13.1: ontwikkeling in logistiek en ICT:
Vanaf de vorige eeuw zijn er 10 planning- en ICT-systemen ontworpen die elk hun eigen invloed
hebben gehad op de logistiek.
1) Economic order quantity (EOQ): Deze methode van voorraadbeheer gebruikt een aantal
wiskundige technieken om voorraden te beheersen, gebaseerd op historische
verkoopgegevens. Het gevaar hierbij is dat je niet altijd de toekomstige vraag kan voorspellen
op basis van historische gegevens.
2) Material reguirements planning (MRP-I): maakt het mogelijk om complexe berekeningen te
maken en grote hoeveelheden gegevens te verwerken.
Werkt op basis van het bestaan van de zogenoemde afhankelijke vraag die berekend kan
worden aan de hand van de vraag naar een product met een onafhankelijke, voorspelbare
vraag en de factor tijd.
3) Manufacturing resource planning (MRP-II): is een uitbreiding van MRP-I, MRP-II hield
namelijk rekening met de benodigde capaciteit. Op basis van een gewenst
productieprogramma, rekent MRP-II terug vanaf de leveringsdatum om te bepalen welke
capaciteit nodig is, in welke hoeveelheden en op welk moment, zodat de orders op tijd
geleverd kunnen worden.
4) Distribution resource planning (DRP-II): is een informatiesysteem dat coördinatie met het
distributienetwerp ondersteunt. Het doel van een dergelijke systeem is om de
goederenstroom vast te leggen en het vereist dat informatie op zijn minst beschikbaar is op
die plaatsen waar voorraad wordt gehouden, dat bekend is welke goederen er ‘in de pijplijn’
zitten en wat de bewegingen in de voorraad zijn.
5) Enterprise resource planning (ERP): software die de informatiestroom mogelijk maakt tussen
alle functies binnen een bedrijf. Hier wordt naast tijd en capaciteit ook de invloed van
geldstromen verder uitgewerkt.
6) Advanced planning en scheduling (APS): een softwarepakket dat wiskundige intelligentie in
zicht draagt. Met die intelligentie kunnen ingewikkelde planningsproblemen worden
opgelost. Het zijn meestal losse pakketten die gekoppeld kunnen worden aan een ERP-
pakket.
7) Service oriented architecture (SOA): het is geen technologie op zich. Een SOA opgebouwd
systeem bestaat meestal uit twee soorten componenten. Enerzijds de componenten die een
dienst aanbieden, de ‘services’, anderzijds de componenten die de uitwisseling van
informatie tussen services regelen, de ‘enterprise service bus’. Het voornaamste doel van
SOA is om bedrijfsprocessen flexibeler te maken, bedrijven kunnen met SOA zelf
softwareondersteuning ontwerpen en aanpassen.
8) Software as a Service (SaaS) en in de cloud: is software die als een online dienst wordt
aangeboden, de klant hoeft de software dus niet aan te schaffen. Het is een nieuwe vorm van
application service provider (ASP)-diensten. Omdat van Saas-aanbieders vaak de hoogst
mogelijke beschikbaarheid van de toepassingen wordt gevraagd, is de trend om die
toepassingen en hun data op verschillende servers en locaties te positioneren. Dit wordt
cloud computing genoemd.
9) Industrie 4.0/smart factory: industrie 4.0 vereist dat alle machines, materialen en producten
voorzien zijn van sensoren en de nodige ICT, die aan elkaar gekoppeld kunnen worden. De rol
van het internet komt hierbij centraal te staan, we spreken dan ook wel over Internet of
Things (IoT).
10) Artificial intelligence: wordt ingezet voor taken zoals klantenservice, contentgeneratie en
persoonlijke assistentie. De essentie van deze ontwikkelingen in AI is de exponentiële groei
van de mogelijkheden van machines om menselijke taal en context te begrijpen.