Toets code: VPDH-IMPPLAN-17
Implementatieplan
Naam: Sabine Koudijs
Studentennummer: 17035562
Aantal woorden: 4406.
, 1
Inhoudsopgave:
Inleiding 2-3
1. Huidige en gewenste situatie 4
2. Doelen 5-6
3. Beïnvloedende factoren 7-9
4. Implementatiestrategieën 10-12
5. Planning 13-13
Literatuur 15
Bijlage A: Enquête over het gebruik van de schriftelijke vochtlijsten. 16
Bijlage B: Praktijkadvies 17
Implementatieplan| 20/12/2019
, 2
Inleiding:
Over het hele lichaam zit vocht verdeeld, waarvan ongeveer 65% in de cellen en weefsels zit
en de rest is verdeeld in de ruimtes tussen de cellen en in het bloed. Het vrouwenlichaam
bestaat gemiddeld uit 52% vocht en het mannenlichaam uit 63% (Voedingscentrum, 2019).
Het menselijk lichaam krijgt vocht binnen via voeding en dranken. Vocht heeft een
belangrijke functie bij het opnemen van voedingsstoffen in de darmen, het regelen van de
lichaamstemperatuur en het transporteren van voedings- en afvalstoffen in het lichaam.
Gemiddeld heeft een volwassene 1,5 tot 2 liter per dag nodig aan vocht in de vorm van
dranken (Hooper, Bunn, Jimoh & Fairweather-Tait, 2014; Wotton, Crannitch et al., 2008;
Schols & van Staveren, 2002). De hoeveelheid vocht dat het lichaam precies nodig heeft
hangt af van de temperatuur, de leeftijd, inspanning, voeding en de gezondheidstoestand
(Voedingscentrum, 2019). Naast de vochtintake verliest het lichaam vocht via ontlasting,
transpiratie en de ademhaling. De lijst waarop bijgehouden en berekend wordt wat de patiënt
aan vocht binnen krijgt noemen we een vochtlijst. Wanneer er ook bijgehouden wordt wat het
lichaam verliest is het een vochtbalans. Als de hoeveelheid vocht die binnenkomt en verloren
gaat hetzelfde is, is de vochtbalans in evenwicht (Tergooi, 2019).
Als een patiënt wordt opgenomen met een verstoorde vochtbalans, deze ontwikkeld
gedurende opname of een vochtbeperking heeft, wordt er vaak besloten om een vochtlijst bij
te houden. Op de vochtlijst wordt bijgehouden wat de patiënt via de mond (per os) aan vocht
binnen krijgt. Dit wordt gedaan door de zorgondersteuners en door de
verpleegkundige/verzorgende op de afdeling. Door de nachtdienst wordt om 00:00 uur het
totaal van de vochtlijst in het elektronische patiëntendossier geregistreerd. Als de patiënt ook
vocht binnen krijgt middels een infuus, dan wordt dit ook in het elektronische
patiëntendossier geregistreerd, zodat de totale input berekend kan worden.
Tijdens werkoverleg komt regelmatig naar voren dat de vochtlijsten niet juist worden
bijgehouden. Campbell (2012) geeft ook aan in zijn onderzoek dat het algemeen bekend is
dat vochtmonitoring onnauwkeurig is. Op de afdeling worden de lijsten niet juist ingevuld, er
wordt geen rekening gehouden met een streefintake of een vochtbeperking of er word
helemaal niets bijgehouden. Dit is een vervelend probleem, waardoor er bijvoorbeeld aan
een arts geen juiste informatie gegeven kan worden. Vaak worden de vochtlijst gebaseerd
op geschatte hoeveelheden in plaats van gemeten volumes, zoals ook blijkt uit een
kleinschalig onderzoek (Godfrey, Cloete, Dymond, & Long, 2012).
Het belang van het goed bijhouden van de vochtlijsten is algemeen bekend, zoals
bijvoorbeeld een risico op het ontwikkelen van chronische dehydratie (Campbell, 2011). Toch
worden de lijsten niet goed bijgehouden en dit roept veel vragen op. Een oplossing voor dit
probleem moet volgens Campbell (2012) een verpleegkundige prioriteit krijgen.
Er wordt verwacht dat alle medewerkers kennis hebben omtrent de vochtlijst, maar in de
praktijk blijkt dit anders. Op de afdeling neurologie in het Haaglanden Medisch Centrum
(HMC) Westeinde is een enquête gehouden (zie bijlage A). Hieruit bleek dat 86,3% van de
ondervraagde kon vertellen hoe de vochtlijst op de afdeling bijgehouden moest worden,
maar hun uitleg daarbij was vaak incompleet. Knelpunten die aangegeven zijn, waren dat de
vochtlijsten onoverzichtelijk zijn en vaak niet op een vaste plek liggen. Daarnaast worden de
vochtlijsten niet juist ingevuld door onder andere de hoge werkdruk die heerst op de afdeling
en worden activiteitenplanningen omtrent de vochtlijst niet up-to-date gemaakt. Ook zijn er
de afgelopen drie jaren geen voorlichtingen of klinische lessen gegeven omtrent de vochtlijst,
90,1% zouden wel voorlichting of opfrissing hierover willen. Het vastgestelde kennistekort en
de informatiewens is de aanleiding voor dit implementatieplan.
Implementatieplan| 20/12/2019
Implementatieplan
Naam: Sabine Koudijs
Studentennummer: 17035562
Aantal woorden: 4406.
, 1
Inhoudsopgave:
Inleiding 2-3
1. Huidige en gewenste situatie 4
2. Doelen 5-6
3. Beïnvloedende factoren 7-9
4. Implementatiestrategieën 10-12
5. Planning 13-13
Literatuur 15
Bijlage A: Enquête over het gebruik van de schriftelijke vochtlijsten. 16
Bijlage B: Praktijkadvies 17
Implementatieplan| 20/12/2019
, 2
Inleiding:
Over het hele lichaam zit vocht verdeeld, waarvan ongeveer 65% in de cellen en weefsels zit
en de rest is verdeeld in de ruimtes tussen de cellen en in het bloed. Het vrouwenlichaam
bestaat gemiddeld uit 52% vocht en het mannenlichaam uit 63% (Voedingscentrum, 2019).
Het menselijk lichaam krijgt vocht binnen via voeding en dranken. Vocht heeft een
belangrijke functie bij het opnemen van voedingsstoffen in de darmen, het regelen van de
lichaamstemperatuur en het transporteren van voedings- en afvalstoffen in het lichaam.
Gemiddeld heeft een volwassene 1,5 tot 2 liter per dag nodig aan vocht in de vorm van
dranken (Hooper, Bunn, Jimoh & Fairweather-Tait, 2014; Wotton, Crannitch et al., 2008;
Schols & van Staveren, 2002). De hoeveelheid vocht dat het lichaam precies nodig heeft
hangt af van de temperatuur, de leeftijd, inspanning, voeding en de gezondheidstoestand
(Voedingscentrum, 2019). Naast de vochtintake verliest het lichaam vocht via ontlasting,
transpiratie en de ademhaling. De lijst waarop bijgehouden en berekend wordt wat de patiënt
aan vocht binnen krijgt noemen we een vochtlijst. Wanneer er ook bijgehouden wordt wat het
lichaam verliest is het een vochtbalans. Als de hoeveelheid vocht die binnenkomt en verloren
gaat hetzelfde is, is de vochtbalans in evenwicht (Tergooi, 2019).
Als een patiënt wordt opgenomen met een verstoorde vochtbalans, deze ontwikkeld
gedurende opname of een vochtbeperking heeft, wordt er vaak besloten om een vochtlijst bij
te houden. Op de vochtlijst wordt bijgehouden wat de patiënt via de mond (per os) aan vocht
binnen krijgt. Dit wordt gedaan door de zorgondersteuners en door de
verpleegkundige/verzorgende op de afdeling. Door de nachtdienst wordt om 00:00 uur het
totaal van de vochtlijst in het elektronische patiëntendossier geregistreerd. Als de patiënt ook
vocht binnen krijgt middels een infuus, dan wordt dit ook in het elektronische
patiëntendossier geregistreerd, zodat de totale input berekend kan worden.
Tijdens werkoverleg komt regelmatig naar voren dat de vochtlijsten niet juist worden
bijgehouden. Campbell (2012) geeft ook aan in zijn onderzoek dat het algemeen bekend is
dat vochtmonitoring onnauwkeurig is. Op de afdeling worden de lijsten niet juist ingevuld, er
wordt geen rekening gehouden met een streefintake of een vochtbeperking of er word
helemaal niets bijgehouden. Dit is een vervelend probleem, waardoor er bijvoorbeeld aan
een arts geen juiste informatie gegeven kan worden. Vaak worden de vochtlijst gebaseerd
op geschatte hoeveelheden in plaats van gemeten volumes, zoals ook blijkt uit een
kleinschalig onderzoek (Godfrey, Cloete, Dymond, & Long, 2012).
Het belang van het goed bijhouden van de vochtlijsten is algemeen bekend, zoals
bijvoorbeeld een risico op het ontwikkelen van chronische dehydratie (Campbell, 2011). Toch
worden de lijsten niet goed bijgehouden en dit roept veel vragen op. Een oplossing voor dit
probleem moet volgens Campbell (2012) een verpleegkundige prioriteit krijgen.
Er wordt verwacht dat alle medewerkers kennis hebben omtrent de vochtlijst, maar in de
praktijk blijkt dit anders. Op de afdeling neurologie in het Haaglanden Medisch Centrum
(HMC) Westeinde is een enquête gehouden (zie bijlage A). Hieruit bleek dat 86,3% van de
ondervraagde kon vertellen hoe de vochtlijst op de afdeling bijgehouden moest worden,
maar hun uitleg daarbij was vaak incompleet. Knelpunten die aangegeven zijn, waren dat de
vochtlijsten onoverzichtelijk zijn en vaak niet op een vaste plek liggen. Daarnaast worden de
vochtlijsten niet juist ingevuld door onder andere de hoge werkdruk die heerst op de afdeling
en worden activiteitenplanningen omtrent de vochtlijst niet up-to-date gemaakt. Ook zijn er
de afgelopen drie jaren geen voorlichtingen of klinische lessen gegeven omtrent de vochtlijst,
90,1% zouden wel voorlichting of opfrissing hierover willen. Het vastgestelde kennistekort en
de informatiewens is de aanleiding voor dit implementatieplan.
Implementatieplan| 20/12/2019
