1. Onderzoek & ontwikkeling van innovatieve
geneesmiddelen
1.1. Hoeveel kost biofarmaceutisch onderzoek en ontwikkeling?
Er zijn twee manieren om deze vraag te achterhalen:
1. Sinds het jaar 2000 zijn er meerdere empirische studies geweest die geschat
hebben hoe veel het kost om innovatieve geneesmiddelen te onderzoeken en
te ontwikkelen.
o De studies hebben hun gegevens gehaald uit confidentiële
bedrijfsenquetes, de literatuur en uit geneeskundige databases.
2. Internationale farmaceutische firma’s zijn verplicht hun jaarrekeningen in te
dienen en publiek beschikbaar te maken (zoals elk grote onderneming).
o Deze jaarrekeningen bevatten veel boekhoudkundige gegevens
waaruit we ook de kost van R&D kunnen halen.
Het kost tussen de 1 en 3 miljard $ om zo’n innovatief geneesmiddel te
ontwikkelen.
R&D is ook risicovol, veel kandidaat-geneesmiddelen falen.
o Die kost is ook meegenomen in de berekeningen.
Uiteenzetting van kosten gebaseerd op bedrijfsenquetes
Hier werd onderscheid gemaakt tussen 2 fasen R&D:
Blauw = Ontdekking en pre-klinische studies
Oranje = klinische studies (fase 1, 2 of 3) (>50% van de prijs van de
totale kost)
, Wat zijn de drijfveren van de kosten van biofarmaceutische R&D?
1. Bijvoorbeeld de kosten die men maakt om een ziekte beter te begrijpen.
o Deze inzichten kunnen gebruikt worden bij de ontwikkeling van
verschillende geneesmiddelen.
o Op een of andere manier moet je dan die kost toewijzen aan één
bepaald geneesmiddel.
o Er bestaan verschillende manieren om de algemene kosten toe te
wijzen individuele geneesmiddelen, elk met hun voor- en nadelen.
o De allocatiemethode kan een significante invloed kan hebben op het
eindresultaat.
2. Een tweede element dat invloed heeft tot de totale kost heeft betrekking tot
de fase van klinische ontwikkeling.
o Het bedrag dat nodig is om een fase 1, 2 of 3 studie te realiseren
speelt een belangrijke rol en die fases zijn ook niet altijd succesvol.
3. Een andere factor is de kapitaalkost.
o Als investeerder kan je je geld stoppen in het ontwikkelen van
innovatieve geneesmiddelen maar je kan het ook elders investeren
waar je een bepaalde return on investment (ROI) verwacht.
o Die verwachte ROI is eigenlijk de opportuniteitskost van het investeren
in de ontwikkeling van een innovatief geneesmiddel.
4. Kenmerken van het product en het bedrijf kunnen invloed hebben op het
eindresultaat.
o Daarnaast heb je het hele ecosysteem van landen die maatregelen
nemen om bedrijven aan te trekken of breder beleid die het
kostenplaatje zullen beïnvloeden.
Er is geen eenduidig cijfer van hoeveel het kost een innovatief geneesmiddel te
ontwikkelen
,
, 1.2. Hoeveel draagt de publieke en de private sector bij tot
biofarmaceutisch onderzoek en ontwikkeling?
Een eerste vaststelling is dat de ondersteuning van R&D vanuit de publieke sector
en de private sector heel complementair zijn en door elkaar verstrengeld zijn.
Men kan bijvoorbeeld kijken naar de auteurs van publicaties.
o Bij de ontwikkeling van geneesmiddelen gaat men de resultaten soms
publiceren, dan kan nagegaan worden of de auteurs behoren tot een
private instelling of tot een publieke instelling en op die manier kan men
die vraag beantwoorden.
Op dezelfde manier kan men kijken naar de marktautorisaties of de
intellectuele eigendomsrechten.
geneesmiddelen
1.1. Hoeveel kost biofarmaceutisch onderzoek en ontwikkeling?
Er zijn twee manieren om deze vraag te achterhalen:
1. Sinds het jaar 2000 zijn er meerdere empirische studies geweest die geschat
hebben hoe veel het kost om innovatieve geneesmiddelen te onderzoeken en
te ontwikkelen.
o De studies hebben hun gegevens gehaald uit confidentiële
bedrijfsenquetes, de literatuur en uit geneeskundige databases.
2. Internationale farmaceutische firma’s zijn verplicht hun jaarrekeningen in te
dienen en publiek beschikbaar te maken (zoals elk grote onderneming).
o Deze jaarrekeningen bevatten veel boekhoudkundige gegevens
waaruit we ook de kost van R&D kunnen halen.
Het kost tussen de 1 en 3 miljard $ om zo’n innovatief geneesmiddel te
ontwikkelen.
R&D is ook risicovol, veel kandidaat-geneesmiddelen falen.
o Die kost is ook meegenomen in de berekeningen.
Uiteenzetting van kosten gebaseerd op bedrijfsenquetes
Hier werd onderscheid gemaakt tussen 2 fasen R&D:
Blauw = Ontdekking en pre-klinische studies
Oranje = klinische studies (fase 1, 2 of 3) (>50% van de prijs van de
totale kost)
, Wat zijn de drijfveren van de kosten van biofarmaceutische R&D?
1. Bijvoorbeeld de kosten die men maakt om een ziekte beter te begrijpen.
o Deze inzichten kunnen gebruikt worden bij de ontwikkeling van
verschillende geneesmiddelen.
o Op een of andere manier moet je dan die kost toewijzen aan één
bepaald geneesmiddel.
o Er bestaan verschillende manieren om de algemene kosten toe te
wijzen individuele geneesmiddelen, elk met hun voor- en nadelen.
o De allocatiemethode kan een significante invloed kan hebben op het
eindresultaat.
2. Een tweede element dat invloed heeft tot de totale kost heeft betrekking tot
de fase van klinische ontwikkeling.
o Het bedrag dat nodig is om een fase 1, 2 of 3 studie te realiseren
speelt een belangrijke rol en die fases zijn ook niet altijd succesvol.
3. Een andere factor is de kapitaalkost.
o Als investeerder kan je je geld stoppen in het ontwikkelen van
innovatieve geneesmiddelen maar je kan het ook elders investeren
waar je een bepaalde return on investment (ROI) verwacht.
o Die verwachte ROI is eigenlijk de opportuniteitskost van het investeren
in de ontwikkeling van een innovatief geneesmiddel.
4. Kenmerken van het product en het bedrijf kunnen invloed hebben op het
eindresultaat.
o Daarnaast heb je het hele ecosysteem van landen die maatregelen
nemen om bedrijven aan te trekken of breder beleid die het
kostenplaatje zullen beïnvloeden.
Er is geen eenduidig cijfer van hoeveel het kost een innovatief geneesmiddel te
ontwikkelen
,
, 1.2. Hoeveel draagt de publieke en de private sector bij tot
biofarmaceutisch onderzoek en ontwikkeling?
Een eerste vaststelling is dat de ondersteuning van R&D vanuit de publieke sector
en de private sector heel complementair zijn en door elkaar verstrengeld zijn.
Men kan bijvoorbeeld kijken naar de auteurs van publicaties.
o Bij de ontwikkeling van geneesmiddelen gaat men de resultaten soms
publiceren, dan kan nagegaan worden of de auteurs behoren tot een
private instelling of tot een publieke instelling en op die manier kan men
die vraag beantwoorden.
Op dezelfde manier kan men kijken naar de marktautorisaties of de
intellectuele eigendomsrechten.
