,Hoofdstuk 1
Paragraaf 2 De verhouding strafprocesrecht - materieel strafrecht
Materieel strafrecht: welke gedragingen onder welke omstandigheden strafbaar zijn en met welke straf zij
worden bedreigd.
Strafprocesrecht: hoe en door wie wordt onderzocht of een strafbaar feit is begaan en door wie en naar welke
maatstaven daarover en over de daaraan te verbinden strafrechtelijke sancties wordt beslist.
Penitentiair recht: welke de strafrechtelijke sancties zijn en door wie en hoe deze ten uitvoer worden gelegd.
Zelfstandige werking strafprocesrecht: het enkel terechtstaan op de openbare zitting kan het effect sorteren.
Voordat daadwerkelijk een strafrechtelijk wordt gesanctioneerd, speciaal- en preventieve effecten bereikt. Het
fungeert los van het materieel strafrecht.
Paragraaf 3 Doeleinden van het strafprocesrecht, spanningen
Keerzijde van de medaille: enerzijds legitimeert het de overheid op een bepaalde, vaak voor de betrokkenen
bezwarende wijze op te treden. Anderzijds worden tegelijk grenzen aangegeven waaraan de hanteerders van
de bevoegdheid zich hebben te houden.
Gematigd accusatoir: de tegenstelling tussen het accusatoir en inquisitoire proces.
Accusatoir: twee gelijkwaardige partijen strijden met elkaar ten overstaan van een lijdelijke, passieve rechter
die zich beperkt tot vervulling van de rol van scheidsrechter.
Inquisitoir proces: justitie is actief op zoek naar de waarheid. Een vervolger en beschuldigde verschijnen
tegenover elkaar. De beschuldigde is geen gelijkwaardige procespartij, maar object van het onderzoek.
Gematigd accusatoir: dit is wat wij in Nederland hebben. In de beginfase is de verdachte vooral object van
onderzoek en moet de uitoefening van dwangmiddelen dulden. Door art. 6 EVRM is het een meer accusatoir
proces.
Hoofddoel strafprocesrecht: het regelen van de schakel tussen het strafbaar feit en de door de rechter op te
leggen strafrechtelijke sanctie.
Hoofddoel strafproces: de juiste toepassing van het materiële strafrecht te realiseren op opdat schuldigen
worden gestraft en onschuldigen niet. Het bevorderen van een overheidsreactie op een vermoedelijk gepleegd
strafbaar feit die in alle opzichten adequaat is.
1
, Hoofdstuk 2 Bronnen van het Nederlands
strafprocesrecht
Paragraaf 1 Het strafvorderlijk legaliteitsbeginsel
Strafvorderlijk legaliteitsbeginsel: strafvordering heeft alleen plaats op de wijze bij de wet voorzien. Delegatie
en subdelegatie zijn toegestaan.
Strafrechtelijk legaliteitsbeginsel: geen feit is strafbaar dan uit kracht van een daaraan voorafgegane
wettelijke strafbepaling.
Paragraaf 3 Strafvordering
Ius de non evocando: niemand kan tegen zijn wil worden afgetrokken van de rechten die de wet hem toekent
art. 17 GW.
Opsporing: art. 132a Sv. Een onderzoek in verband met strafbare feiten onder gezag van de officier van justitie
met als doel het nemen van strafvorderlijke beslissingen.
Paragraaf 4 De exclusiviteit van de wettelijke regeling
Voeging ad informandum: het openbaar ministerie naast het in de dagvaarding vermelde strafbaar feit ook
nog een ander strafbaar feit ter afdoening aan de rechter voorlegt. Dit is niet vervat in een tenlastelegging en
vormt geen voorwerp van de bewezenverklaring art. 361 lid 2 Sv jo art. 36f lid 1 Sv. Dit is niet verenigbaar met
art 1 Sv.
Paragraaf 7 Beleidsregels
Aanwijzing: bevatten dwingende, normatieve regels en worden onder meer gebruikt om leiding te geven bij de
uitoefening van discretionaire op het terrein van opsporing en vervolging.
Paragraaf 9 Ongeschreven recht
Veroorlovende discretionaire bevoegdheden: bevoegdheden om belangen af te wegen waarbij de wetgever
geen of slechts een vage maatstaf heeft geformuleerd.
2
Paragraaf 2 De verhouding strafprocesrecht - materieel strafrecht
Materieel strafrecht: welke gedragingen onder welke omstandigheden strafbaar zijn en met welke straf zij
worden bedreigd.
Strafprocesrecht: hoe en door wie wordt onderzocht of een strafbaar feit is begaan en door wie en naar welke
maatstaven daarover en over de daaraan te verbinden strafrechtelijke sancties wordt beslist.
Penitentiair recht: welke de strafrechtelijke sancties zijn en door wie en hoe deze ten uitvoer worden gelegd.
Zelfstandige werking strafprocesrecht: het enkel terechtstaan op de openbare zitting kan het effect sorteren.
Voordat daadwerkelijk een strafrechtelijk wordt gesanctioneerd, speciaal- en preventieve effecten bereikt. Het
fungeert los van het materieel strafrecht.
Paragraaf 3 Doeleinden van het strafprocesrecht, spanningen
Keerzijde van de medaille: enerzijds legitimeert het de overheid op een bepaalde, vaak voor de betrokkenen
bezwarende wijze op te treden. Anderzijds worden tegelijk grenzen aangegeven waaraan de hanteerders van
de bevoegdheid zich hebben te houden.
Gematigd accusatoir: de tegenstelling tussen het accusatoir en inquisitoire proces.
Accusatoir: twee gelijkwaardige partijen strijden met elkaar ten overstaan van een lijdelijke, passieve rechter
die zich beperkt tot vervulling van de rol van scheidsrechter.
Inquisitoir proces: justitie is actief op zoek naar de waarheid. Een vervolger en beschuldigde verschijnen
tegenover elkaar. De beschuldigde is geen gelijkwaardige procespartij, maar object van het onderzoek.
Gematigd accusatoir: dit is wat wij in Nederland hebben. In de beginfase is de verdachte vooral object van
onderzoek en moet de uitoefening van dwangmiddelen dulden. Door art. 6 EVRM is het een meer accusatoir
proces.
Hoofddoel strafprocesrecht: het regelen van de schakel tussen het strafbaar feit en de door de rechter op te
leggen strafrechtelijke sanctie.
Hoofddoel strafproces: de juiste toepassing van het materiële strafrecht te realiseren op opdat schuldigen
worden gestraft en onschuldigen niet. Het bevorderen van een overheidsreactie op een vermoedelijk gepleegd
strafbaar feit die in alle opzichten adequaat is.
1
, Hoofdstuk 2 Bronnen van het Nederlands
strafprocesrecht
Paragraaf 1 Het strafvorderlijk legaliteitsbeginsel
Strafvorderlijk legaliteitsbeginsel: strafvordering heeft alleen plaats op de wijze bij de wet voorzien. Delegatie
en subdelegatie zijn toegestaan.
Strafrechtelijk legaliteitsbeginsel: geen feit is strafbaar dan uit kracht van een daaraan voorafgegane
wettelijke strafbepaling.
Paragraaf 3 Strafvordering
Ius de non evocando: niemand kan tegen zijn wil worden afgetrokken van de rechten die de wet hem toekent
art. 17 GW.
Opsporing: art. 132a Sv. Een onderzoek in verband met strafbare feiten onder gezag van de officier van justitie
met als doel het nemen van strafvorderlijke beslissingen.
Paragraaf 4 De exclusiviteit van de wettelijke regeling
Voeging ad informandum: het openbaar ministerie naast het in de dagvaarding vermelde strafbaar feit ook
nog een ander strafbaar feit ter afdoening aan de rechter voorlegt. Dit is niet vervat in een tenlastelegging en
vormt geen voorwerp van de bewezenverklaring art. 361 lid 2 Sv jo art. 36f lid 1 Sv. Dit is niet verenigbaar met
art 1 Sv.
Paragraaf 7 Beleidsregels
Aanwijzing: bevatten dwingende, normatieve regels en worden onder meer gebruikt om leiding te geven bij de
uitoefening van discretionaire op het terrein van opsporing en vervolging.
Paragraaf 9 Ongeschreven recht
Veroorlovende discretionaire bevoegdheden: bevoegdheden om belangen af te wegen waarbij de wetgever
geen of slechts een vage maatstaf heeft geformuleerd.
2
