Samenvatting PMO deeltoets 2
Kennisclips 1
Virussen hebben gastheercellen nodig om zich te kunnen vermenigvuldigen.
Bacteriofagen zijn virussen die bacteriën binnenvallen en zich hier kunnen repliceren.
Eigenschappen virussen: klein, hebben erfelijk materiaal, kunnen niet delen, kunnen
geen eiwitten maken, kunnen niet doen aan ATP-synthase, zijn afhankelijk van
gastheercellen voor replicatie.
Een virus bestaat uit het algemeen uit genetisch materiaal (zowel DNA als RNA →
enkelstrengs of dubbelstrengs), hieromheen zit een eiwitmantel (capside) die is
opgebouwd uit capsomeren. Sommige virussen hebben hier nog omheen een envelop
die gemaakt is van de celmembraan die hij infecteert. Naast het genetisch materiaal
hebben virussen ook enzymen en replicatie eiwitten binnen zijn eiwitmantel zitten.
Retrovirussen hebben een RNA-genoom die kan worden omgezet tot DNA met behulp
van reverse transcriptase.
Algemene replicatie virussen:
- Eiwitmantel bindt aan een receptor op de buitenkant van een hostcel. → host
range: een virus kan alleen bepaalde hostcellen infecteren met een specifieke
receptor voor zijn eiwitten.
- Door samensmelting komt het genetisch materiaal en de capsomeren in de
hostcel vrij.
- Het gentisch materiaal zal worden gerepliceerd en zal worden
getranscripteerd/getransleerd tot meer capsomeren.
- De nieuwe virus deeltjes vormen zich spontaan tot nieuwe virussen en verlaten
de cel → meestal door lysis.
Bacteriofagen infecteren bacterien en vermenigvuldigen zich in levende en delende
bacterien. Ze hebben 2 soorten replicatie mechanismen: lytische
cyclus (virulente faag = een faag die zich alleen met lytische cyclus
repliceert. Eindigd met de lysis van de hostcel) → faag bindt aan
bacterie en injecteert zijn genoom hierin. Het genoom van de
bacterie wordt vervolgens afgebroken door enzymen waardoor
alleen het virulente genoom overblijft, dit repliceert zich waardoor
er nieuwe fagen in de bacterie kunnen ontstaan. Deze komen vrij
door lysis van de bacterie. Lysogene cyclus (temperate faag = een faag die met beide
cycli kan repliceren. Bij lysogene cyclus stopt de faag zijn genoom in die van de bacterie,
dit genoom heet dan een profaag. De faag repliceert vervolgens zonder de bacterie
kapot te maken.) → de faag injecteert zijn genoom in de bacterie en die komt met
recombinatie in het genoom van de bacterie terecht (profaag). De bacterie deelt zich en
, het profaag dus ook. Uiteindelijk kan de profaag loskomen en kan de lytische cyclus
worden ingezet. De lysogene en lytische cyclus kunnen in elkaar overgaan.
Bacteriën zijn enorm divers, dit komt omdat ze al heel lang op aarde zijn en zich hebben
kunnen aanpassen aan alle verschillende omstandigheden. Metabolische diversiteit:
- Autotroof: fotoautotroof (licht als energiebron en CO2 als koolstofbron,
fotosynthetisch) en chemoautotroof (anorganische stoffen als energiebron en
CO2 als koolstofbron)
- Heterotroof: fotoheterotroof (licht als energiebron en organische stoffen als
koolstofbron) en chemoheterotroof (organische stoffen als energiebron en
koolstof bron)
Kenmerken bacteriën: enkele cellen met een plasmamembraan en celwand, geen
kernmembraan, geen organellen, geen mitose/meiose, voornamelijk aseksuele
reproductie, 1 circulair chromosoom met plasmiden los in het cytoplasma. Ze hebben 3
soorten vormen: bolvormige kokken, staafvormige bacillen en spiraalvormige spirillen.
Een bacterie kan ook grampositief (dikke peptidoglycaan laag in celwand, kleur paars)
of gramnegatief (dunne peptidoglycaan laag in celwand, hebben nog een extra
buitenmembraan en kleuren roze) zijn.
Sommige bacteriën hebben hiernaast een capsule/slijmlaag om zich heen. Dit is een
extra polysacharide laag en plakt aan een hostcel of andere bacteriën. Het beschermd
tegen uitdroging en de afweerreactie van het immuunsysteem. Veel pathogenen
bacteriën hebben ook nog fimbriae: haarachtige uitsteeksels voor aanhechting. Ook
hebben ze een pilus, flagella en endosporen.
De genetische informatie van bacteriën ligt in hun chromosoom (gemaakt van circulair
DNA in de nucleus regio) en op hun plasmiden (kleine, zelf-replicerende DNA ringen
bestaande uit enkele genen, ze zijn betrokken bij betrokken bij antibiotica resistentie en
bij aanmaken van zeldzame nutriënten.)
Bacteriën reproduceren zich met binary fission: chromosoom kopiëring begint bij de
ORI in het genoom. Hier vindt er duplicatie van het chromosoom plaats en de 2 ontstane
ORI’s verplaatsen zich naar beide kanten van de cel. Het plasmamembraan splitst zich
en er ontstaan 2 bacteriën met een identieke chromosoom. De genetische variatie
ontstaat door mutaties (erg hoge mutatieratio door snelle en korte levenscyclus van
bacteriën), transformatie, transductie en conjugatie.
Stappen gramkleuring: kristalviolet – water – jodium – alcohol – water – safranine –
water.
Kennisclips 1
Virussen hebben gastheercellen nodig om zich te kunnen vermenigvuldigen.
Bacteriofagen zijn virussen die bacteriën binnenvallen en zich hier kunnen repliceren.
Eigenschappen virussen: klein, hebben erfelijk materiaal, kunnen niet delen, kunnen
geen eiwitten maken, kunnen niet doen aan ATP-synthase, zijn afhankelijk van
gastheercellen voor replicatie.
Een virus bestaat uit het algemeen uit genetisch materiaal (zowel DNA als RNA →
enkelstrengs of dubbelstrengs), hieromheen zit een eiwitmantel (capside) die is
opgebouwd uit capsomeren. Sommige virussen hebben hier nog omheen een envelop
die gemaakt is van de celmembraan die hij infecteert. Naast het genetisch materiaal
hebben virussen ook enzymen en replicatie eiwitten binnen zijn eiwitmantel zitten.
Retrovirussen hebben een RNA-genoom die kan worden omgezet tot DNA met behulp
van reverse transcriptase.
Algemene replicatie virussen:
- Eiwitmantel bindt aan een receptor op de buitenkant van een hostcel. → host
range: een virus kan alleen bepaalde hostcellen infecteren met een specifieke
receptor voor zijn eiwitten.
- Door samensmelting komt het genetisch materiaal en de capsomeren in de
hostcel vrij.
- Het gentisch materiaal zal worden gerepliceerd en zal worden
getranscripteerd/getransleerd tot meer capsomeren.
- De nieuwe virus deeltjes vormen zich spontaan tot nieuwe virussen en verlaten
de cel → meestal door lysis.
Bacteriofagen infecteren bacterien en vermenigvuldigen zich in levende en delende
bacterien. Ze hebben 2 soorten replicatie mechanismen: lytische
cyclus (virulente faag = een faag die zich alleen met lytische cyclus
repliceert. Eindigd met de lysis van de hostcel) → faag bindt aan
bacterie en injecteert zijn genoom hierin. Het genoom van de
bacterie wordt vervolgens afgebroken door enzymen waardoor
alleen het virulente genoom overblijft, dit repliceert zich waardoor
er nieuwe fagen in de bacterie kunnen ontstaan. Deze komen vrij
door lysis van de bacterie. Lysogene cyclus (temperate faag = een faag die met beide
cycli kan repliceren. Bij lysogene cyclus stopt de faag zijn genoom in die van de bacterie,
dit genoom heet dan een profaag. De faag repliceert vervolgens zonder de bacterie
kapot te maken.) → de faag injecteert zijn genoom in de bacterie en die komt met
recombinatie in het genoom van de bacterie terecht (profaag). De bacterie deelt zich en
, het profaag dus ook. Uiteindelijk kan de profaag loskomen en kan de lytische cyclus
worden ingezet. De lysogene en lytische cyclus kunnen in elkaar overgaan.
Bacteriën zijn enorm divers, dit komt omdat ze al heel lang op aarde zijn en zich hebben
kunnen aanpassen aan alle verschillende omstandigheden. Metabolische diversiteit:
- Autotroof: fotoautotroof (licht als energiebron en CO2 als koolstofbron,
fotosynthetisch) en chemoautotroof (anorganische stoffen als energiebron en
CO2 als koolstofbron)
- Heterotroof: fotoheterotroof (licht als energiebron en organische stoffen als
koolstofbron) en chemoheterotroof (organische stoffen als energiebron en
koolstof bron)
Kenmerken bacteriën: enkele cellen met een plasmamembraan en celwand, geen
kernmembraan, geen organellen, geen mitose/meiose, voornamelijk aseksuele
reproductie, 1 circulair chromosoom met plasmiden los in het cytoplasma. Ze hebben 3
soorten vormen: bolvormige kokken, staafvormige bacillen en spiraalvormige spirillen.
Een bacterie kan ook grampositief (dikke peptidoglycaan laag in celwand, kleur paars)
of gramnegatief (dunne peptidoglycaan laag in celwand, hebben nog een extra
buitenmembraan en kleuren roze) zijn.
Sommige bacteriën hebben hiernaast een capsule/slijmlaag om zich heen. Dit is een
extra polysacharide laag en plakt aan een hostcel of andere bacteriën. Het beschermd
tegen uitdroging en de afweerreactie van het immuunsysteem. Veel pathogenen
bacteriën hebben ook nog fimbriae: haarachtige uitsteeksels voor aanhechting. Ook
hebben ze een pilus, flagella en endosporen.
De genetische informatie van bacteriën ligt in hun chromosoom (gemaakt van circulair
DNA in de nucleus regio) en op hun plasmiden (kleine, zelf-replicerende DNA ringen
bestaande uit enkele genen, ze zijn betrokken bij betrokken bij antibiotica resistentie en
bij aanmaken van zeldzame nutriënten.)
Bacteriën reproduceren zich met binary fission: chromosoom kopiëring begint bij de
ORI in het genoom. Hier vindt er duplicatie van het chromosoom plaats en de 2 ontstane
ORI’s verplaatsen zich naar beide kanten van de cel. Het plasmamembraan splitst zich
en er ontstaan 2 bacteriën met een identieke chromosoom. De genetische variatie
ontstaat door mutaties (erg hoge mutatieratio door snelle en korte levenscyclus van
bacteriën), transformatie, transductie en conjugatie.
Stappen gramkleuring: kristalviolet – water – jodium – alcohol – water – safranine –
water.
