Criterium Gericht Interview
2.4 Verslag Feedback en Ontwikkeling
In het begin van mijn opleiding vond ik het erg moeilijk om goed voor mezelf op te komen en durfde ik niet of
nauwelijks NEE te zeggen, ook het hulpvragen vond ik erg moeilijk. Vooral tijdens mijn eerste leerperiode bij
X heb de eerste stappen gezet om mezelf niet weg te cijferen.
In de eerste maanden van 2020 moest ik eerst mijn plaatsje zien te vinden in de werkwijze bij X. Zeker omdat
ik vanuit de vaak hectische werksituatie van de thuiszorg kwam.
Bij X leerde ik om echt te kijken naar de cliënten en mee te bewegen met hen. Na een maand bij X te zijn,
bleek het voor mij een goede match te zijn.
In die eerste maand bleek dat ik weer rust in mezelf had gevonden en dat ik met de cliënten en collega’s
goed kon meebewegen. Echter de valkuilen die ik in het eerste jaar ook had, kwamen weer op de voorgrond.
Ik durfde niet of niet vlug hulp te vragen, want ik vond dat ik alles zelf moest kunnen oplossen. Zeker omdat
ik in het verleden alles zelf moest oplossen omdat ik een leidinggevende taak had. Daarbij kwam dat ik bijna
nooit nee durfde te zeggen. Nadeel was dat ik heel veel leuk vond en daardoor soms te enthousiast was.
Na 2 maanden ging ik zelfstandig diensten draaien en daar kwam ik mezelf letterlijk en figuurlijk tegen.
Doordat ik geen hulp vroeg, liepen mijn diensten uit en dacht ik “hoe kan dat nu”. Na enkele weken zo
gedraaid te hebben, sprak ik mijn werkbegeleidster aan met “Hoe kan het, dat ik steeds uitloop”. Mijn
werkbegeleidster gaf aan dat ze een paar keer zou meelopen en te kijken waar ik mijn verbeterpunten zaten.
In de dagen erna kreeg ik tips, hoe ik het beste kon draaien en waar ik tijd kon besparen.
Gedurende de maanden leerde ik steeds beter mijn diensten draaien en ook hulp te vragen. De eerste stap
was gezet en bleek zeker niet de laatste. In de eerste periode binnen X heb ik geleerd ook af en toe nee te
zeggen, al vond ik dat wel moeilijk. Ik cijferde mezelf ooit zover weg dat in mijn thuissituatie er onenigheid
ontstond. Door voortaan te zeggen “ik zal thuis eens kijken of het gaat” kon ik thuis overleggen en kwam ik
niet in de problemen.
Zo ben ik ook de rest van de periode bezig geweest bij X. Aan het einde van mijn leerperiode in 2021 gaven
mijn collega’s dat ik goed gegroeid was, ook om beter voor mezelf op te komen.
Na een wat minder jaar waarin bij mij slaapapneu werd geconstateerd, moest ik de moeilijke keuze maken
om mijn verpleegkundige opleiding vaarwel te zeggen en een andere zijweg ingaan naar verzorgende IG met
Begeleider Specifieke Doelgroepen. Ik heb hier in de eerste maanden veel last van gehad. Ook moest ik mijn
werkgever gaan verlaten omdat zij geen verzorgende IG opleiders hadden. In de zoektocht naar een nieuwe
werkgever waar ik mijn opleiding kon afmaken, kwam X snel weer bovendrijven. Om niet meteen met mijn
oude werkplek in zee te gaan, heb ik iemand van opleidingen benaderd en heb ik een dag meegedraaid met
een groep op X. Echter bleek hier het niveau van de cliënten zo laag te liggen dat ik daar niet gelukkig van
zou worden. Na een gesprek met opleidingen en mijn voorkeur kreeg ik te horen dat er dan geen plaats was
op X. Ik stond even met mijn oren te flapperen en dacht, “wat?”.
Ik heb erna meteen gebeld met mijn oude leerplek in X. Ik heb mijn situatie uitgelegd en ik kreeg te horen dat
ze het meteen ging bespreken.
De week erop kreeg ik te horen dat ik terug mocht komen, alleen dat mijn wens op de appartementen niet
door kon gaan i.v.m. de vele leerlingen daar. Ik begon weer eens te twijfelen en gaf dat ook aan bij haar.
Ik kreeg te horen dat ze het over 3 dagen moest weten, omdat er dan naar een andere kandidaat werd
gekeken. Twee dagen later kreeg ik een appje van X dat ik in combinatie met de zorg ook een
dagbestedingsrol bij X kon gaan vervullen. Mijn nieuwsgierigheid werd gewekt en heb meteen met mijn vrouw
gebeld. Zij gaf meteen aan “dit is iets wat jij leuk vind, dat kun je niet laten lopen”.
Ongeveer 10 minuten later belde ik op naar X, met de woorden “wanneer kan ik mijn contract komen
tekenen?”. Wat was dat een heerlijke dag, zeker toen ik ook nog eens een berichtje van het Hoofd van X
kreeg.
Bij mijn rentree bij X bleek wel dat ik een hele goede keuze had gemaakt. Ik moest wel even te wennen aan
de groep, maar na een maand was ik al helemaal ingeburgerd en bleek dat ik meer vertrouwen te hebben
dan ik een jaar eerder binnen kwam.
Het vragen om hulp gaat me steeds beter af en hiermee kan ik zeggen dat ik een heel ander persoon ben
geworden in de loop der jaren.
52 Naam
Verzorgende IG-BSD
2.4 Verslag Feedback en Ontwikkeling
In het begin van mijn opleiding vond ik het erg moeilijk om goed voor mezelf op te komen en durfde ik niet of
nauwelijks NEE te zeggen, ook het hulpvragen vond ik erg moeilijk. Vooral tijdens mijn eerste leerperiode bij
X heb de eerste stappen gezet om mezelf niet weg te cijferen.
In de eerste maanden van 2020 moest ik eerst mijn plaatsje zien te vinden in de werkwijze bij X. Zeker omdat
ik vanuit de vaak hectische werksituatie van de thuiszorg kwam.
Bij X leerde ik om echt te kijken naar de cliënten en mee te bewegen met hen. Na een maand bij X te zijn,
bleek het voor mij een goede match te zijn.
In die eerste maand bleek dat ik weer rust in mezelf had gevonden en dat ik met de cliënten en collega’s
goed kon meebewegen. Echter de valkuilen die ik in het eerste jaar ook had, kwamen weer op de voorgrond.
Ik durfde niet of niet vlug hulp te vragen, want ik vond dat ik alles zelf moest kunnen oplossen. Zeker omdat
ik in het verleden alles zelf moest oplossen omdat ik een leidinggevende taak had. Daarbij kwam dat ik bijna
nooit nee durfde te zeggen. Nadeel was dat ik heel veel leuk vond en daardoor soms te enthousiast was.
Na 2 maanden ging ik zelfstandig diensten draaien en daar kwam ik mezelf letterlijk en figuurlijk tegen.
Doordat ik geen hulp vroeg, liepen mijn diensten uit en dacht ik “hoe kan dat nu”. Na enkele weken zo
gedraaid te hebben, sprak ik mijn werkbegeleidster aan met “Hoe kan het, dat ik steeds uitloop”. Mijn
werkbegeleidster gaf aan dat ze een paar keer zou meelopen en te kijken waar ik mijn verbeterpunten zaten.
In de dagen erna kreeg ik tips, hoe ik het beste kon draaien en waar ik tijd kon besparen.
Gedurende de maanden leerde ik steeds beter mijn diensten draaien en ook hulp te vragen. De eerste stap
was gezet en bleek zeker niet de laatste. In de eerste periode binnen X heb ik geleerd ook af en toe nee te
zeggen, al vond ik dat wel moeilijk. Ik cijferde mezelf ooit zover weg dat in mijn thuissituatie er onenigheid
ontstond. Door voortaan te zeggen “ik zal thuis eens kijken of het gaat” kon ik thuis overleggen en kwam ik
niet in de problemen.
Zo ben ik ook de rest van de periode bezig geweest bij X. Aan het einde van mijn leerperiode in 2021 gaven
mijn collega’s dat ik goed gegroeid was, ook om beter voor mezelf op te komen.
Na een wat minder jaar waarin bij mij slaapapneu werd geconstateerd, moest ik de moeilijke keuze maken
om mijn verpleegkundige opleiding vaarwel te zeggen en een andere zijweg ingaan naar verzorgende IG met
Begeleider Specifieke Doelgroepen. Ik heb hier in de eerste maanden veel last van gehad. Ook moest ik mijn
werkgever gaan verlaten omdat zij geen verzorgende IG opleiders hadden. In de zoektocht naar een nieuwe
werkgever waar ik mijn opleiding kon afmaken, kwam X snel weer bovendrijven. Om niet meteen met mijn
oude werkplek in zee te gaan, heb ik iemand van opleidingen benaderd en heb ik een dag meegedraaid met
een groep op X. Echter bleek hier het niveau van de cliënten zo laag te liggen dat ik daar niet gelukkig van
zou worden. Na een gesprek met opleidingen en mijn voorkeur kreeg ik te horen dat er dan geen plaats was
op X. Ik stond even met mijn oren te flapperen en dacht, “wat?”.
Ik heb erna meteen gebeld met mijn oude leerplek in X. Ik heb mijn situatie uitgelegd en ik kreeg te horen dat
ze het meteen ging bespreken.
De week erop kreeg ik te horen dat ik terug mocht komen, alleen dat mijn wens op de appartementen niet
door kon gaan i.v.m. de vele leerlingen daar. Ik begon weer eens te twijfelen en gaf dat ook aan bij haar.
Ik kreeg te horen dat ze het over 3 dagen moest weten, omdat er dan naar een andere kandidaat werd
gekeken. Twee dagen later kreeg ik een appje van X dat ik in combinatie met de zorg ook een
dagbestedingsrol bij X kon gaan vervullen. Mijn nieuwsgierigheid werd gewekt en heb meteen met mijn vrouw
gebeld. Zij gaf meteen aan “dit is iets wat jij leuk vind, dat kun je niet laten lopen”.
Ongeveer 10 minuten later belde ik op naar X, met de woorden “wanneer kan ik mijn contract komen
tekenen?”. Wat was dat een heerlijke dag, zeker toen ik ook nog eens een berichtje van het Hoofd van X
kreeg.
Bij mijn rentree bij X bleek wel dat ik een hele goede keuze had gemaakt. Ik moest wel even te wennen aan
de groep, maar na een maand was ik al helemaal ingeburgerd en bleek dat ik meer vertrouwen te hebben
dan ik een jaar eerder binnen kwam.
Het vragen om hulp gaat me steeds beter af en hiermee kan ik zeggen dat ik een heel ander persoon ben
geworden in de loop der jaren.
52 Naam
Verzorgende IG-BSD
