Advies van de Federale raad voor de geestelijke gezondheidsberoepen
1. Wettelijk kader van de oB-GGZ
Het wettelijk kader voor de ondersteunende beroepen in de geestelijke gezondheidszorg (oB-
GGZ) is voorzien door de wetgever om het zorgaanbod te versterken. Enkele belangrijke
bepalingen:
1.1. Toezicht en voorschrift
• oB-GGZ mogen nooit zelfstandig diagnoses stellen of behandelingen uitvoeren.
• Ze werken altijd onder toezicht en op voorschrift van bevoegde zorgverleners (artsen,
klinisch psychologen, klinisch orthopedagogen, erkende psychotherapeuten).
• De begrippen “voorschrift” en “supervisie” zijn juridisch zo geformuleerd dat ze flexibel
toepasbaar zijn in verschillende zorgcontexten.
1.2. Opleiding en erkenning
Voor gespecialiseerde psychologische zorg (zoals psychotherapie) moeten oB-GGZ een post-
bacheloropleiding van minstens 40 ECTS hebben gevolgd.
De Koning kan, na advies van de Federale Raad voor de Geestelijke Gezondheidszorgberoepen
(FRGGZB), vastleggen:
➢ welke beroepen officieel erkend worden als oB-GGZ,
➢ welke criteria en opleidingsvoorwaarden daarvoor gelden.
1.3. Professionele titel
• De wettelijke titel is “Ondersteunend GGZ-beroep”.
• De wetgever kan een lijst publiceren van titels die voor de zorggebruiker verduidelijken
welke competenties een oB-GGZ heeft.
• Voorstel Raad: gebruik van de generieke titel “GGZ-consulent”.
• Wie een bachelor in de toegepaste psychologie behaalt, kan de professionele titel van
“Psychologisch consulent” dragen.
1.4. Relevantie van het wettelijk kader
• Door dit kader kan het werk van oB-GGZ juridisch ingebed worden in de gezondheidszorg.
• Het waarborgt samenwerking en supervisie door bevoegde zorgverleners.
• Het creëert transparantie over opleiding, erkenning en professionele titels.
1
, 2. Wat zijn oB-GGZ?
oB-GGZ zijn ondersteunende Beroepen in de Geestelijke Gezondheidszorg.
Ze vormen een nieuwe categorie van zorgberoepen die de wetgever heeft voorzien om het
bestaande aanbod in de geestelijke gezondheidszorg te versterken.
2.1. Taken en verantwoordelijkheden + Algemene taakomschrijving:
oB-GGZ werken nooit zelfstandig:
• Ze stellen geen eigen diagnoses.
• Ze voeren geen behandelingen op eigen initiatief uit.
Ze werken altijd onder toezicht en op voorschrift van bevoegde zorgverleners, zoals:
artsen (psychiaters of huisartsen), klinisch psychologen (KP), klinisch orthopedagogen (KO),
erkende psychotherapeuten.
Hun rol is dus ondersteunend, vergelijkbaar met hoe verpleegkundigen artsen ondersteunen in de
somatische zorg.
2.2. Waar kunnen ze ondersteunen?
In de tekst wordt vooral verwezen naar psychotherapie, maar het is logisch dat ze zowel in de
basiszorg (algemene psychologische hulp) als in de gespecialiseerde zorg (bijvoorbeeld
psychotherapie) kunnen ondersteunen.
Ze mogen dus bij een breed gamma van psychologische en orthopedagogische zorgen
ondersteuning bieden, zolang dat gebeurt binnen een samenwerking met en onder supervisie van
een bevoegd hulpverlener.
2.3 Definitie en taakomschrijving
Wat doet een oB-GGZ (ondersteuner binnen de geestelijke gezondheidszorg)?
Hij/zij mag zelfstandig bepaalde taken doen, zoals:
• informatie geven over geestelijke gezondheid,
• promotie en sensibilisering rond mentaal welzijn,
• primaire preventie: problemen voorkomen voordat ze ontstaan.
Daarnaast kan de oB-GGZ ook meer gespecialiseerde zorg bieden, maar dan:
• op voorschrift van een beroepsbeoefenaar in de GGZ (B-GGZ),
• onder supervisie (dus iemand met meer verantwoordelijkheid houdt toezicht).
Dit gaat bijvoorbeeld over: secundaire preventie, begeleiding, behandeling, revalidatie en
herstel.
Om dit allemaal werkbaar te maken, zijn de begrippen “voorschrift” en “supervisie” zo
omschreven dat ze flexibel toegepast kunnen worden. Dat maakt samenwerking in verschillende
contexten makkelijker. Kortom: de oB-GGZ mag zelfstandig vooral werken rond informatie en
preventie, en mag voor behandeling en herstel meewerken onder begeleiding van een B-GGZ.
2
1. Wettelijk kader van de oB-GGZ
Het wettelijk kader voor de ondersteunende beroepen in de geestelijke gezondheidszorg (oB-
GGZ) is voorzien door de wetgever om het zorgaanbod te versterken. Enkele belangrijke
bepalingen:
1.1. Toezicht en voorschrift
• oB-GGZ mogen nooit zelfstandig diagnoses stellen of behandelingen uitvoeren.
• Ze werken altijd onder toezicht en op voorschrift van bevoegde zorgverleners (artsen,
klinisch psychologen, klinisch orthopedagogen, erkende psychotherapeuten).
• De begrippen “voorschrift” en “supervisie” zijn juridisch zo geformuleerd dat ze flexibel
toepasbaar zijn in verschillende zorgcontexten.
1.2. Opleiding en erkenning
Voor gespecialiseerde psychologische zorg (zoals psychotherapie) moeten oB-GGZ een post-
bacheloropleiding van minstens 40 ECTS hebben gevolgd.
De Koning kan, na advies van de Federale Raad voor de Geestelijke Gezondheidszorgberoepen
(FRGGZB), vastleggen:
➢ welke beroepen officieel erkend worden als oB-GGZ,
➢ welke criteria en opleidingsvoorwaarden daarvoor gelden.
1.3. Professionele titel
• De wettelijke titel is “Ondersteunend GGZ-beroep”.
• De wetgever kan een lijst publiceren van titels die voor de zorggebruiker verduidelijken
welke competenties een oB-GGZ heeft.
• Voorstel Raad: gebruik van de generieke titel “GGZ-consulent”.
• Wie een bachelor in de toegepaste psychologie behaalt, kan de professionele titel van
“Psychologisch consulent” dragen.
1.4. Relevantie van het wettelijk kader
• Door dit kader kan het werk van oB-GGZ juridisch ingebed worden in de gezondheidszorg.
• Het waarborgt samenwerking en supervisie door bevoegde zorgverleners.
• Het creëert transparantie over opleiding, erkenning en professionele titels.
1
, 2. Wat zijn oB-GGZ?
oB-GGZ zijn ondersteunende Beroepen in de Geestelijke Gezondheidszorg.
Ze vormen een nieuwe categorie van zorgberoepen die de wetgever heeft voorzien om het
bestaande aanbod in de geestelijke gezondheidszorg te versterken.
2.1. Taken en verantwoordelijkheden + Algemene taakomschrijving:
oB-GGZ werken nooit zelfstandig:
• Ze stellen geen eigen diagnoses.
• Ze voeren geen behandelingen op eigen initiatief uit.
Ze werken altijd onder toezicht en op voorschrift van bevoegde zorgverleners, zoals:
artsen (psychiaters of huisartsen), klinisch psychologen (KP), klinisch orthopedagogen (KO),
erkende psychotherapeuten.
Hun rol is dus ondersteunend, vergelijkbaar met hoe verpleegkundigen artsen ondersteunen in de
somatische zorg.
2.2. Waar kunnen ze ondersteunen?
In de tekst wordt vooral verwezen naar psychotherapie, maar het is logisch dat ze zowel in de
basiszorg (algemene psychologische hulp) als in de gespecialiseerde zorg (bijvoorbeeld
psychotherapie) kunnen ondersteunen.
Ze mogen dus bij een breed gamma van psychologische en orthopedagogische zorgen
ondersteuning bieden, zolang dat gebeurt binnen een samenwerking met en onder supervisie van
een bevoegd hulpverlener.
2.3 Definitie en taakomschrijving
Wat doet een oB-GGZ (ondersteuner binnen de geestelijke gezondheidszorg)?
Hij/zij mag zelfstandig bepaalde taken doen, zoals:
• informatie geven over geestelijke gezondheid,
• promotie en sensibilisering rond mentaal welzijn,
• primaire preventie: problemen voorkomen voordat ze ontstaan.
Daarnaast kan de oB-GGZ ook meer gespecialiseerde zorg bieden, maar dan:
• op voorschrift van een beroepsbeoefenaar in de GGZ (B-GGZ),
• onder supervisie (dus iemand met meer verantwoordelijkheid houdt toezicht).
Dit gaat bijvoorbeeld over: secundaire preventie, begeleiding, behandeling, revalidatie en
herstel.
Om dit allemaal werkbaar te maken, zijn de begrippen “voorschrift” en “supervisie” zo
omschreven dat ze flexibel toegepast kunnen worden. Dat maakt samenwerking in verschillende
contexten makkelijker. Kortom: de oB-GGZ mag zelfstandig vooral werken rond informatie en
preventie, en mag voor behandeling en herstel meewerken onder begeleiding van een B-GGZ.
2
