Samenvatting Klinisch Redeneren

P-lijn: klinisch redeneren
1. Inleiding
 Integreren van
o Medische kennis
o Communicatieve vaardigheden
o Onderzoeksvaardigheden
o Klinisch redeneren
 Stappen
o Stap 1: klinisch redeneren: zijn plaats in het grote plaatje
o Stap 2: van aanmeldingsklacht tot diagnostisch landschap
o Stap 3: van diagnostisch landschap tot diagnose
o Stap 4: van diagnose naar beslissing tot hulpaanbod
o Stap 5: de diagnose in de huisartsgeneeskunde en de specialistische geneeskunde

2. Stap 1: klinisch redeneren: zijn plaats in het grote
plaatje
 Indeling diagnostische starategiën
o Pattern-recognition approach
 Je werkt via een vast patroon dat je telkens herkent
o Multiple branching method
 Schema’s volgen en zo uitkomen bij de juiste diagnose
 Je volgt pijljtes die ja of neen zeggen. Dit is zeer zwart-wit  risico om
verkeerd te oordelen
o Exhaustion method
 Volledige systeem anamnese doen
 Zeer uitgebreid vragen stellen over alle systemen om zo een
aanknopingspunt te vinden. Dit kost veel tijd
 Tunnel vision: je komt dikwijls de juiste diagnose uit
o Hypothetic-deductive strategy
 Op een relatief korte tijd genereert de arts 5-8 hypothesen en daarop richt
hij zijn anamnese en klinisch onderzoek om zo tot de juiste diagnose te
komen

3. Stap 2: van aanmeldingsklacht tot diagnostisch
landschap
 Het genereren van hypothesen
o Eerste hypothese: na gemiddeld 28 sec
o Gem: 5,5 hypothese per probleem
o Correcte diagnose na ongeveer 6 min
 Hypothesen: waarop baseren we ons
o Epidemiologisch gegevens
o Voorkennis
 Bij de huisarts zijn bekend
 95% vd ernstige aandoeningen

,  50% vd minder ernstige aandoeningen
 50% vd psychosociale problemen
 Huisartsen die gebruik maken van voorkennis generen betere diagnostische
hypotheses
 Familiale accidenten: vader hart- en vaatlijden
 Voorkennis vd patiënt
o Encyclopedische informatie
 Hiermee moet je oppassen: pijn op de borst geeft 28 diagnosen en dit is niet
haalbaar
 Waarom een landschap
o Artsen denken niet serieel-algoritmisch maar parallel in gewogen categorieën
o Ziektescripts w getriggerd door aandachtspunt, een pivot
o We willen tunneldenken vermijden
 Tunneldenken: vroegtijdig aanvaarden ve werkhypothese als diagnose voor
ze grondig werd geverifieerd
 Landschap
o Centraal: centraal aandachtspunt, geslacht, leeftijd en liefst maar 1 klacht
 Bepaalde ziekten zijn verbonden aan bepaalde leeftijden en geslacht
 Als je er meerdere klachten in zet: wat zijn de aandoeningen waarbij deze
klachten samen voorkomen  diagnostisch landschap w nauwer en dit
willen we vermijden
o Binnencirkel
 Ernstige en behandelbare aandoeningen, niet te missen, zeldzaam of niet
 Frequentie speelt geen rol
o Buitencirkel
 Andere aandoeningen (niet ernstige + wel ernstige maar niet behandelbaar),
niet te veel, frequentie speelt een rol
 Frequentie speelt wel een rol
 Binnencirkel-hypothese mogen niet w gemist of ze nu zeldzaam zijn of niet. Ze nodigen de
arts uit om binnen een verantwoordelijk tijdsbestek adequate en gerichte actie te
ondernemen om ernstige verwikkelingen voor de patiënt te voorkomen
 VINDICATIE + P
o Vasculair
o Inflammatoir
o Neoplastisch
o Degeneratief/deficiënt
o Idiopathisch/intoxicatie
o Congenitaal
o Auto-immuun/allergie
o Traumatisch
o Endocrien
o Psychosomatisch
 Doel: binnencirkel en buitencirkel vrijmaken tot er 1 diagnose overblijft
 Waakvlamdiagnose
o Niet-uitgesloten werkhypothesen uit de binnencirkel (tijd, risico, kostprijs) die op zijn
minst in het geheugen actief w gehouden