525536 Ryanne Tuit
Verschillende rechtshandelingen zijn mogelijk binnen de Europese Unie. Deze verschillende
mogelijkheden staan beschreven in artikel 288 van het Verdrag betreffende de werking van de
Europese Unie (VwEU). Een van deze mogelijke rechtshandelingen is het vaststellen van een
verordening, zoals in het geval met de coronacrisis hier ook van toepassing is. Deze verordeningen
zijn bindend en rechtstreeks toepasselijk voor alle lidstaten van de Europese Unie.
Om te begrijpen wat de functies en rollen zijn van de verschillende EU-actoren is het nodig om eerst
te weten hoe de verordening tot stand kan komen volgens de wetgevingsprocedure. Als eerst is het
belangrijk om na te gaan via welke wetgevingsprocedure de verordening tot stand is gekomen. De
gewone wetgevingsprocedure waarborgt de institutionele gelijkheid tussen de Raad en het Europees
Parlement, de bijzondere wetgevingsprocedure geeft voorrechten aan deze twee instellingen. Dit
staat omschreven in artikel 289 lid 2 VwEU. 1
Deze twee verordeningen zijn aangenomen volgens de normale wetgevingsprocedure 2. Deze
normale wetgevingsprocedure staat beschreven in de artikelen 294 juncto 297 (VwEU). 3 De
wetgevingsprocedure bestaat uit verschillende fases.
De eerste fase is de fase van voorstel.4 In deze fase dient de Europese Commissie een voorstel in bij
het Europees Parlement, zoals beschreven staat in artikel 294 lid 2 VwEU. Deze wetgevende taak van
de Commissie staat in artikel 17 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU). De Commissie
is de enige formele actor die wetsvoorstellen kan indienen bij de Europese Unie.
De tweede fase is de eerste lezing.5 Deze fase van de procedure staat beschreven in artikel 294 lid 3
juncto 4 VwEU. Het Europees Parlement deelt zijn standpunt met de Raad, waarna de Raad het moet
goedkeuren. De Raad stelt ook de juiste formulering van de verordening vast. Indien de Raad het
voorstel niet goedkeurt, gaat het voorstel met een toelichting terug naar het Parlement.
Bij goedkeuring van de Raad volgt de derde fase van de tweede lezing volgens artikel 294 lid 7 sub a.
Het Europees Parlement moet de formulering van de vordering van de Raad goedkeuren.
Daarna is de vierde fase van de derde lezing volgens artikel 294 lid 13 VwEU. Hier moeten de Raad en
het Parlement de ontwerptekst een laatste keer goedkeuren. De taak van de Raad is beschreven in
artikel 16 VEU. De taak van het Parlement in artikel 14 VEU. Deze artikelen beschrijven de
gezamenlijke wetgevende taak van de twee instanties.
De laatste fase is die van het tekenen en publiceren volgens artikel 297 lid 1 juncto 2 VwEU. De
voorzitters van het Parlement en de Raad ondertekenen de verordening en daarna wordt de
verordening openbaar gemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. In de verordening staat
dat het in werking zal treden de dag na de bekendmaking in het Publicatieblad. 6
1
R, Schütze. An introduction of European Law, Second edition. Cambridge; Cambridge University Press; 2015,
P.40.
2
Verordening (EU) 2020/460 van het Europees Parlement en de Raad van 30 maart 2020 tot wijziging van
Verordeningen (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013 en (EU) nr. 508/2014 wat betreft specifieke
maatregelen om investeringen in de gezondheidszorgstelsels van de lidstaten en in andere sectoren van hun
economieën vrij te maken als antwoord op de COVID-19-uitbraak (Investeringsinitiatief Coronavirusrespons).
3
R, Schütze. An introduction of European Law, Second edition. Cambridge; Cambridge University Press; 2015,
P.40.
4
R, Schütze. An introduction of European Law, Second edition. Cambridge; Cambridge University Press; 2015,
P.41.
5
R, Schütze. An introduction of European Law, Second edition. Cambridge; Cambridge University Press; 2015,
P.41.
6
Verordening (EU) 2020/460 van het Europees Parlement en de Raad van 30 maart 2020 tot wijziging van
Verordeningen (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013 en (EU) nr. 508/2014 wat betreft specifieke
maatregelen om investeringen in de gezondheidszorgstelsels van de lidstaten en in andere sectoren van hun
economieën vrij te maken als antwoord op de COVID-19-uitbraak (Investeringsinitiatief Coronavirusrespons).
Verschillende rechtshandelingen zijn mogelijk binnen de Europese Unie. Deze verschillende
mogelijkheden staan beschreven in artikel 288 van het Verdrag betreffende de werking van de
Europese Unie (VwEU). Een van deze mogelijke rechtshandelingen is het vaststellen van een
verordening, zoals in het geval met de coronacrisis hier ook van toepassing is. Deze verordeningen
zijn bindend en rechtstreeks toepasselijk voor alle lidstaten van de Europese Unie.
Om te begrijpen wat de functies en rollen zijn van de verschillende EU-actoren is het nodig om eerst
te weten hoe de verordening tot stand kan komen volgens de wetgevingsprocedure. Als eerst is het
belangrijk om na te gaan via welke wetgevingsprocedure de verordening tot stand is gekomen. De
gewone wetgevingsprocedure waarborgt de institutionele gelijkheid tussen de Raad en het Europees
Parlement, de bijzondere wetgevingsprocedure geeft voorrechten aan deze twee instellingen. Dit
staat omschreven in artikel 289 lid 2 VwEU. 1
Deze twee verordeningen zijn aangenomen volgens de normale wetgevingsprocedure 2. Deze
normale wetgevingsprocedure staat beschreven in de artikelen 294 juncto 297 (VwEU). 3 De
wetgevingsprocedure bestaat uit verschillende fases.
De eerste fase is de fase van voorstel.4 In deze fase dient de Europese Commissie een voorstel in bij
het Europees Parlement, zoals beschreven staat in artikel 294 lid 2 VwEU. Deze wetgevende taak van
de Commissie staat in artikel 17 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU). De Commissie
is de enige formele actor die wetsvoorstellen kan indienen bij de Europese Unie.
De tweede fase is de eerste lezing.5 Deze fase van de procedure staat beschreven in artikel 294 lid 3
juncto 4 VwEU. Het Europees Parlement deelt zijn standpunt met de Raad, waarna de Raad het moet
goedkeuren. De Raad stelt ook de juiste formulering van de verordening vast. Indien de Raad het
voorstel niet goedkeurt, gaat het voorstel met een toelichting terug naar het Parlement.
Bij goedkeuring van de Raad volgt de derde fase van de tweede lezing volgens artikel 294 lid 7 sub a.
Het Europees Parlement moet de formulering van de vordering van de Raad goedkeuren.
Daarna is de vierde fase van de derde lezing volgens artikel 294 lid 13 VwEU. Hier moeten de Raad en
het Parlement de ontwerptekst een laatste keer goedkeuren. De taak van de Raad is beschreven in
artikel 16 VEU. De taak van het Parlement in artikel 14 VEU. Deze artikelen beschrijven de
gezamenlijke wetgevende taak van de twee instanties.
De laatste fase is die van het tekenen en publiceren volgens artikel 297 lid 1 juncto 2 VwEU. De
voorzitters van het Parlement en de Raad ondertekenen de verordening en daarna wordt de
verordening openbaar gemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie. In de verordening staat
dat het in werking zal treden de dag na de bekendmaking in het Publicatieblad. 6
1
R, Schütze. An introduction of European Law, Second edition. Cambridge; Cambridge University Press; 2015,
P.40.
2
Verordening (EU) 2020/460 van het Europees Parlement en de Raad van 30 maart 2020 tot wijziging van
Verordeningen (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013 en (EU) nr. 508/2014 wat betreft specifieke
maatregelen om investeringen in de gezondheidszorgstelsels van de lidstaten en in andere sectoren van hun
economieën vrij te maken als antwoord op de COVID-19-uitbraak (Investeringsinitiatief Coronavirusrespons).
3
R, Schütze. An introduction of European Law, Second edition. Cambridge; Cambridge University Press; 2015,
P.40.
4
R, Schütze. An introduction of European Law, Second edition. Cambridge; Cambridge University Press; 2015,
P.41.
5
R, Schütze. An introduction of European Law, Second edition. Cambridge; Cambridge University Press; 2015,
P.41.
6
Verordening (EU) 2020/460 van het Europees Parlement en de Raad van 30 maart 2020 tot wijziging van
Verordeningen (EU) nr. 1301/2013, (EU) nr. 1303/2013 en (EU) nr. 508/2014 wat betreft specifieke
maatregelen om investeringen in de gezondheidszorgstelsels van de lidstaten en in andere sectoren van hun
economieën vrij te maken als antwoord op de COVID-19-uitbraak (Investeringsinitiatief Coronavirusrespons).
