Dooi van Rascha Peper
Perspectief
Dooi van Rascha Peper heeft een personale vertelinstantie. Het wordt verteld vanuit hoofdpersoon Ruben
Saarloos. De lezer weet vaak wat Ruben Saarloos denkt en wat de gevoelens van hem zijn. “Een krant,
verdomme! Wat had hij de afgelopen dagen nou zo gemist, vooral sinds de radio het amper meer deed? Een
krant! En waar vroeg hij om? Om lucifers! Wat stak je gemakkelijker en handiger onder je jas dan een krant?
Daar zou ze nog warmte van hebben ook.” (pagina 46)
Verteltijd en vertelde tijd
Dooi van Rascha Peper begint met het gesprek van Ruben Saarloos en de uitgever, wat in januari heeft
plaatsgevonden. Verder was hij op dat moment achtenvijftig jaar.
“Vier weken geleden had hij de uitgever ook aan de uitgever ook aan de lijn gehad en hem verteld wat zijn
situatie was, maar dat was deze waarschijnlijk al vergeten, of hij had zonder meer aangenomen dat het
probleem opgelost was.” (Pagina 7) “Ik lig vast, zoals je ziet. Al sinds 26 december. Op tweede kerstdag zijn
mijn vrouw en ik uitgevaren om een nieuwe motor te testen en door de vorst overvallen.” (Pagina 24) “Hij
was een achtenvijftigjarige puber” (Pagina 100)
De roman eindigt wanneer de Dood de 59-jarige Ruben komt opzoeken.
“Op een zeer warme middag in september zat hij in zwembroek aan zijn bureau … Hij was nu negenenvijftig.
Plotseling had hij het gevoel dat er iemand in de openstaande deur naar het voordek was komen staan en hij
wist meteen dat het de Dood was.” (Pagina 116)
Het begin van de roman vindt plaats in januari 1998 en het einde van de roman vindt plaats in september
1999. Ruben Saarloos is namelijk geboren in het jaar 1940.
“… en de laatste keer in 1951, toen de hele familie hutje bij mutje gelegd had om hem voorgoed te laten
terugkeren. Zijn aankomst in de haven van Rotterdam viel op de ochtend na Rubens elfde verjaardag.”
(Pagina 58)
De vertelde tijd is dus ongeveer 21 maanden, namelijk van januari 1998 tot september 1999. De verteltijd is
ongeveer twee uur. Er is dus een sprake van een versnelling in Dooi.
Betekenisvolle ruimtes
Dooi geschreven door Rascha Peper speelt zich af in de winter. De hoofdpersonage, Ruben Saarloos, voer in
de winter met zijn boot langs het IJsselmeer. Tijdens zijn terugkomst was er een strenge vorst, waardoor het
voor Ruben en Ina niet meer mogelijk was om terug te varen naar Amsterdam. De enige oplossing was
wachten totdat het zou gaan dooien. Ina kon echter niet te lang weg zijn van haar werk en verliet Ruben.
Hierdoor voelde Ruben zich nog eenzamer. Na haar vertrek ontmoette hij Bente Nerwanen, waardoor hij
zich minder geïsoleerd voelde. Ondertussen kreeg Ruben gevoelens voor Bente en werd zijn ijzeren hart
door Bente gedooid. De dooi vertelt ons dus niet alleen dat het ijs, maar ook dat het hart van Ruben na de
strenge vorst is gedooid.
Verder vertelt de dooi ons dat Rubens sombere karakter door zijn jeugdtrauma langzamerhand ontdooid
wordt tot een vrolijk karakter. In het begin van de roman had hij namelijk nergens zin in, maar later in de
roman heeft hij iets om naar uit te kijken, namelijk Bente. Hierdoor veranderde zijn karakter.
“Hier was de leegte, de saaiheid, en een boek over kouwe klotevissen met hun imbeciele gepaai en gepoets.”
(Pagina 16) “Kan men verontrust raken door zijn eigen blijdschap?” (Pagina 73)
Bovendien speelt de roman zich voor een deel af op de boot van Ruben Saarloos, de Harnasman, die vastzat
op een eilandje in het IJsselmeer. Dit zorgde ervoor dat Ruben geïsoleerd raakt van de buitenwereld. Het
eilandje duidt dus isolement aan in de roman Dooi.
1
Perspectief
Dooi van Rascha Peper heeft een personale vertelinstantie. Het wordt verteld vanuit hoofdpersoon Ruben
Saarloos. De lezer weet vaak wat Ruben Saarloos denkt en wat de gevoelens van hem zijn. “Een krant,
verdomme! Wat had hij de afgelopen dagen nou zo gemist, vooral sinds de radio het amper meer deed? Een
krant! En waar vroeg hij om? Om lucifers! Wat stak je gemakkelijker en handiger onder je jas dan een krant?
Daar zou ze nog warmte van hebben ook.” (pagina 46)
Verteltijd en vertelde tijd
Dooi van Rascha Peper begint met het gesprek van Ruben Saarloos en de uitgever, wat in januari heeft
plaatsgevonden. Verder was hij op dat moment achtenvijftig jaar.
“Vier weken geleden had hij de uitgever ook aan de uitgever ook aan de lijn gehad en hem verteld wat zijn
situatie was, maar dat was deze waarschijnlijk al vergeten, of hij had zonder meer aangenomen dat het
probleem opgelost was.” (Pagina 7) “Ik lig vast, zoals je ziet. Al sinds 26 december. Op tweede kerstdag zijn
mijn vrouw en ik uitgevaren om een nieuwe motor te testen en door de vorst overvallen.” (Pagina 24) “Hij
was een achtenvijftigjarige puber” (Pagina 100)
De roman eindigt wanneer de Dood de 59-jarige Ruben komt opzoeken.
“Op een zeer warme middag in september zat hij in zwembroek aan zijn bureau … Hij was nu negenenvijftig.
Plotseling had hij het gevoel dat er iemand in de openstaande deur naar het voordek was komen staan en hij
wist meteen dat het de Dood was.” (Pagina 116)
Het begin van de roman vindt plaats in januari 1998 en het einde van de roman vindt plaats in september
1999. Ruben Saarloos is namelijk geboren in het jaar 1940.
“… en de laatste keer in 1951, toen de hele familie hutje bij mutje gelegd had om hem voorgoed te laten
terugkeren. Zijn aankomst in de haven van Rotterdam viel op de ochtend na Rubens elfde verjaardag.”
(Pagina 58)
De vertelde tijd is dus ongeveer 21 maanden, namelijk van januari 1998 tot september 1999. De verteltijd is
ongeveer twee uur. Er is dus een sprake van een versnelling in Dooi.
Betekenisvolle ruimtes
Dooi geschreven door Rascha Peper speelt zich af in de winter. De hoofdpersonage, Ruben Saarloos, voer in
de winter met zijn boot langs het IJsselmeer. Tijdens zijn terugkomst was er een strenge vorst, waardoor het
voor Ruben en Ina niet meer mogelijk was om terug te varen naar Amsterdam. De enige oplossing was
wachten totdat het zou gaan dooien. Ina kon echter niet te lang weg zijn van haar werk en verliet Ruben.
Hierdoor voelde Ruben zich nog eenzamer. Na haar vertrek ontmoette hij Bente Nerwanen, waardoor hij
zich minder geïsoleerd voelde. Ondertussen kreeg Ruben gevoelens voor Bente en werd zijn ijzeren hart
door Bente gedooid. De dooi vertelt ons dus niet alleen dat het ijs, maar ook dat het hart van Ruben na de
strenge vorst is gedooid.
Verder vertelt de dooi ons dat Rubens sombere karakter door zijn jeugdtrauma langzamerhand ontdooid
wordt tot een vrolijk karakter. In het begin van de roman had hij namelijk nergens zin in, maar later in de
roman heeft hij iets om naar uit te kijken, namelijk Bente. Hierdoor veranderde zijn karakter.
“Hier was de leegte, de saaiheid, en een boek over kouwe klotevissen met hun imbeciele gepaai en gepoets.”
(Pagina 16) “Kan men verontrust raken door zijn eigen blijdschap?” (Pagina 73)
Bovendien speelt de roman zich voor een deel af op de boot van Ruben Saarloos, de Harnasman, die vastzat
op een eilandje in het IJsselmeer. Dit zorgde ervoor dat Ruben geïsoleerd raakt van de buitenwereld. Het
eilandje duidt dus isolement aan in de roman Dooi.
1
