Marello Avogados & Avogadas
Tribunal de Justiça do Estado do Rio de Janeiro
R. Dom Manuel 37
20010-090 Centro Rio de Janeiro
Dossier: M. Ribeira & P. de Souza Faria
Aantal woorden: 1477
Pleitnota:
Inzake:
Pedro de Souza Faria, wonende te Rio
Verweerder
Advocaat: L. Avogados
Contra:
Manuela Ribeira, Wonende te Den Haag
Verzoeker
Advocaat: D.A van der Ploeg
1
, Marello Avogados & Avogadas
Mijnheer/ mevrouw de Voorzitter, geachte leden van de rechtbank en alle overige
aanwezigen,
Inleiding:
1. Mijnheer/ mevrouw de Voorzitter, ik neem u graag mee naar de dag van de
ontvoering. Moeder komt thuis, in een leeg huis. Zij probeert vader te bellen, maar
geen reactie. Uren in spanning en stress. De volgende dag hoort moeder van vader dat
hij met de kinderen in Brazilië is. Er kwam een soort kalmte over moeder heen. De
kinderen zijn veilig. Na een paar weken begon moeder te beseffen dat deze trip naar
Brazilië wel heel lang duurt. Vader begon steeds minder contact met moeder op te
nemen. Moeder wilde niet te snel actie ondernemen, zij wilde vader en haar kinderen
de ruimte geven om de families in Brazilië te ontmoeten. Daarnaast had moeder toch
een soort verborgen hoop dat de traditionele geneeswijze de ziekte van Carlos kon
genezen. Tot het moment dat zij hoorde van vader dat de kinderen niet meer
terugkomen naar Nederland. Haar hart brak, hoe kon hij dit doen? Moeder wil Carlos
en Miguel zo snel mogelijk weer in haar armen sluiten. Zodra de kinderen terug zijn in
Nederland staat moeder er voor open om met vader een gesprek te voeren, over hoe nu
verder.1
Carlos en Miguel zijn ongeoorloofd overgebracht naar Brazilië
2. Op grond van artikel 3 van het HKOV2 is sprake van een ongeoorloofde overbrenging
in de zin van het Verdrag wanneer de overbrenging in strijd is met het gezagsrecht
ingevolge het recht van de staat waarin het kind onmiddellijk voor zijn overbrenging
zijn gewone verblijfplaats had en dit recht alleen of gezamenlijk daadwerkelijk werd
uitgeoefend op het tijdstip van het overbrengen of niet doen terugkeren, dan wel zou
zijn uitgeoefend indien een zodanige gebeurtenis niet had plaatsgevonden. Er dient
dus eerst bepaald te worden waar de gewone verblijfplaats is van Carlos en Miguel.3
1
HR 20 januari 2006, ECLI:NL:HR:2006:AU4795 (Concl. A-G Strikwerda) LJN AU4795.
2
Brazilië is sinds 1 april 2002, het HKOV is van toepassing.
3
Het begrip ‘gewone verblijfplaats’ wordt aan de hand van artikel 8 Brussel II-ter en jurisprudentie ingevuld.
2
Tribunal de Justiça do Estado do Rio de Janeiro
R. Dom Manuel 37
20010-090 Centro Rio de Janeiro
Dossier: M. Ribeira & P. de Souza Faria
Aantal woorden: 1477
Pleitnota:
Inzake:
Pedro de Souza Faria, wonende te Rio
Verweerder
Advocaat: L. Avogados
Contra:
Manuela Ribeira, Wonende te Den Haag
Verzoeker
Advocaat: D.A van der Ploeg
1
, Marello Avogados & Avogadas
Mijnheer/ mevrouw de Voorzitter, geachte leden van de rechtbank en alle overige
aanwezigen,
Inleiding:
1. Mijnheer/ mevrouw de Voorzitter, ik neem u graag mee naar de dag van de
ontvoering. Moeder komt thuis, in een leeg huis. Zij probeert vader te bellen, maar
geen reactie. Uren in spanning en stress. De volgende dag hoort moeder van vader dat
hij met de kinderen in Brazilië is. Er kwam een soort kalmte over moeder heen. De
kinderen zijn veilig. Na een paar weken begon moeder te beseffen dat deze trip naar
Brazilië wel heel lang duurt. Vader begon steeds minder contact met moeder op te
nemen. Moeder wilde niet te snel actie ondernemen, zij wilde vader en haar kinderen
de ruimte geven om de families in Brazilië te ontmoeten. Daarnaast had moeder toch
een soort verborgen hoop dat de traditionele geneeswijze de ziekte van Carlos kon
genezen. Tot het moment dat zij hoorde van vader dat de kinderen niet meer
terugkomen naar Nederland. Haar hart brak, hoe kon hij dit doen? Moeder wil Carlos
en Miguel zo snel mogelijk weer in haar armen sluiten. Zodra de kinderen terug zijn in
Nederland staat moeder er voor open om met vader een gesprek te voeren, over hoe nu
verder.1
Carlos en Miguel zijn ongeoorloofd overgebracht naar Brazilië
2. Op grond van artikel 3 van het HKOV2 is sprake van een ongeoorloofde overbrenging
in de zin van het Verdrag wanneer de overbrenging in strijd is met het gezagsrecht
ingevolge het recht van de staat waarin het kind onmiddellijk voor zijn overbrenging
zijn gewone verblijfplaats had en dit recht alleen of gezamenlijk daadwerkelijk werd
uitgeoefend op het tijdstip van het overbrengen of niet doen terugkeren, dan wel zou
zijn uitgeoefend indien een zodanige gebeurtenis niet had plaatsgevonden. Er dient
dus eerst bepaald te worden waar de gewone verblijfplaats is van Carlos en Miguel.3
1
HR 20 januari 2006, ECLI:NL:HR:2006:AU4795 (Concl. A-G Strikwerda) LJN AU4795.
2
Brazilië is sinds 1 april 2002, het HKOV is van toepassing.
3
Het begrip ‘gewone verblijfplaats’ wordt aan de hand van artikel 8 Brussel II-ter en jurisprudentie ingevuld.
2
