Samenvatting Vermogensrecht

Hoofdstuk 2
§2.3 overeenkomsten

Een overeenkomst is een meerzijdige rechtshandeling, omdat voor het ontstaan van een
rechtsgevolg de op elkaar aansluitende wilsverklaringen van twee of meer personen nodig zijn.



Essentiële elementen van het aanbod zijn;

- Het bepaalbaar zijn welke verplichtingen de partijen op zich nemen.

Ontbreekt er één van de essentialia, dan is er geen aanbod gedaan. Er is dan wel sprake van een
uitnodiging om in onderhandeling te treden.

Een aanbod kan vervallen door 3 oorzaken:

- Tijdsverloop (art. 6:221) -> aanbod is niet tijdig aanvaard, mondeling of schriftelijk binnen
een redelijk of genoemd termijn.
- Verwerping (art. 6:221 lid 2) -> het aanbod wordt verworpen (niet geaccepteerd).
- Herroeping (art. 6:219) -> aanbod wordt herroepen. herroepen kan, tenzij:
o Onherroepelijk aanbod
o Als aanbod in aanvaard
o Mededeling van aanvaarding is verzonden



Aanvaarding: wilsverklaring die de acceptatie van het aanbod behelst.

De aanvaarding en het aanbod moet overeenkomen. Als dit afwijkt komt er geen rechtsgeldige
overeenkomst tot stand.



Een beding is onredelijk bezwarend wanneer:

- De aard en de overige inhoud van de overeenkomst -> bevat de overeenkomst voor het
bezwarend beding een compenserend voordeel, zoals een ongewoon gunstige prijsstelling?
- De wijze waarop de voorwaarden tot stand komen -> is er over het bezwarend beding reëel
onderhandeld?
- De wederzijds kenbare belangen van partijen -> is de gebruiker in sterke mate afhankelijk van
de fabrikant, hetgeen voor de wederpartij kenbaar is?
- De overige omstandigheden van het geval -> had het risico kunnen worden verzekerd?



Vernietiging is niet mogelijk in de volgende gevallen:

- Terhandstelling was redelijkheid niet mogelijk ->
- Wederpartij was ten tijde van het afsluiten van de overeenkomst met dat beding bekend of
kon geacht worden daarmee bekend te zijn.

, - Er moet zich omstandigheden voor waarin een beroep op art. 6:233 sub b en art. 6:234 lid 1
naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zijn.



§ 2.4 nakoming, tekortkoming in de nakoming en de
gevolgen daarvan

Nakomen van een verbintenis (voldoening/betaling): juridische uitdrukking van een presentatie
waartoe de verbintenis verplicht is.



Debiteur: degene die die moet nakomen.

Mag de debiteur zich laten vervangen? Art. 6:30 beantwoord deze vraag.



Crediteur: aan wie er moet nagekomen worden.

Uitzonderingen wanneer de betaling niet in beginsel moet plaatsvinden aan de crediteur:

- De crediteur is handelingsonbekwaam -> in dat geval moet worden betaald aan de wettelijke
vertegenwoordiger (art. 6:31).
- De crediteur inningsonbevoegd is, bijvoorbeeld omdat hij in staat van faillissement verkeert,
onder wind is gesteld of vordering door hem is verpand (art. 6:33). In dit geval moet de
betaling plaatsvinden aan respectievelijk de curator (art. 23 en 25), de bewindvoerder (art.
1:438) of de pandhouder (art. 3:246 lid 1).

Betaald de debiteur toch aan de crediteur wordt er evengoed een betaling verwacht aan degene aan
wie betaald had moeten worden. De debiteur kan een terugbetaling van de crediteur vorderen (art.
6:33).



Tekortkoming: de verbintenis wordt niet of niet op de juiste wijze nagekomen door de debiteur.

Wanprestatie (toerekenbaar tekortkomen in de nakoming van een verbintenis): de reden van het
tekortkomen kan toegerekend worden aan degene die had moeten nakomen.

De crediteur heeft vrij keuze wat de gevolgen zijn voor de debiteur:

- Nakoming
- Vervangende schadevergoeding
- Ontbinding

Of:

- Nakoming + aanvullende schadevergoeding
- Vervangende + aanvullende schadevergoeding
- Ontbinding + aanvullende schadevergoeding