Het meisje dat verdween
Titelbeschrijving
Els Florijn (2011, 2000). Het meisje dat verdween. Utrecht: uitgeverij Mozaïek (232 blz.)
Genre
Het meisje dat verdween is een psychologische oorlogsroman en speelt zich af in de Tweede
Wereldoorlog.
Onderwerp
In het boek gaat het over Lotte Stein die in de oorlog haar zusje achter moet laten om met
haar ouders onder te duiken. Deze situaties heeft invloed op haar verdere leven en op het
contact met haar adoptieouders.
Thematiek
Het thema is: de oorlog heeft verschrikkelijke gevolgen voor de Joodse kinderen.
Perspectief
Lottes verhaal in het meisje dat verdween wordt verteld vanuit een ik-perspectief. De
fragmenten van Ditte worden verteld vanuit een (personaal) zij-perspectief.
Tijd en structuur
De twee verhaallijnen worden chronologisch verteld. Er komt af en toe een flashback in
voor.
Beoordeling
Wat ik heel mooi vind aan dit boek is dat het je raakt. Ik heb niet vaak dat een boek me raakt
en dat vind ik erg knap van Els Florijn. De gebeurtenissen worden erg mooi beschreven. Ze
worden erg gedetailleerd verteld en de emotionele gedachtes daarbij raken je. Wat ik ook
erg mooi vind aan het boek is dat er gebeurtenissen van voor, tijdens en na de oorlog
beschreven worden. Zo zie je ook dat de gevolgen van de oorlog hun hele leven meegaan.
Bijvoorbeeld het gevoel dat er iets mist (Ditte) zal nooit verdwijnen. Het boek zet je ook aan
het denken. Als je de situatie van de familie Stein vergelijkt met je eigen situatie, zit daar een
enorm verschil in. Dat wij in vrijheid mogen leven is echt een voorrecht. Daarom vind ik het
ook een aangrijpend verhaal. Maar ook omdat het een waar gebeurd verhaal is. Dat maakt
het nog veel mooier en daarnaast nog moeilijker om te bedenken dat dit echt gebeurd is. Je
krijgt gewoon een perfecte beschrijving hoe het voor de Joden in de tweede wereldoorlog
geweest moet zijn, dat is best heftig. Doordat de gevoelens en emoties zo mooi beschreven
worden leef je echt met de familie Stein mee.
Ik vond het wel lastig om in het verhaal te komen, omdat er twee verhaallijnen door elkaar
lopen. Dat maakte het lastig om door te lezen maar als je eenmaal in het verhaal zit leg je
het boek ook niet snel meer weg. Als er dan een spannend hoofdstuk was van Lotte kwam er
een hoofdstuk van Ditte, waardoor je het snel door wil lezen, omdat je wil weten hoe het
met Lotte afloopt. Het boek roept ook vragen op, en daardoor wil je ook doorlezen; vindt
Femke Kunz 4V3 5-11-2018
Titelbeschrijving
Els Florijn (2011, 2000). Het meisje dat verdween. Utrecht: uitgeverij Mozaïek (232 blz.)
Genre
Het meisje dat verdween is een psychologische oorlogsroman en speelt zich af in de Tweede
Wereldoorlog.
Onderwerp
In het boek gaat het over Lotte Stein die in de oorlog haar zusje achter moet laten om met
haar ouders onder te duiken. Deze situaties heeft invloed op haar verdere leven en op het
contact met haar adoptieouders.
Thematiek
Het thema is: de oorlog heeft verschrikkelijke gevolgen voor de Joodse kinderen.
Perspectief
Lottes verhaal in het meisje dat verdween wordt verteld vanuit een ik-perspectief. De
fragmenten van Ditte worden verteld vanuit een (personaal) zij-perspectief.
Tijd en structuur
De twee verhaallijnen worden chronologisch verteld. Er komt af en toe een flashback in
voor.
Beoordeling
Wat ik heel mooi vind aan dit boek is dat het je raakt. Ik heb niet vaak dat een boek me raakt
en dat vind ik erg knap van Els Florijn. De gebeurtenissen worden erg mooi beschreven. Ze
worden erg gedetailleerd verteld en de emotionele gedachtes daarbij raken je. Wat ik ook
erg mooi vind aan het boek is dat er gebeurtenissen van voor, tijdens en na de oorlog
beschreven worden. Zo zie je ook dat de gevolgen van de oorlog hun hele leven meegaan.
Bijvoorbeeld het gevoel dat er iets mist (Ditte) zal nooit verdwijnen. Het boek zet je ook aan
het denken. Als je de situatie van de familie Stein vergelijkt met je eigen situatie, zit daar een
enorm verschil in. Dat wij in vrijheid mogen leven is echt een voorrecht. Daarom vind ik het
ook een aangrijpend verhaal. Maar ook omdat het een waar gebeurd verhaal is. Dat maakt
het nog veel mooier en daarnaast nog moeilijker om te bedenken dat dit echt gebeurd is. Je
krijgt gewoon een perfecte beschrijving hoe het voor de Joden in de tweede wereldoorlog
geweest moet zijn, dat is best heftig. Doordat de gevoelens en emoties zo mooi beschreven
worden leef je echt met de familie Stein mee.
Ik vond het wel lastig om in het verhaal te komen, omdat er twee verhaallijnen door elkaar
lopen. Dat maakte het lastig om door te lezen maar als je eenmaal in het verhaal zit leg je
het boek ook niet snel meer weg. Als er dan een spannend hoofdstuk was van Lotte kwam er
een hoofdstuk van Ditte, waardoor je het snel door wil lezen, omdat je wil weten hoe het
met Lotte afloopt. Het boek roept ook vragen op, en daardoor wil je ook doorlezen; vindt
Femke Kunz 4V3 5-11-2018
