1 Identificatie van DNA als drager van de genetische infoirmatie
Pneumokken: (bacterie die pneumonie veroorzaakt bij zoogdieren)
Bacteriën bestaan uit 2 varianten:
S-vorm R-vorm
Gladde kolonies Korrelige kolonies
Cellen met kapsel Cellen zonder kapsel
Niet gefacocyteerd Wel gefagocyteerd
Virulent Niet virulent
Besluit:
f De R-pneumokokken zullen in aanwezigheid van hittegedode S-pneumokokken een
verandering van eigenschappen ondergaan, waardoor ze het kapsel ontwikkelen. Er
moet dus informatie worden overgedragen.
f In latere experimenten werd DNA geïdentificeerd als drager van die informatie
2 Genexpressie en fenotype
f Een gen is een DNA-fragment dat de informatie bevat voor de vorming van een eiwit.
f Een eiwit is functioneel indien Ze is opgevouwen en een 3D vorm heeft. De vorm
wordt vastgehouden via S- en H-bruggen tussen de restgroepen van aminozuren.
Wanneer een cel een eiwit produceert, zegt men dat er genexpressie heeft plaatsgevonden.
Genexpressie is het omzetten van een basensequentie in het DNA in een functioneel
werkend eiwit. Dit functioneel werkend eiwit is een fenotypisch kenmerk van het organisme
f Eiwit zorgt voor spieren in een bepaalde schikking, doordoor ontstaat een bepaalt
kenmerk bv. tong plooien
3 Centrale hypothese van de moleculaire biologie
Eeen gen is een DNA in de volgorde van
nucleotiden. Deze volgorde wordt via transcriptie
overgeschreven in de vorm van een RNA (T -> U).
Via translatie wordt de DNA-sequentie vertaald in
aminozuursequentie.
, Herhaling: chemische samenstelling en ruimtelijke structuur van RNA
Elk koolstofatoom van het suikeratoom genummerd van 1 tot 5
Bij 1 -> base gebonden
Bij 5 -> fosfaatgroep gebonden
Einde ketting: het koolstofatoom het dichtste bij het uiteinde van de streng
Verschil met DNA:
f RNA is altijd enkelstrengig
f RNA bevat Uracil in plaats van thymine
f RNA kan de celkern verlaten
De bouw:
Een aminozuur bestaat uit een carboxylgroep, aminogroep en
restgroep. De restgroep bepaalt de eigenschappen van het
aminozuur.
Bij condensatie reactie wordt H2O gevormd (OH uit carboxylgroep bindt met H uit
aminogroep). Als condensatie meerdere keren gebeurt, ontstaat de primaire structuur van
een eiwit. Daarna wordt deze opgevouwen en zo verder.
4 proteïnesynthese als resultaat van genexpressie
korte uitleg: DNA in de kern wordt gekopieerd tot
mRNA. Deze verlaat de kern via kernporïen en komt
terecht bij de ribosomen dankzij tRNA. mRNA wordt
vastgeklemd en de code wordt afgelezen in een
specifieke volgorde. Dit wordt opgeslagen in het
endoplasmatisch riticulum en komt terecht in een
blaasje (secretie- of transportblaasje).
Transcriptie: eerste stap in de proteïnesynthese:
Transcriptie verloopt in de celkern. Het is eigenlijk de aanmaak van mRNA, een kopie van
het DNA in de vorm van RNA. Dit gebeurt omdat DNA de celkern niet kan verlaten maar RNA
wel.
Verloop:
2 strengen zijn gekoppeld via H-bruggen. Er is een RNA-polymerase die zich bindt op een
streng van DNA. Dit doet hij op een plaats waar hij een bepaalde startfrequentie herkent. Hij
gaat tijdelijk de H-bruggen breken tussen de DNA-ketens zodat hij zelf een binding kan
maken met de antisense-streng en zo zelf een nieuwe RNA keten vormt. Na zijn passage,
2
Pneumokken: (bacterie die pneumonie veroorzaakt bij zoogdieren)
Bacteriën bestaan uit 2 varianten:
S-vorm R-vorm
Gladde kolonies Korrelige kolonies
Cellen met kapsel Cellen zonder kapsel
Niet gefacocyteerd Wel gefagocyteerd
Virulent Niet virulent
Besluit:
f De R-pneumokokken zullen in aanwezigheid van hittegedode S-pneumokokken een
verandering van eigenschappen ondergaan, waardoor ze het kapsel ontwikkelen. Er
moet dus informatie worden overgedragen.
f In latere experimenten werd DNA geïdentificeerd als drager van die informatie
2 Genexpressie en fenotype
f Een gen is een DNA-fragment dat de informatie bevat voor de vorming van een eiwit.
f Een eiwit is functioneel indien Ze is opgevouwen en een 3D vorm heeft. De vorm
wordt vastgehouden via S- en H-bruggen tussen de restgroepen van aminozuren.
Wanneer een cel een eiwit produceert, zegt men dat er genexpressie heeft plaatsgevonden.
Genexpressie is het omzetten van een basensequentie in het DNA in een functioneel
werkend eiwit. Dit functioneel werkend eiwit is een fenotypisch kenmerk van het organisme
f Eiwit zorgt voor spieren in een bepaalde schikking, doordoor ontstaat een bepaalt
kenmerk bv. tong plooien
3 Centrale hypothese van de moleculaire biologie
Eeen gen is een DNA in de volgorde van
nucleotiden. Deze volgorde wordt via transcriptie
overgeschreven in de vorm van een RNA (T -> U).
Via translatie wordt de DNA-sequentie vertaald in
aminozuursequentie.
, Herhaling: chemische samenstelling en ruimtelijke structuur van RNA
Elk koolstofatoom van het suikeratoom genummerd van 1 tot 5
Bij 1 -> base gebonden
Bij 5 -> fosfaatgroep gebonden
Einde ketting: het koolstofatoom het dichtste bij het uiteinde van de streng
Verschil met DNA:
f RNA is altijd enkelstrengig
f RNA bevat Uracil in plaats van thymine
f RNA kan de celkern verlaten
De bouw:
Een aminozuur bestaat uit een carboxylgroep, aminogroep en
restgroep. De restgroep bepaalt de eigenschappen van het
aminozuur.
Bij condensatie reactie wordt H2O gevormd (OH uit carboxylgroep bindt met H uit
aminogroep). Als condensatie meerdere keren gebeurt, ontstaat de primaire structuur van
een eiwit. Daarna wordt deze opgevouwen en zo verder.
4 proteïnesynthese als resultaat van genexpressie
korte uitleg: DNA in de kern wordt gekopieerd tot
mRNA. Deze verlaat de kern via kernporïen en komt
terecht bij de ribosomen dankzij tRNA. mRNA wordt
vastgeklemd en de code wordt afgelezen in een
specifieke volgorde. Dit wordt opgeslagen in het
endoplasmatisch riticulum en komt terecht in een
blaasje (secretie- of transportblaasje).
Transcriptie: eerste stap in de proteïnesynthese:
Transcriptie verloopt in de celkern. Het is eigenlijk de aanmaak van mRNA, een kopie van
het DNA in de vorm van RNA. Dit gebeurt omdat DNA de celkern niet kan verlaten maar RNA
wel.
Verloop:
2 strengen zijn gekoppeld via H-bruggen. Er is een RNA-polymerase die zich bindt op een
streng van DNA. Dit doet hij op een plaats waar hij een bepaalde startfrequentie herkent. Hij
gaat tijdelijk de H-bruggen breken tussen de DNA-ketens zodat hij zelf een binding kan
maken met de antisense-streng en zo zelf een nieuwe RNA keten vormt. Na zijn passage,
2
