Oefening 1:
a) We kunnen het WVV gebruiken als gewoonterecht want het is niet gegeven
dat Spanje en Frankrijk partij zijn
Frankrijk en Spanje zijn beide lid van het ‘High seas-verdrag’. Ook zijn ze beide
partij (als Eu-lidstaat) van het VN-zeerechtenverdrag. Beide verdragen zijn ook
nog in werking en zijn niet opgeschort. Hierbij geldt dan lex posterior derogat legi
priori: als alle partijen bij het eerdere verdrag eveneens partij zijn bij het latere
verdrag zonder dat het eerdere verdrag is beëindigd of de werking is opgeschort,
is het eerdere verdrag slechts van toepassing in de mate waarin de bepalingen
verenigbaar zijn met het latere verdrag. (art 30, §3 WVV). Het VN-zeerechten
verdrag werd al in 1982 aangenomen en het ‘High seas-verdrag’ werd op 4 maart
2023 afgesloten. Het high seas-verdrag zal dus voorrang krijgen op het VN-
zeerechtenverdrag en het VN-zeerechtenverdrag zal tussen Spanje en Frankrijk
slecht gelden voor zover de bepalingen hiervan verenigbaar zijn met het high
seas-verdrag.
b) Argentinië is slechts lid van het VN-zeerechtenverdrag maar niet van het high
seas-verdrag. Frankrijk is daarentegen wel van beide lid. De partijen van het
eerdere verdrag (VN-zeerechtenverdrag) zijn dus niet alle partij bij het latere
verdrag (high seas-verdrag). Voor betrekkingen tussen staten die partij zijn van
beide verdragen (Frankrijk) en staten die slechts partij is bij een van deze
verdragen (Argentinië), regelt het verdrag waarbij beide staten lid zijn hun
rechten en verplichtingen (art 30, §4, b) WVV). Tussen Frankrijk en Argentinië zal
dus het VN-zeerechtenverdrag toegepast moeten worden.
En, art 34: een verdrag schept geen rechten en verplichtingen voor een derde
staat zonder diens instemming: aangezien Argentinië geen lid is van het high-
seas verdrag kan het geen rechten en verplichtingen scheppen voor hen.
C) We kunnen het WVV gebruiken als gewoonterecht
China wil zich graag terugtrekken uit het verdrag. Een verdrag kan beëindigd
worden of uit teruggetrokken worden overeenkomstig de bepalingen van dat
verdrag of te allen tijde door een overeenstemming tussen alle staten (art 54
WVV).
1) Er is geen wilsovereenstemming tussen alle staten dat China zich mag
terugtrekken (niet gegeven)
2) China zal zich dus moeten terugtrekken overeenkomstig de bepalingen van
het verdrag (art 137 van het verdrag): schriftelijke kennisgeving aan de
secretaris-generaal van de VN, de opzegging gaat één jaar hierna van
kracht (tenzij latere datum wordt aangegeven). (De opzegging heeft geen
terugwerkende kracht)
(=hier niet van toepassing maar zie ook art 56 WVV: als een verdrag niet voorziet
in de opzegging)
China zal zich dus kunnen terugtrekken maar het moet door de bepalingen uit het
verdrag. Het zal dus schriftelijke kennisgeving aan de secretaris-generaal van de
a) We kunnen het WVV gebruiken als gewoonterecht want het is niet gegeven
dat Spanje en Frankrijk partij zijn
Frankrijk en Spanje zijn beide lid van het ‘High seas-verdrag’. Ook zijn ze beide
partij (als Eu-lidstaat) van het VN-zeerechtenverdrag. Beide verdragen zijn ook
nog in werking en zijn niet opgeschort. Hierbij geldt dan lex posterior derogat legi
priori: als alle partijen bij het eerdere verdrag eveneens partij zijn bij het latere
verdrag zonder dat het eerdere verdrag is beëindigd of de werking is opgeschort,
is het eerdere verdrag slechts van toepassing in de mate waarin de bepalingen
verenigbaar zijn met het latere verdrag. (art 30, §3 WVV). Het VN-zeerechten
verdrag werd al in 1982 aangenomen en het ‘High seas-verdrag’ werd op 4 maart
2023 afgesloten. Het high seas-verdrag zal dus voorrang krijgen op het VN-
zeerechtenverdrag en het VN-zeerechtenverdrag zal tussen Spanje en Frankrijk
slecht gelden voor zover de bepalingen hiervan verenigbaar zijn met het high
seas-verdrag.
b) Argentinië is slechts lid van het VN-zeerechtenverdrag maar niet van het high
seas-verdrag. Frankrijk is daarentegen wel van beide lid. De partijen van het
eerdere verdrag (VN-zeerechtenverdrag) zijn dus niet alle partij bij het latere
verdrag (high seas-verdrag). Voor betrekkingen tussen staten die partij zijn van
beide verdragen (Frankrijk) en staten die slechts partij is bij een van deze
verdragen (Argentinië), regelt het verdrag waarbij beide staten lid zijn hun
rechten en verplichtingen (art 30, §4, b) WVV). Tussen Frankrijk en Argentinië zal
dus het VN-zeerechtenverdrag toegepast moeten worden.
En, art 34: een verdrag schept geen rechten en verplichtingen voor een derde
staat zonder diens instemming: aangezien Argentinië geen lid is van het high-
seas verdrag kan het geen rechten en verplichtingen scheppen voor hen.
C) We kunnen het WVV gebruiken als gewoonterecht
China wil zich graag terugtrekken uit het verdrag. Een verdrag kan beëindigd
worden of uit teruggetrokken worden overeenkomstig de bepalingen van dat
verdrag of te allen tijde door een overeenstemming tussen alle staten (art 54
WVV).
1) Er is geen wilsovereenstemming tussen alle staten dat China zich mag
terugtrekken (niet gegeven)
2) China zal zich dus moeten terugtrekken overeenkomstig de bepalingen van
het verdrag (art 137 van het verdrag): schriftelijke kennisgeving aan de
secretaris-generaal van de VN, de opzegging gaat één jaar hierna van
kracht (tenzij latere datum wordt aangegeven). (De opzegging heeft geen
terugwerkende kracht)
(=hier niet van toepassing maar zie ook art 56 WVV: als een verdrag niet voorziet
in de opzegging)
China zal zich dus kunnen terugtrekken maar het moet door de bepalingen uit het
verdrag. Het zal dus schriftelijke kennisgeving aan de secretaris-generaal van de
