Onderzoek en behandeling
25/09/2014 + 2/10/2014
We nemen een anamnese en een basis functieonderzoek bij de P1 af om te bepalen wat de P kan,
en wat niet. Indien we een indicatie tot kinesitherapie vinden, kunnen we hierna de
therapiedoelstellingen formuleren. We kijken naar de aard en ernst van de letsels en de
functiestoornissen. Dit is ZB voor de prognose en de strategie van je aanpak. De
functiestoornissen kunnen op 4 orgaanniveau’s optreden: gewricht, spier, huid en zenuw. Een
functiestoornis kan bijvoorbeeld verminderde beweeglijkheid in het talocruraal gewricht zijn. Het is
onze taak om deze P te begeleiden naar herstel. Aan de hand van deze gegevens bepalen we wat
we als kinesitherapeut voor de P kunnen of niet kunnen doen.
1. Anamnese
2. Inspectie
3. Actief onderzoek
4. Passief onderzoek
5. Weerstandsonderzoek
De functies van de gewrichten zijn:
- beweeglijkheid
- stabiliteit
- BBH2, moet kunnen bewegen als het onder compressie gebracht w3
- sensomotoriek: stuurt signalen naar het ZS4
De functies van de spieren zijn:
- contractie, herhaaldelijk
- sensorische functie
De functies van de zenuwen zijn:
- gevoeligheid
Het BFO5 bestaat uit:
- palpatie + waarnemen vd sensibiliteit en de temperatuur ve orgaan
- inspectie vd P: wat kan hij en wat niet? Hoe is zijn houding?
- actief onderzoek: opbouwend weinig belastend —> meer belastend. Wat kan de P niet en wat is
hier de oorzaak van?
- passief bewegingsonderzoek: contractiele en niet-contractiele structuren op rek brengen of
compressie uitvoeren
- weerstandsonderzoek: spier-peessysteem op spanning brengen
De inspectie van de P en het actief onderzoek hangen zeer nauw samen. Voor de tests die je als
T6 uitvoert, is het ZB7 dat je de betrouwbaarheid en validiteit van de betreffende test nagaat. Een
test die geen wetenschappelijke waarde bezit, is niet aangewezen. Onderdeel van de Evidence
1 P = Patiënt
2 BBH = Belastbaarheid
3 w = word, wordt, worden
4 ZS = Zenuwstelsel
5 BFO = Basis functieonderzoek
6 T = Therapeut
7 ZB = Zeer belangrijk
1
,Based kinesitherapie is de klinimetrie, hieronder verstaan we het gebruik van meetinstrumenten
die als diagnostisch, prognostisch of evaluatief middel ten diensten staan van de kinesitherapeut
en ingezet kunnen worden om de transparantie van het kinesitherapeutisch handelen te vergroten.
Het doel van het gebruik van meetinstrumenten is tweeledig. Meetinstrumenten worden
inventariserend / diagnostisch gebruikt, waarbij het van belang is om de hulpvraag van de patiënt
te objectiveren en te specificeren en het behandeldoel vast te leggen. Daarnaast worden
meetinstrumenten evaluatief gebruikt. Om de effecten van de interventie te meten, kan gebruik
worden gemaakt van het verschil in de begin- (baseline) en de vervolg(eind)score.
Onderste extremiteit: Enkel
Bij de inspectie van de P kijken we naar:
- evt8 aanwezigheid van zwelling, hoeveel en waar exact de zwelling zich situeert (lokaal of
uitgebreid?). Zwelling bij jicht vnl. in 1e MTP9 of 1e IP10 gewricht
- evt anthalgie11
- houding vd P: geeft info over de BBH of evt schrik van de P
- verkleuring vd huid
- atrofie of hypertrofie van de musculatuur
- afwijkende stand: vb: hoogstand clavicula, afvlakking voetzool
- huid: trofiek12, litteken, transpiratie, kleur
- hyper/hypomobiliteit
- evt 13syndesmoseletsel: zwelling ligt meer proximaal
- stand van het calcaneus; varus of valgus (valgisatie = naar binnen knikken vd calcaneus) maar
dit kan ook een compensatiebeweging zijn.
- vorm vd achillespezen
- beharing en contouren
- flebitis14 = ontsteking van de oppervlakkige venen.
- inspectie rug, dit kan een probleem thv de OE15 veroorzaken
Welke problemen kunnen zich manifesteren bij aandoeningen van de pezen?
- tendinitis = peesontsteking
- tendinose = degeneratieve verandering vh peesweefsel tgv langdurige overbelasting of
chronische tendinitis. Er gebeuren veranderingen in cellen en weefsels, waardoor hun normale
functie w aangetast.
- peesschedeontsteking: ontstaat meestal door overbelasting, ook de fascia (peesvlies) kan w
aangetast. Rust is aangewezen.
- spierkramp
- spierscheur
- spiercontractuur
- avulsie
8 Evt = eventueel, eventuele
9 MTP = Metatarsophalangeaal gewricht
10 IP = Interphalangeaal gewricht
11 Anthalgie = ongevoeligheid voor pijn
12 Trofiek = voedingstoestand van het weefsel
13 Syndesmoseletsel = de verbinding tss tibia en fibula geforceerd
14 Flebitis = een ontstekingsreactie vh lichaam waarbij een ader w aangetast
15 OE = Onderste extremiteit
2
, Welke problemen kunnen de gewrichten ondervinden?
- artritis = gewrichtsontsteking
- osteoartrose = degeneratieve gewrichtsziekte waarbij we een aantasting van het kraakbeen
zien. Deze aandoening ontstaat geleidelijk, w vervolgens erger tot het niet meer weggaat. Om
het verlies aan kraakbeen op te vangen, gaat het bot in omvang toenemen en ontstaan er
osteofyten aan de gewrichtsoppervlakken. Het is ook mogelijk dat er stukjes kraakbeen in de
gewrichtsholten terecht komen (want kraakbeen brokkelt af). Als het slijmvlieslaagje onder het
gewrichtskapsel gaat ontsteken, scheidt dit vocht uit, waardoor het gewricht dikker zal w.
- kraakbeen/botletsel
- verstuiking
- neurogene problemen
Artritis kan door verschillende oorzaken getriggerd w:
- door immobilisatie
- reumatoïde artritis: inflammatoire vorm
- septische oorzaak: door bacteriën of virussen —> antibiotica + drainage van het aangedane
gewricht.
- na een trauma
- een metabole vorm zoals jicht. Jicht w veroorzaakt door allergie of een afwijkend
voedingspatroon
- door degeneratie bij osteoartrose: de P ondervindt pijn en stijfheid in het gewricht vnl. in de
ochtend (vnl. bij ouderen)
Bij het passief onderzoek onderzoeken we:
- de ROM
- pijn
- eindgevoel
- bewegingsverloop
- evt. iets voelen verspringen, kraken
- in- en eversie van het onderste spronggewricht
- plantair- en dorsiflexie in het bovenste spronggewricht
- plantair- en dorsaalflexie in het gewricht van Chopart
- Pro- en supinatie in het gewricht van Lisfranc
Bij het actief onderzoek gaan we als T de gewrichten en pezen belasten. We laten progressief
belasten van weinig naar veel. We zoeken uit wat de P niet goed kan uitvoeren dat belangrijk is
voor zijn/haar normaal functioneren en in welke mate dit niet uitgevoerd kan worden. We moeten
ook de beperkende factor bepalen: pijn/bewegingsbeperking/vermoeidheid? Pijn kan veroorzaakt
worden door een spier/zenuwletsel of door de onmogelijkheid tot belasting van het gewricht.
Vermoeidheid is te verklaren door onvoldoende kracht of uithouding. Bij een bewegingsbeperking
zal het spier-peesapparaat of het zenuwweefsel onvoldoende rekbaar zijn. Dit kan ook doordat het
gewrichtsweefsel niet rekbaar is of niet belastbaar is onder compressie.
Inversie, eversie, dorsaalflexie en plantairflexie zijn ZB bij het stappen:
Landing: eversie + plantair flexie
Steunfase: dorsiflexie + inversie
Propulsiefase: plantair flexie in het talocruraal16 gewricht + verdere inversie in het subtalair17
gewricht
We onderzoeken de mogelijkheid tot:
16 Talocruraal = bovenste spronggewricht
17 Subtalair = onderste spronggewricht
3
25/09/2014 + 2/10/2014
We nemen een anamnese en een basis functieonderzoek bij de P1 af om te bepalen wat de P kan,
en wat niet. Indien we een indicatie tot kinesitherapie vinden, kunnen we hierna de
therapiedoelstellingen formuleren. We kijken naar de aard en ernst van de letsels en de
functiestoornissen. Dit is ZB voor de prognose en de strategie van je aanpak. De
functiestoornissen kunnen op 4 orgaanniveau’s optreden: gewricht, spier, huid en zenuw. Een
functiestoornis kan bijvoorbeeld verminderde beweeglijkheid in het talocruraal gewricht zijn. Het is
onze taak om deze P te begeleiden naar herstel. Aan de hand van deze gegevens bepalen we wat
we als kinesitherapeut voor de P kunnen of niet kunnen doen.
1. Anamnese
2. Inspectie
3. Actief onderzoek
4. Passief onderzoek
5. Weerstandsonderzoek
De functies van de gewrichten zijn:
- beweeglijkheid
- stabiliteit
- BBH2, moet kunnen bewegen als het onder compressie gebracht w3
- sensomotoriek: stuurt signalen naar het ZS4
De functies van de spieren zijn:
- contractie, herhaaldelijk
- sensorische functie
De functies van de zenuwen zijn:
- gevoeligheid
Het BFO5 bestaat uit:
- palpatie + waarnemen vd sensibiliteit en de temperatuur ve orgaan
- inspectie vd P: wat kan hij en wat niet? Hoe is zijn houding?
- actief onderzoek: opbouwend weinig belastend —> meer belastend. Wat kan de P niet en wat is
hier de oorzaak van?
- passief bewegingsonderzoek: contractiele en niet-contractiele structuren op rek brengen of
compressie uitvoeren
- weerstandsonderzoek: spier-peessysteem op spanning brengen
De inspectie van de P en het actief onderzoek hangen zeer nauw samen. Voor de tests die je als
T6 uitvoert, is het ZB7 dat je de betrouwbaarheid en validiteit van de betreffende test nagaat. Een
test die geen wetenschappelijke waarde bezit, is niet aangewezen. Onderdeel van de Evidence
1 P = Patiënt
2 BBH = Belastbaarheid
3 w = word, wordt, worden
4 ZS = Zenuwstelsel
5 BFO = Basis functieonderzoek
6 T = Therapeut
7 ZB = Zeer belangrijk
1
,Based kinesitherapie is de klinimetrie, hieronder verstaan we het gebruik van meetinstrumenten
die als diagnostisch, prognostisch of evaluatief middel ten diensten staan van de kinesitherapeut
en ingezet kunnen worden om de transparantie van het kinesitherapeutisch handelen te vergroten.
Het doel van het gebruik van meetinstrumenten is tweeledig. Meetinstrumenten worden
inventariserend / diagnostisch gebruikt, waarbij het van belang is om de hulpvraag van de patiënt
te objectiveren en te specificeren en het behandeldoel vast te leggen. Daarnaast worden
meetinstrumenten evaluatief gebruikt. Om de effecten van de interventie te meten, kan gebruik
worden gemaakt van het verschil in de begin- (baseline) en de vervolg(eind)score.
Onderste extremiteit: Enkel
Bij de inspectie van de P kijken we naar:
- evt8 aanwezigheid van zwelling, hoeveel en waar exact de zwelling zich situeert (lokaal of
uitgebreid?). Zwelling bij jicht vnl. in 1e MTP9 of 1e IP10 gewricht
- evt anthalgie11
- houding vd P: geeft info over de BBH of evt schrik van de P
- verkleuring vd huid
- atrofie of hypertrofie van de musculatuur
- afwijkende stand: vb: hoogstand clavicula, afvlakking voetzool
- huid: trofiek12, litteken, transpiratie, kleur
- hyper/hypomobiliteit
- evt 13syndesmoseletsel: zwelling ligt meer proximaal
- stand van het calcaneus; varus of valgus (valgisatie = naar binnen knikken vd calcaneus) maar
dit kan ook een compensatiebeweging zijn.
- vorm vd achillespezen
- beharing en contouren
- flebitis14 = ontsteking van de oppervlakkige venen.
- inspectie rug, dit kan een probleem thv de OE15 veroorzaken
Welke problemen kunnen zich manifesteren bij aandoeningen van de pezen?
- tendinitis = peesontsteking
- tendinose = degeneratieve verandering vh peesweefsel tgv langdurige overbelasting of
chronische tendinitis. Er gebeuren veranderingen in cellen en weefsels, waardoor hun normale
functie w aangetast.
- peesschedeontsteking: ontstaat meestal door overbelasting, ook de fascia (peesvlies) kan w
aangetast. Rust is aangewezen.
- spierkramp
- spierscheur
- spiercontractuur
- avulsie
8 Evt = eventueel, eventuele
9 MTP = Metatarsophalangeaal gewricht
10 IP = Interphalangeaal gewricht
11 Anthalgie = ongevoeligheid voor pijn
12 Trofiek = voedingstoestand van het weefsel
13 Syndesmoseletsel = de verbinding tss tibia en fibula geforceerd
14 Flebitis = een ontstekingsreactie vh lichaam waarbij een ader w aangetast
15 OE = Onderste extremiteit
2
, Welke problemen kunnen de gewrichten ondervinden?
- artritis = gewrichtsontsteking
- osteoartrose = degeneratieve gewrichtsziekte waarbij we een aantasting van het kraakbeen
zien. Deze aandoening ontstaat geleidelijk, w vervolgens erger tot het niet meer weggaat. Om
het verlies aan kraakbeen op te vangen, gaat het bot in omvang toenemen en ontstaan er
osteofyten aan de gewrichtsoppervlakken. Het is ook mogelijk dat er stukjes kraakbeen in de
gewrichtsholten terecht komen (want kraakbeen brokkelt af). Als het slijmvlieslaagje onder het
gewrichtskapsel gaat ontsteken, scheidt dit vocht uit, waardoor het gewricht dikker zal w.
- kraakbeen/botletsel
- verstuiking
- neurogene problemen
Artritis kan door verschillende oorzaken getriggerd w:
- door immobilisatie
- reumatoïde artritis: inflammatoire vorm
- septische oorzaak: door bacteriën of virussen —> antibiotica + drainage van het aangedane
gewricht.
- na een trauma
- een metabole vorm zoals jicht. Jicht w veroorzaakt door allergie of een afwijkend
voedingspatroon
- door degeneratie bij osteoartrose: de P ondervindt pijn en stijfheid in het gewricht vnl. in de
ochtend (vnl. bij ouderen)
Bij het passief onderzoek onderzoeken we:
- de ROM
- pijn
- eindgevoel
- bewegingsverloop
- evt. iets voelen verspringen, kraken
- in- en eversie van het onderste spronggewricht
- plantair- en dorsiflexie in het bovenste spronggewricht
- plantair- en dorsaalflexie in het gewricht van Chopart
- Pro- en supinatie in het gewricht van Lisfranc
Bij het actief onderzoek gaan we als T de gewrichten en pezen belasten. We laten progressief
belasten van weinig naar veel. We zoeken uit wat de P niet goed kan uitvoeren dat belangrijk is
voor zijn/haar normaal functioneren en in welke mate dit niet uitgevoerd kan worden. We moeten
ook de beperkende factor bepalen: pijn/bewegingsbeperking/vermoeidheid? Pijn kan veroorzaakt
worden door een spier/zenuwletsel of door de onmogelijkheid tot belasting van het gewricht.
Vermoeidheid is te verklaren door onvoldoende kracht of uithouding. Bij een bewegingsbeperking
zal het spier-peesapparaat of het zenuwweefsel onvoldoende rekbaar zijn. Dit kan ook doordat het
gewrichtsweefsel niet rekbaar is of niet belastbaar is onder compressie.
Inversie, eversie, dorsaalflexie en plantairflexie zijn ZB bij het stappen:
Landing: eversie + plantair flexie
Steunfase: dorsiflexie + inversie
Propulsiefase: plantair flexie in het talocruraal16 gewricht + verdere inversie in het subtalair17
gewricht
We onderzoeken de mogelijkheid tot:
16 Talocruraal = bovenste spronggewricht
17 Subtalair = onderste spronggewricht
3
