Samenvatting hoofdstuk 2 'Levensbeschouwelijke en religieuze groei' (Levensbeschouwelijke vorming 1: Rooms-katholieke godsdienst)

Hoofdstuk 8: Van verbindend met elkaar communiceren tot het voeren van
levensbeschouwelijke gesprekken

Verbindende communicatie als levenshouding
- H. Berghmans:
o Mensen denken en handelen verschillend
 Meer inleven in hun denken en handelen (ook al gaan we niet akkoord met
hun daden)
 Conflicten worden uitdagingen
 Leren op een positieve, constructieve wijze met meningsverschillen omgaan

- Verbondenheid met:
o Zichzelf
 Contact met eigen binnenkant: eigen gevoelens en gedragingen
ervaren
 Leren gevoelens ontdekken en benoemen
 Vraagt tijd!
o Anderen
 Egocentrisme  eerste gerichtheid op anderen
 Bewust dat anderen er zijn, denken en voelen anders, meeleven…
o Gemeenschappen
 Verbonden met gemeenschap waartoe ze behoren
 Pas ten volle ontwikkelen als het kind zich aanvaard voelt door de
leerkracht
 Leerkracht: inspelen op hun specifieke situatie (anderstaligen,
gebroken gezin, nieuwe samengesteld gezin, alleenstaande ouder…)
 Bespreekbaar maken van de verschillen + beluisteren van elkaar: oog
voor verschil maar ook verbinding
o Natuur en cultuur
 Deugd beleven aan verbondenheid te ervaren met al wat leeft,
beweegt en groeit…
 Hier uitdrukking aan geven
 Basis gevoelens voor respect en verantwoordelijkheid van totale
leefomgeving

 4 stappen van verbindend communiceren:
1. Waarnemen zonder oordelen (objectief)
2. Gevoelens uiten
- Zeggen wat je hebt waargenomen
- Ik-vorm
- 4-basisgevoelens (blij, boos, bang, verdrietig)
- Bv: ik ben verdrietig, omdat je niet je handen hebt gewassen na het
toiletbezoek.
3. Behoeften die achter de gevoelens schuilen (h)erkennen
- Behoeften zijn neutraal  niet beoordelen goed/slecht
- Uitdrukken, dan kunnen we komen tot een oplossing
4. Verzoek formuleren, zonder eisend te zijn

1