WAT IS HERSENPLASTICITEIT?
Hersenplasticiteit (ook wel neuroplasticiteit) is het vermogen van de hersenen om
zich aan te passen en te veranderen.
Hersenen kunnen nieuwe verbindingen maken tussen hersencellen.
Ze kunnen zich herstellen na schade (zoals na een beroerte).
Ze passen zich aan bij leren, ervaring, of training.
Enkele voorbeelden:
Een kind leert een taal → nieuwe hersenverbindingen.
Na een hersenletsel nemen andere hersengebieden soms functies over.
Bij oefenen (muziekinstrument, sport) verandert de hersenstructuur mee.
3 VOORBEELDEN VAN HERSENPLASTICITEIT
SPONTAAN HERSTEL
Na beschadiging van hersenen schade het grootst meteen na beschadiging
(verlamming,..)
bij veel patiënten ontstaat er een spontaan herstel hierna zonder enige ingreep =
schade kan herstelt worden doordat de functies worden overgenomen door overgebleven
weefsel
neuronen kunnen groeien en krimpen er worden dus nieuwe synaptische
bindingen gemaakt
Gliacellen spelen hier een belangrijke rol bij spontane herstel kan worden versterkt
door gerichte rehabilitatieoefeningen
RECUPERATIE VAN MINDER GEBRUIKTE HERSENGEBIEDEN
Men dacht dat hersenplasticiteit zich beperkte tot associatie zones en dat primaire
sensorische en motorische gebieden onvervangbaar waren
Experiment (Edward Taub) over spontaan herstel
Had bij aapjes de plaats van sensorische zenuwen van arm en ruggenmerg kapot
gemeekt
Experiment werd hierna stil gelegd door milieu activisten –> 7 jaar later terug
opnieuw
Toen hij opnieuw keek in de hersenen zag hij dat er een hele reorganisatie in
somatosensorische cortex had voorgedaan (1/3de was verandert)
Reorganisatie gebeurt bv ook bij blind en doof geboren kinderen deze gebieden worden
dan vervangen door iets anders (gehoor en spraak) bij geboorte direct synaptische
connecties