uitwerkingen week 5: beraadslaging

Kennisclip motivering
Art. 348 Sv: formele vragen:

1. Is de dagv geldig?
- Nee: nietigverklaring dagv (art. 349 Sv)
2. Is de rechter zelf bevoegd?
- Nee: onbev rechter (art. 349 Sv)
3. Is de OvJ ontv?
- Nee: niet-ontv OvJ (art. 349 Sv)
4. Is de verdachte zittingsgeschikt?
- Nee: schorsing vd vervolging (art. 349 Sv)
Geen problemen met de vragen: door met vragen van art. 350 Sv

Art. 350 Sv: materiele vragen:

1. Kan de tll bewezen worden verklaard?
- Nee: vrijspraak
2. A) Levert het bewezenverklaarde een SF op kijken
rechtvaardigingsgronden
- Nee: ovar
B) Is het bewezenverklaarde wederr?
- Nee: ovar
3. Is de verdachte strafbaar?  kijken naar schulduitsluitingsgronden
- Nee: ovar
4. Bepaling van de op te leggen straf en of maatregel


Wat moet er in het vonnis:

 Verdachte en de rechters moeten worden geïdentificeerd (art. 357
Sv)
 Welke beslissingen moeten in het vonnis (art. 358 Sv)
 Welke beslissingen moeten worden gemotiveerd (art. 359 Sv)
 (art.359 lid 1: tll + vordering OvJ moeten ook in het vonnis) dit
heeft niets met het motiveren te maken


Art. 358 Sv:

 Lid 1: Indien de zaak eindigt in een formele einduitspraak (art. 349
SV dagv nietig, rb onbev, Ovj niet-ontv; vervolging geschorst) dan
moet deze beslissing worden opgenomen in het vonnis
 Indien geen formele einduitspraak, dan hoeft Rb beslissingen op de
formele vragen niet in vonnis op te nemen
 Lid 2: alle materiele beslissingen (art. 350 Sv bewezenverklaring,
wel SF levert bewezenverklaarde volgens de wet op; beslissing over
SF verdachte en opgelegde sancties) moeten in het vonnis als er
een probleem is bijv. bij de 2e vraag, dan hoeft je ofc vraag 3 en 4
niet meer op te nemen in de motivering

,  Lid 3: verplichting om negatief te beslissen (ze zijn oneens) op een
aantal door VD uitdrukkelijk voorgedragen verweren
- Indien VD zegt dat art. 349 lid 1 (formele verweren) moeten
worden toegepast vonnis moet dus een beslissing op het
verweer bevatten
- Indien VD een verweer heeft dat bewezenverklaarde geen SF
oplevert indien Rb het daarmee oneens is, dan moeten ze dat
ook in het vonnis opnemen
- Ook een verweer dat een bepaalde wettelijke
strafverminderingsgrond of SUG aanwezig is
 Dit lid geldt niet indien VD een bewijsverweer of
strafmaatverweer voert
 Lid 4: vonnis moet igv oplegging van straf of maatregel de wettelijke
voorschriften vermelden waarop deze is gegrond


Motiveringsplichten de functies:

 Controlefunctie: de verdachte moet aan de hand van de motivering
kunnen zien of het zin heeft/nodig is cassatie te gaan. En er is zo
betere controle door hof/HR/EHRM.
 De explicatiefunctie (uitlegfunctie): het gaat erom inzichtelijk te
maken voor de samenleving/verdachte/OM welke redenen tot het
oordeel hebben geleid.
 De legitimatiefunctie: ook wel zelfcontrole voor rechters genoemd
beoogt eveneens bij te dragen aan betere motivering.


De wet kent verschillende motiveringsplichten:

1. Wettelijke plichten die altijd bestaan mnu of iemand verweer
voert de rechterlijk moet bepaalde beslissingen altijd motiveren
2. Wettelijke plichten wann op een bepaald punt verweer wordt
gevoerd
 Dit beslaat ong het gehele speelveld
3. Jurisprudentiele motiveringsplichten op verweer dit is voortaan
gecodificeerd in de 2e plicht


Motivering (wettelijk vaste):

De vaste motiveringsplichten betreffen:

 Art. 359 lid 2, 1e zin Sv: negatieve beslissing op formele vragen/alle
materiële beslissingen m.u.v. bewezenverklaring
 Art. 359 lid 3 Sv: de bewezenverklaring (je motivatie bestaat uit de
bewijsmiddelen die je gebruikt voor de bewezenverklaring);
 Art. 359 lid 4 Sv: waarom van opleggen straf of maatregel wordt
afgezien (art. 9a Sr) er is dus wel een bewezenverklaring maar
toch wordt er geen straf opgelegd en drm moet je dat motiveren

,  Art. 359 lid 4 Sv: waarom een kroongetuige welke strafvermindering
krijgt
 Art. 359 lid 5 Sv: de straftoemeting dit moest obv lid 2 1e volzin
maar obv dit art. moet hij nader worden toegelicht helemaal
wanneer een vrijheidsbenemende straf/maatregel wordt opgelegd
(want dit is de zwaarste sanctie) of TBS KIJK HIERONDER DE
GRONDSLAG
 Art. 359 lid 6 Sv: de opgelegde vrijheidsbenemende straf of
maatregel
 Art. 359 lid 7 Sv: de opgelegde TBS met verpleging
 Art. 359a lid 3 Sv: de sancties op vormverzuimen
 Art. 360 Sv: het gebruik tot bewijs van bepaalde
getuigenverklaringen (bijv. anonieme getuigen; kinderen < 16 jr)


Motivering (wettelijk op verweer):
Wettelijke responsieplichten in antwoord op daartoe strekkende verweren
betreffen:

 Art. 359 lid 2 Sv, eerste zin beslissingen in afwijking van
‘uitdrukkelijke
voorgedragen verweren’ door verdachte o.b.v. 358 lid 3 je moet ze
dus niet enkel opnemen maar ook motiveren:
- De formele vragen van art. 348 (nietigheid dagvaarding;
onbevoegdheid rechtbank; niet-ontvankelijkheid OM; schorsing)
- De materiële vragen van art. 350 met uitzondering van het
bewijsverweer en
strafmaatverweer
 Art. 359, lid 2 Sv, tweede zin beslissingen in afwijking van
uitdrukkelijk onderbouwd standpunt (UOS) door verdachte of OM:
- De afwijking door de rechter van uitdrukkelijk, door verdediging
of OvJ
ter terechtzitting onderbouwde standpunten
- Verweer verdachte: bewijs of sanctie die kan hij zo dus toch aan
de orde stellen omdat ze dus eigk zijn uitgesloten (zie art. 358 lid
3 Sv)
- Verweer OvJ: OM mocht eigk helemaal geen uitdrukkelijk
voorgedragen verweren voeren maar ze mochten alleen een UOS
innemen dit geldt dus tav alle formele en materiële vragen
- Zware stelplicht


Motivering (jurisprudentie op verweer):
Bij bewijsverweren (en meeste strafmaatverweren) is motiveringsplicht in
beginsel niet aan de orde, want selectie en waardering materiaal aan
rechter overgelaten.
Belangrijkste verweren waarop volgens rechtspraak dient te motiveren:

 Feitelijke bewijsverweren
- Bijv. verweer dat ze niet in Ams maar in Ehv waren