Receptieve veld: heeft twee ringen (receptieve centrum en receptieve rand). Als je in het centrum
een receptor stimuleert, dan zie je dat de frequentie van actiepotentialen toeneemt. Als je in de
receptieve rand een receptor stimuleert, dan zie je dat de frequentie van actiepotentialen afneemt.
Dit komt doordat de receptor, die jij het meest stimuleert, zijn buren inhibeert om stimuli door te
geven. Waardoor de actiepotentialen daar dus minder zijn dan zonder gestimuleerd te worden
(laterale inhibitie). Laterale inhibitie zorgt voor kleurconstantie doordat
Amplificatie: kan tijdens transductie in één cel of door verschillende cellen van het netwerk.
Lichaampjes van Meissner: lichte druk en vibraties
Lichaampjes van Pacini: sterke druk
Mechanoreceptor: het ovale venster geeft zijn trillingen door aan het basilamembraan, dat dan op
verschillende plekken gaat trillen. Als de haarcellen gaan meetrillen botsen ze boven tegen het
tectoriaal membraan waardoor ze buigen en de actiepotentialen wel of niet worden doorgegeven.
De ene kant op ontstaat er een depolarisatie en de andere kant op een hyperpolarisatie. Bovenop de
haarcellen (sterocilia) zitten K+kanalen, verder zitten de haren aan elkaar vast via tiplings. Als de
haren naar bijv. rechts buigen, zie je dat de kanalen via de tiplings opengetrokken worden. Hierdoor
gaat K+ de cel in zorgt dat voor depolarisatie. Deze cellen glutamaat af als neurotransmitter.
Als er gehoorsschade optreedt, raken de haarcellen beschadigd en staan ze niet meer rechtop
waardoor deze signalen niet meer goed kunnen doorgeven.
Geluid heeft twee karakteristieken: amplitude (verschil in hoogte van een golf) en frequentie (hoe
dicht op elkaar).
Ook is het vestibulaire systeem (evenwicht) hier belangrijk. Het bestaat uit de otoliet-organen
(versnelling en lichaamshouding tov de zwaartekracht) en semicirculaire kanalen (draaiing van het
hoofd). De vloeistof in een buisje komen aan een van de twee uiteindes van een buisje, hier buigen
deze de haartjes op de cupila waardoor deze buigen en depolariseren.
Bij vissen worden drukverschillen doorgegeven aan kanaaltjes met receptoren. Hier depolariseren de
haartjes ook weer om de neurotransmitter door te geven.
Anatomie van het oog:
Buitenste laag bindweefsel en gaat voor het oog over in de conrea. Dan volgt de iris met
pupil in het midden en daarachter de lens. In de retinalaag liggen de lichtgevoelige cellen
met een aantal karakteristieken plekken: fovea (gele vlek met veel kegeltjes) en optic disk
(blinde vlek zonder kegeltjes en staafjes).
Staafjes zijn lichtgevoeliger. Beide hebben een buitenste segment en bevatten binnen in
meerdere schijfjes met daarin het fotopigment. Verder hebben staafjes en kegeltjes ook een
cellichaam met nucleus en een axon met synaptische terminals.
Die disks zijn stukken membraan met daarin de fotopigmenten (rhodopsines). Rhodopsines
bestaan uit retinal (vangt het licht op) en opsine (eiwitcomplex). Retinal kan voorkomen in de
lichtgoelige cis (gebongen) en de volgene trans (recht) vorm. Om het terug naar de cis-vorm
te krijgen zijn enzymen nodig.
Er zijn drie verschillende fotopigmenten, waarmee het hele kleurenspectrum wordt gezien.
Kleurenblindheid is een recessieve eigenschap op het X-chromosoom waardoor mannen er vaker last
van hebben.
een receptor stimuleert, dan zie je dat de frequentie van actiepotentialen toeneemt. Als je in de
receptieve rand een receptor stimuleert, dan zie je dat de frequentie van actiepotentialen afneemt.
Dit komt doordat de receptor, die jij het meest stimuleert, zijn buren inhibeert om stimuli door te
geven. Waardoor de actiepotentialen daar dus minder zijn dan zonder gestimuleerd te worden
(laterale inhibitie). Laterale inhibitie zorgt voor kleurconstantie doordat
Amplificatie: kan tijdens transductie in één cel of door verschillende cellen van het netwerk.
Lichaampjes van Meissner: lichte druk en vibraties
Lichaampjes van Pacini: sterke druk
Mechanoreceptor: het ovale venster geeft zijn trillingen door aan het basilamembraan, dat dan op
verschillende plekken gaat trillen. Als de haarcellen gaan meetrillen botsen ze boven tegen het
tectoriaal membraan waardoor ze buigen en de actiepotentialen wel of niet worden doorgegeven.
De ene kant op ontstaat er een depolarisatie en de andere kant op een hyperpolarisatie. Bovenop de
haarcellen (sterocilia) zitten K+kanalen, verder zitten de haren aan elkaar vast via tiplings. Als de
haren naar bijv. rechts buigen, zie je dat de kanalen via de tiplings opengetrokken worden. Hierdoor
gaat K+ de cel in zorgt dat voor depolarisatie. Deze cellen glutamaat af als neurotransmitter.
Als er gehoorsschade optreedt, raken de haarcellen beschadigd en staan ze niet meer rechtop
waardoor deze signalen niet meer goed kunnen doorgeven.
Geluid heeft twee karakteristieken: amplitude (verschil in hoogte van een golf) en frequentie (hoe
dicht op elkaar).
Ook is het vestibulaire systeem (evenwicht) hier belangrijk. Het bestaat uit de otoliet-organen
(versnelling en lichaamshouding tov de zwaartekracht) en semicirculaire kanalen (draaiing van het
hoofd). De vloeistof in een buisje komen aan een van de twee uiteindes van een buisje, hier buigen
deze de haartjes op de cupila waardoor deze buigen en depolariseren.
Bij vissen worden drukverschillen doorgegeven aan kanaaltjes met receptoren. Hier depolariseren de
haartjes ook weer om de neurotransmitter door te geven.
Anatomie van het oog:
Buitenste laag bindweefsel en gaat voor het oog over in de conrea. Dan volgt de iris met
pupil in het midden en daarachter de lens. In de retinalaag liggen de lichtgevoelige cellen
met een aantal karakteristieken plekken: fovea (gele vlek met veel kegeltjes) en optic disk
(blinde vlek zonder kegeltjes en staafjes).
Staafjes zijn lichtgevoeliger. Beide hebben een buitenste segment en bevatten binnen in
meerdere schijfjes met daarin het fotopigment. Verder hebben staafjes en kegeltjes ook een
cellichaam met nucleus en een axon met synaptische terminals.
Die disks zijn stukken membraan met daarin de fotopigmenten (rhodopsines). Rhodopsines
bestaan uit retinal (vangt het licht op) en opsine (eiwitcomplex). Retinal kan voorkomen in de
lichtgoelige cis (gebongen) en de volgene trans (recht) vorm. Om het terug naar de cis-vorm
te krijgen zijn enzymen nodig.
Er zijn drie verschillende fotopigmenten, waarmee het hele kleurenspectrum wordt gezien.
Kleurenblindheid is een recessieve eigenschap op het X-chromosoom waardoor mannen er vaker last
van hebben.
