PHSO 03 - voeding
begrijpt in hoofdlijnen hoe het verteringsstelsel van een paard werkt
kan de (ruw)voerbehoefte van een paard bepalen
kent verschillende soorten ruwvoer en kent de belangrijkste kwaliteitskenmerken
kent verschillende soorten krachtvoer en kent de belangrijkste kwaliteitskenmerken
heeft kennis van giftige planten
Voeding van het paard
De voorste snijtanden zijn nodig om te grazen (met name van kort
gras). Los voer wordt met de lippen opgenomen. Kiezen malen het
voer om voeroppervlak te vergroten voor vertering;
Een paard moet veel kauwen: wel 16 uur per dag, om zo speeksel
aan te maken (zonder kauwen geen speeksel!). Een paard maakt
35-40 liter speeksel per dag, wat bestaan voor 99% uit water. Het
bevat relatief weinig verteringsenzymen (onvoldoende voor
zetmeelvertering). Dat is nodig om ruwvoer door slokdarm te laten
glijden.
Speeksel heeft een pH van 8,5-9,2, dit is nodig om de pH (zuurgraad)
in de maag te balanceren. Dat is van belang voor een gezonde
fermentatie van bacteriën en bescherming van de maag tegen het
maagzuur.
De maag paard heeft een relatief klein volume van 8-15 liter
(dat is slechts 7- 8% van het gehele maagdarmvolume). De
maag kan niet uitrekken en kan daardoor max 3 kg
krachtvoer aan.
In de bovenste laag van de maag (fundus) leeft een
bacteriepopulatie welke leeft van zetmeel en suikers uit het
voer.
De maag kent een groot verschil in pH tussen de fundus (pH
6-7 in een gezonde maag) en het onderste gedeelte van de
maag (pH tussen de 2-3). De verlaging van pH wordt
veroorzaakt door de bacteriepopulatie welke melkzuur
produceert. (een te lage pH in de maag kan maagzweren
veroorzaken!)
, De dunne darm heeft een volume gemiddeld 28% van het
totale maagdarmstelsel en lengte die helemaal uitgerold wel
20-25 meter lang. Het merendeel van het voer(krachtvoer)
wordt in de dunne darm verteerd en geabsorbeerd naar de
bloedbaan.
De dunne darm bestaat uit 3 delen: Duodenum
(twaalfvingerige darm), Jejunum (nuchtere darm) en Ileum
(kronkeldarm).
Een paard heeft geen galblaas (dus geen opslagmogelijkheid
voor de gal, de lever produceert uiteraard wel gal) en mede
daardoor komen verteringssappen doorlopend in de dunne
darm terecht. Dit is geen probleem wanneer het paard
constant kleine beetjes eet, waardoor krachtvoer in kleinere
porties moeten worden gevoerd
In het duodenum worden vanuit verschillende organen
verteringsappen aan het stelsel toegevoegd. Zoals de gal uit
de lever en het enzym amylase uit de alvleesklier (pancreas).
In de dunne darm:
➔ Vetten: splitsen in vetzuren en glycerol en de gal zorgt ervoor dat deze stoffen
opgenomen kunnen worden in darm.
➔ Zetmeel: wordt door het enzym amylase in kleine stukjes geknipt waarna het wordt
omgezet in suikers (oa glucose). Deze suikers kunnen worden opgenomen door de
darmwand. Let op! Er wordt een beperkte hoeveelheid amylase gemaakt en
daardoor kan er een beperkte hoeveelheid zetmeel worden verteerd. De hoeveelheid
amylase gemaakt verschilt behoorlijk per paard.
➔ Suikers: suiker wordt volledig opgenomen in de dunne darm mbv enzymen die
voldoende aanwezig zijn.
➔ Eiwitten: deze zijn opgebouwd uit aminozuren. Alleen in de dunne darm kunnen
aminozuren worden opgenomen. Dit zijn essentiële bouwstenen voor het lichaam.
Eiwitten die niet in de dunne darm worden opgenomen stromen door naar de dikke
darm waar ze een voedingsbron zijn voor verschillende bacteriën.
De dikke darm en blinde darm van het paard bevatten samen 64% van het totale
begrijpt in hoofdlijnen hoe het verteringsstelsel van een paard werkt
kan de (ruw)voerbehoefte van een paard bepalen
kent verschillende soorten ruwvoer en kent de belangrijkste kwaliteitskenmerken
kent verschillende soorten krachtvoer en kent de belangrijkste kwaliteitskenmerken
heeft kennis van giftige planten
Voeding van het paard
De voorste snijtanden zijn nodig om te grazen (met name van kort
gras). Los voer wordt met de lippen opgenomen. Kiezen malen het
voer om voeroppervlak te vergroten voor vertering;
Een paard moet veel kauwen: wel 16 uur per dag, om zo speeksel
aan te maken (zonder kauwen geen speeksel!). Een paard maakt
35-40 liter speeksel per dag, wat bestaan voor 99% uit water. Het
bevat relatief weinig verteringsenzymen (onvoldoende voor
zetmeelvertering). Dat is nodig om ruwvoer door slokdarm te laten
glijden.
Speeksel heeft een pH van 8,5-9,2, dit is nodig om de pH (zuurgraad)
in de maag te balanceren. Dat is van belang voor een gezonde
fermentatie van bacteriën en bescherming van de maag tegen het
maagzuur.
De maag paard heeft een relatief klein volume van 8-15 liter
(dat is slechts 7- 8% van het gehele maagdarmvolume). De
maag kan niet uitrekken en kan daardoor max 3 kg
krachtvoer aan.
In de bovenste laag van de maag (fundus) leeft een
bacteriepopulatie welke leeft van zetmeel en suikers uit het
voer.
De maag kent een groot verschil in pH tussen de fundus (pH
6-7 in een gezonde maag) en het onderste gedeelte van de
maag (pH tussen de 2-3). De verlaging van pH wordt
veroorzaakt door de bacteriepopulatie welke melkzuur
produceert. (een te lage pH in de maag kan maagzweren
veroorzaken!)
, De dunne darm heeft een volume gemiddeld 28% van het
totale maagdarmstelsel en lengte die helemaal uitgerold wel
20-25 meter lang. Het merendeel van het voer(krachtvoer)
wordt in de dunne darm verteerd en geabsorbeerd naar de
bloedbaan.
De dunne darm bestaat uit 3 delen: Duodenum
(twaalfvingerige darm), Jejunum (nuchtere darm) en Ileum
(kronkeldarm).
Een paard heeft geen galblaas (dus geen opslagmogelijkheid
voor de gal, de lever produceert uiteraard wel gal) en mede
daardoor komen verteringssappen doorlopend in de dunne
darm terecht. Dit is geen probleem wanneer het paard
constant kleine beetjes eet, waardoor krachtvoer in kleinere
porties moeten worden gevoerd
In het duodenum worden vanuit verschillende organen
verteringsappen aan het stelsel toegevoegd. Zoals de gal uit
de lever en het enzym amylase uit de alvleesklier (pancreas).
In de dunne darm:
➔ Vetten: splitsen in vetzuren en glycerol en de gal zorgt ervoor dat deze stoffen
opgenomen kunnen worden in darm.
➔ Zetmeel: wordt door het enzym amylase in kleine stukjes geknipt waarna het wordt
omgezet in suikers (oa glucose). Deze suikers kunnen worden opgenomen door de
darmwand. Let op! Er wordt een beperkte hoeveelheid amylase gemaakt en
daardoor kan er een beperkte hoeveelheid zetmeel worden verteerd. De hoeveelheid
amylase gemaakt verschilt behoorlijk per paard.
➔ Suikers: suiker wordt volledig opgenomen in de dunne darm mbv enzymen die
voldoende aanwezig zijn.
➔ Eiwitten: deze zijn opgebouwd uit aminozuren. Alleen in de dunne darm kunnen
aminozuren worden opgenomen. Dit zijn essentiële bouwstenen voor het lichaam.
Eiwitten die niet in de dunne darm worden opgenomen stromen door naar de dikke
darm waar ze een voedingsbron zijn voor verschillende bacteriën.
De dikke darm en blinde darm van het paard bevatten samen 64% van het totale
