VE
SI
ES
PR
IM
, Στο άκρο ενός χωριού που δεν υπάρχει πια σε χάρτες, ζούσε ένας κηπουρός που
καλλιεργούσε αστέρια.
Δεν ήταν μεταφορά. Τα φύτευε σαν σπόρους, τα πότιζε με νερό από βαθύ πηγάδι, και
κάθε φθινόπωρο τα μάζευε προτού κρυώσει η γη. Μετά τα έστελνε πάνω — με τρόπο
IM
που κανείς δεν κατάφερε να δει.
Ένα βράδυ ήρθε ένας νέος ταξιδιώτης και τον ρώτησε: «Γιατί τον κόπο; Κανείς δεν
ξέρει ότι τα αστέρια προέρχονται από εσένα».
«Αυτό ακριβώς μου αρέσει», είπε ο κηπουρός.
«Δεν νιώθεις μοναξιά;»
PR
Ο γέρος κοίταξε τον ουρανό. «Κάθε φορά που κάποιος κοιτάζει τα αστέρια και νιώθει
κάτι — έκπληξη, ελπίδα, ηρεμία — αυτή η στιγμή είναι δική μου, χωρίς να το ξέρει ο
ίδιος. Ποια μοναξιά;»
Ο ταξιδιώτης έφυγε τα χαράματα χωρίς να πει αντίο. Αλλά εκείνο το βράδυ, για πρώτη
φορά στη ζωή του, κοίταξε τον ουρανό επί ώρα.
ES
Τρία αστέρια ήταν καινούρια. Ο κηπουρός ήξερε. Χαμογέλασε και επέστρεψε στον
κήπο του.
SI
VE
, Στο άκρο ενός χωριού που δεν υπάρχει πια σε χάρτες, ζούσε
ένας κηπουρός που καλλιεργούσε αστέρια.
Δεν ήταν μεταφορά. Τα φύτευε σαν σπόρους, τα πότιζε με νερό
από βαθύ πηγάδι, και κάθε φθινόπωρο τα μάζευε προτού
IM
κρυώσει η γη. Μετά τα έστελνε πάνω — με τρόπο που κανείς
δεν κατάφερε να δει.
Ένα βράδυ ήρθε ένας νέος ταξιδιώτης και τον ρώτησε: «Γιατί
τον κόπο; Κανείς δεν ξέρει ότι τα αστέρια προέρχονται από
PR
εσένα».
«Αυτό ακριβώς μου αρέσει», είπε ο κηπουρός.
«Δεν νιώθεις μοναξιά;»
Ο γέρος κοίταξε τον ουρανό. «Κάθε φορά που κάποιος κοιτάζει
τα αστέρια και νιώθει κάτι — έκπληξη, ελπίδα, ηρεμία — αυτή η
στιγμή είναι δική μου, χωρίς να το ξέρει ο ίδιος. Ποια μοναξιά;»
ES
Ο ταξιδιώτης έφυγε τα χαράματα χωρίς να πει αντίο. Αλλά
εκείνο το βράδυ, για πρώτη φορά στη ζωή του, κοίταξε τον
ουρανό επί ώρα.
Τρία αστέρια ήταν καινούρια. Ο κηπουρός ήξερε. Χαμογέλασε
και επέστρεψε στον κήπο του.
SI
VE
, IM
PR
ES
SI
VE
SI
ES
PR
IM
, Στο άκρο ενός χωριού που δεν υπάρχει πια σε χάρτες, ζούσε ένας κηπουρός που
καλλιεργούσε αστέρια.
Δεν ήταν μεταφορά. Τα φύτευε σαν σπόρους, τα πότιζε με νερό από βαθύ πηγάδι, και
κάθε φθινόπωρο τα μάζευε προτού κρυώσει η γη. Μετά τα έστελνε πάνω — με τρόπο
IM
που κανείς δεν κατάφερε να δει.
Ένα βράδυ ήρθε ένας νέος ταξιδιώτης και τον ρώτησε: «Γιατί τον κόπο; Κανείς δεν
ξέρει ότι τα αστέρια προέρχονται από εσένα».
«Αυτό ακριβώς μου αρέσει», είπε ο κηπουρός.
«Δεν νιώθεις μοναξιά;»
PR
Ο γέρος κοίταξε τον ουρανό. «Κάθε φορά που κάποιος κοιτάζει τα αστέρια και νιώθει
κάτι — έκπληξη, ελπίδα, ηρεμία — αυτή η στιγμή είναι δική μου, χωρίς να το ξέρει ο
ίδιος. Ποια μοναξιά;»
Ο ταξιδιώτης έφυγε τα χαράματα χωρίς να πει αντίο. Αλλά εκείνο το βράδυ, για πρώτη
φορά στη ζωή του, κοίταξε τον ουρανό επί ώρα.
ES
Τρία αστέρια ήταν καινούρια. Ο κηπουρός ήξερε. Χαμογέλασε και επέστρεψε στον
κήπο του.
SI
VE
, Στο άκρο ενός χωριού που δεν υπάρχει πια σε χάρτες, ζούσε
ένας κηπουρός που καλλιεργούσε αστέρια.
Δεν ήταν μεταφορά. Τα φύτευε σαν σπόρους, τα πότιζε με νερό
από βαθύ πηγάδι, και κάθε φθινόπωρο τα μάζευε προτού
IM
κρυώσει η γη. Μετά τα έστελνε πάνω — με τρόπο που κανείς
δεν κατάφερε να δει.
Ένα βράδυ ήρθε ένας νέος ταξιδιώτης και τον ρώτησε: «Γιατί
τον κόπο; Κανείς δεν ξέρει ότι τα αστέρια προέρχονται από
PR
εσένα».
«Αυτό ακριβώς μου αρέσει», είπε ο κηπουρός.
«Δεν νιώθεις μοναξιά;»
Ο γέρος κοίταξε τον ουρανό. «Κάθε φορά που κάποιος κοιτάζει
τα αστέρια και νιώθει κάτι — έκπληξη, ελπίδα, ηρεμία — αυτή η
στιγμή είναι δική μου, χωρίς να το ξέρει ο ίδιος. Ποια μοναξιά;»
ES
Ο ταξιδιώτης έφυγε τα χαράματα χωρίς να πει αντίο. Αλλά
εκείνο το βράδυ, για πρώτη φορά στη ζωή του, κοίταξε τον
ουρανό επί ώρα.
Τρία αστέρια ήταν καινούρια. Ο κηπουρός ήξερε. Χαμογέλασε
και επέστρεψε στον κήπο του.
SI
VE
, IM
PR
ES
SI
VE
