Samenvatting: Arbeidsrecht Hoofdstuk 12 Verheugt.
1.ARBEIDSOVEREENKOMST
INLEIDING
Dit hoofdstuk behandelt het arbeidsrecht, met de focus op de
arbeidsovereenkomst als de meest gangbare juridische basis voor werk.
ALGEMEEN
De arbeidsovereenkomst is een centrale juridische basis voor werk.
Wettelijke bescherming van werknemers is door de jaren heen
uitgebreid.
Regelgeving rondom de arbeidsovereenkomst staat in Boek 7, Titel
10 BW (art. 7:610 e.v.).
Totstandkoming van een arbeidsovereenkomst
Een arbeidsovereenkomst ontstaat op dezelfde manier als andere
privaatrechtelijke overeenkomsten.
Mondelinge overeenkomsten zijn geldig, tenzij anders bepaald.
De inhoud wordt grotendeels bepaald door afspraken tussen partijen
en wettelijke voorschriften, zoals:
- Art. 6:248 BW (redelijkheid en billijkheid)
- Art. 7:610 BW (definitie arbeidsovereenkomst)
- Art. 7:667 BW (beëindiging van een arbeidsovereenkomst)
- Art. 7:340 BW (verbod op concurrentiebedingen zonder
schriftelijke afspraak)
Cao’s (collectieve arbeidsovereenkomsten) kunnen aanvullende
regels opleggen.
Rechtsgevolgen van de arbeidsovereenkomst
Sociale zekerheid: Werknemers vallen onder sociale verzekeringen
zoals WW, Ziektewet en WIA.
Ontslagrecht: Bescherming tegen onredelijk ontslag via:
- Art. 7:669 BW
- Wet Werk en Zekerheid
- Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV)
Rechterlijke competentie:
- Arbeidsgeschillen worden behandeld door de kantonrechter (Art.
93 Rv).
- Zo nodig kan de zaak naar de civiele rechter (hoger beroep).
1.2 ASPECTEN VAN DE ARBEIDSOVEREENKOMST
Definitie en kenmerken (Art. 7:610 BW)
Een arbeidsovereenkomst is een overeenkomst waarin een werknemer
zich verplicht om, tegen loon, gedurende een zekere tijd arbeid te
verrichten onder gezag van de werkgever. Hieruit volgen vier essentiële
kenmerken:
1. Gezagsverhouding (‘in dienst’): de werknemer werkt onder
leiding en toezicht van werkgever.
2. Duur van de overeenkomst (‘gedurende zekere tijd’): er moet
sprake zijn van enige mate van continuïteit.
, 3. Loon (‘tegen loon’): de werknemer ontvangt een vergoeding voor
het werk.
4. Verrichten van arbeid: de werknemer moet daadwerkelijk arbeid
verrichten.
1.ARBEIDSOVEREENKOMST
INLEIDING
Dit hoofdstuk behandelt het arbeidsrecht, met de focus op de
arbeidsovereenkomst als de meest gangbare juridische basis voor werk.
ALGEMEEN
De arbeidsovereenkomst is een centrale juridische basis voor werk.
Wettelijke bescherming van werknemers is door de jaren heen
uitgebreid.
Regelgeving rondom de arbeidsovereenkomst staat in Boek 7, Titel
10 BW (art. 7:610 e.v.).
Totstandkoming van een arbeidsovereenkomst
Een arbeidsovereenkomst ontstaat op dezelfde manier als andere
privaatrechtelijke overeenkomsten.
Mondelinge overeenkomsten zijn geldig, tenzij anders bepaald.
De inhoud wordt grotendeels bepaald door afspraken tussen partijen
en wettelijke voorschriften, zoals:
- Art. 6:248 BW (redelijkheid en billijkheid)
- Art. 7:610 BW (definitie arbeidsovereenkomst)
- Art. 7:667 BW (beëindiging van een arbeidsovereenkomst)
- Art. 7:340 BW (verbod op concurrentiebedingen zonder
schriftelijke afspraak)
Cao’s (collectieve arbeidsovereenkomsten) kunnen aanvullende
regels opleggen.
Rechtsgevolgen van de arbeidsovereenkomst
Sociale zekerheid: Werknemers vallen onder sociale verzekeringen
zoals WW, Ziektewet en WIA.
Ontslagrecht: Bescherming tegen onredelijk ontslag via:
- Art. 7:669 BW
- Wet Werk en Zekerheid
- Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV)
Rechterlijke competentie:
- Arbeidsgeschillen worden behandeld door de kantonrechter (Art.
93 Rv).
- Zo nodig kan de zaak naar de civiele rechter (hoger beroep).
1.2 ASPECTEN VAN DE ARBEIDSOVEREENKOMST
Definitie en kenmerken (Art. 7:610 BW)
Een arbeidsovereenkomst is een overeenkomst waarin een werknemer
zich verplicht om, tegen loon, gedurende een zekere tijd arbeid te
verrichten onder gezag van de werkgever. Hieruit volgen vier essentiële
kenmerken:
1. Gezagsverhouding (‘in dienst’): de werknemer werkt onder
leiding en toezicht van werkgever.
2. Duur van de overeenkomst (‘gedurende zekere tijd’): er moet
sprake zijn van enige mate van continuïteit.
, 3. Loon (‘tegen loon’): de werknemer ontvangt een vergoeding voor
het werk.
4. Verrichten van arbeid: de werknemer moet daadwerkelijk arbeid
verrichten.
