combineert.
Het is niet zo dat we enkel de bundels die op de rechte liggen kunnen consumeren. Degene
die eronder liggen, zijn ook mogelijkheden, maar dan gebruiken we niet het volledige budget.
De budgetverzameling zijn alle bundels die we kunnen kopen met ons budget. Dit zijn dus de
bundels onder de budgetrechte en de bundels op de rechte.
Het totaal aantal uitgaven = prijsgoed 1*hoeveelheidgoed 1 + pgoed 2*qgoed 2.
= budget = y ALS op budgetrechte
De budgetrechte kan veranderen als prijs van een goed of budget verandert.
Door een verandering van inkomen verschuift de budgetrechte evenwijdig.
Als de prijs van het goed op de x-as/y-as stijgt, kantelt de rechte naar binnen.
Samengevat: Een budgetverzameling geeft alle goederenbundels weer die een consument
kan kopen, gegeven zijn budget en de prijzen van de goederen. De budgetrechte bevat
enkel die goederenbundels die de consument maximaal kan consumeren en waarbij hij dus
zijn volledig budget besteedt aan het consumeren van beide goederen. Deze budgetrechte
zal evenwijdig verschuiven indien het budget verandert. Ze zal kantelen indien één van beide
prijzen wijzigt.
De voorkeuren van de consument
De voorkeuren van de consument komen tot stand door de smaak voor verschillende
goederen. Ze worden weergegeven door een voorkeursordening, dit is een rangschikking
van goederenbundels.
We veronderstellen dat de voorkeursordening van een consument aan een aantal
eigenschappen voldoet:
- Volledigheid van de voorkeursordening: de consument kan elke twee
goederenbundels vergelijken. De consument kan één goed beter vinden dan het
andere → “beter-dan”-verzameling. Anderzijds vindt die het ene goed dus slechter
dan het andere → “slechter-dan”-verzameling. Als de consument de goederen even
goed vindt, is hij indifferent tussen de goederen.
We kunnen alle goederenbundels die de consument even goed vindt, verzamelen op
de indifferentiecurve. Alle bundels die de consument slechter vindt, liggen onder de
curve. De bundels die hij beter vindt, liggen boven de curve. De indifferentiecurve is
de scheidingslijn tussen de “slechter-dan”-verzameling en de “beter-dan”-
verzameling. Er bestaan oneindig veel indifferentiecurves van een consument. Al
deze indifferentiecurves samen noemen we de indifferentiekaart.
