Blok 2B - AFPF
INHOUD
CASUS 1
Leerdoelen ............................................................................................................................................... 2
CASUS 2 (deel 1)
Leerdoelen ............................................................................................................................................... 3
CASUS 2 (deel 2)
Leerdoelen ............................................................................................................................................... 4
CASUS 3 (deel 1)
Leerdoelen ............................................................................................................................................... 8
CASUS 3 (deel 2)
Leerdoelen ............................................................................................................................................... 4
CASUS 4 (deel 1)
Leerdoelen ............................................................................................................................................. 12
CASUS 4 (deel 2)
Leerdoelen ............................................................................................................................................. 18
,Blok 2B - AFPF
CASUS 1
LEERDOELEN
Uitleggen wat het doel is van preoperatief onderzoek en waaruit dit bestaat.
Doel: zo optimaal en veilig mogelijk laten verlopen van de anesthesie bij de voorgenomen ingreep.
Wordt verricht om de conditie van de patiënt en het anesthesierisico vast te stellen.
Inhoud: anamnese, lichamelijk onderzoek en aanvullend onderzoek.
De aandachtspunten van de anamnese bij het preoperatieve onderzoek benoemen.
• Hart- en vaatstelsel • Alcohol
• Longen • Drugs
• Luchtwegen • Allergieën
• Stollingsproblemen • Inspanningsintolerantie
• Geneesmiddeleninteracties • Eerdere anesthesie
• Roken • Anesthesie in de familie
• Medicijngebruik
Benoemen welke classificatie wordt gebruikt bij de risico-inschatting.
Er wordt gebruik gemaakt van het ASA-classificatie.
Uitleggen welke groepen patiënten er aanvullend laboratoriumonderzoek krijgen bij het
preoperatieve onderzoek.
• Patiënten met stollingsstoornissen.
• Patiënten met gebruik van antistollingsmiddelen.
• Beoordeling van bloedgroep of resusfactor bij mogelijke bloedtransfusie.
• Thoraxfoto bij verdenking longziekte, decompensatie cordis of operatie van borstholte.
• ECG bij patiënten boven de 60-jaar, diabetes, kortademigheid en oedeem in de benen.
• Patiënten met hartproblemen worden extra gezien door de cardioloog.
,Blok 2B - AFPF
De voorbereiding op de operatie samenvatten.
• Douchen of wassen.
• Verwijderen van make-up, nagellak, piercings, sieraden, gebitsprothesen en bril.
• Volledige lediging van de blaas.
• Premedicatie 1-2u voor de operatie.
• Aantrekken operatiekleding.
• Chirurg enz. doen operatiekleding aan, bedekken de haren en doen mondkapje op. Alles wordt
steriel gemaakt.
• Bij operatieafdeling worden patiëntgegevens gecontroleerd.
• Zijde wordt afgetekend wat wordt geopereerd van het lichaam.
• Patiënt wordt aangesloten op standaardbewaking: ECG, pulsoximeter en bloeddrukmeter.
• Intraveneuze toedieningsweg wordt aangelegd.
• Operatiegebied op lichaam wordt gedesinfecteerd en rest wordt afgedekt met steriele
doeken.
De aandachtspunten op de recovery benoemen bij algehele en regionale anesthesie.
• Ventilatie van patiënt.
• Toedienen van zuurstof.
• Aansluiten op monitor met
controle ECG, bloeddruk,
ademhalingsfrequentie en
saturatie.
• Extra controle ademhaling i.v.m.
opiaten.
• Afnemen VAS-score als patiënt
bij bewustzijn is.
• Afnemen Aldrete-score voor het
bewustzijn.
• Bij regionale anesthesie
aandacht voor gevoel en liggen
van de benen.
De belangrijkste redenen uitleggen om premedicatie te geven.
• Verminderen van angst. • Amnesie.
• Sedatie. • Verminderen van postoperatieve pijn.
• Verminderen van de kans op aspiratie van zure maaginhoud.
De verschillende groepen geneesmiddelen die worden gebruikt als premedicatie benoemen .
• Benzodiazepinen: diazepam, lorazepam en midazolam.
• Opiaten.
• Anticholinergica: antropine en scopolamine (voor minder slijmvorming).
• Medicijnen ter vermindering van kans op aspiratie van zure maaginhoud.
De effecten van benzodiazepinen samenvatten.
• Angstreductie. • Anti-epileptische eigenschappen.
• Kalmerende werking. • Enige spierverslapping.
• Amnesie: de herinnering aan de ingreep gaat verloren.
, Blok 2B - AFPF
De operaties en aandoeningen met een verhoogde kans op diepveneuze trombose benoemen .
• Grote abdominale operaties. • Voorgeschiedenis met trombose.
• Orthopedische operaties. • Kraambed.
• Hoge leeftijd. • Trauma.
• Obesitas. • Hartinfarct en decompensatio cordis.
• Spataderen. • Bypassoperaties/ klepoperaties.
• Kwaadaardige tumoren.
De tromboseprofylaxe benoemen.
Voor onmiddellijke tromboseprofylaxe wordt gebruik gemaakt van heparine. Voorbeelden zijn:
• Nadroparine • Tinzaparine
• Daltepatine • Enoxaparine
De verschillende vormen van anesthesie benoemen en de effecten op het lichaam.
• Algehele anesthesie (narcose): het hele lichaam is verdoofd, de patiënt is in diepe slaap zodat
hij van de ingreep niets merkt, daarna kan hij zich van de operatie niets herinneren. Bestaat
uit drie stadia:
▪ Stadium I: gekenmerkt door bewustzijnsverlies. De pijngewaarwording is nog intact.
Er zijn twee soorten:
▪ Inhalatieanesthetica: wordt alleen nog maar gedaan bij jonge kinderen of
volwassenen met prikangst.
▪ Intraveneuze anesthesie: wordt gebruikt bij patiënten met een infuus.
▪ Stadium II (excitatiefase): wordt gekenmerkt door onrust. Patiënt heeft wijde pupillen
en een onregelmatige ademhaling. Prikkels kunnen leiden tot hoesten, spasmen van
strottenhoofd, hypertensie en snelle pols.
▪ Stadium III (chirurgische fase): er is voldoende diepte van de anesthesie, daardoor
reageert de patiënt niet meer op chirurgische prikkels. Tijdens deze fase wordt de
patiënt geholpen met de ademhaling, meestal via de beademingsapparatuur, via:
▪ Kap: wordt gebruikt bij nuchtere patiënten met een kortdurende ingreep.
▪ Larynxmasker: bestaat uit een buisje die uitkomt in een masker met een
opblaasbare cuff. Kan alleen worden ingebracht bij diepe narcose.
▪ Endotracheale intubatie: hierbij wordt een buisje in de luchtpijp ingebracht.
• Plaatselijke anesthesie: een gedeelte van het lichaam wordt gevoelloos gemaakt, de patiënt
blijft wakker. Het operatiegebied wordt meestal afgeschermd met een scherm of doeken,
zodat de patiënt de operatieafdeling niet ziet. Als de patiënt ertegen opziet om de operatie
bewust mee te maken, kan hij een slaapmiddel krijgen. De plaatselijke anesthesie wordt
ingedeeld in:
▪ Regionale anesthesie: ruggenprik of zenuwblokkade. Er zijn verschillende vormen:
▪ Epidurale anesthesie ▪ Plexusanesthesie
▪ Spinale anesthesie ▪ Geleidingsanesthesie
▪ Lokale anesthesie: alleen verdoven operatieplek. Er zijn twee vormen:
▪ Oppervlakkige anesthesie: plaatselijke verdoving door het uitwendig toe te
dienen van verdovende middelen op de huid of slijmvliezen.
▪ Infiltratie anesthesie: plaatselijk verdoven door het weefsel te infiltreren met
het anestheticum.
Effect op het lichaam: deze zijn nodig om goed te kunnen opereren.
• Onderdrukken van pijnprikkels.
• Ontspannen van de spieren.
• Verminderen van bewustzijn.
• Beheersen van bewuste en onbewuste reflexen.
INHOUD
CASUS 1
Leerdoelen ............................................................................................................................................... 2
CASUS 2 (deel 1)
Leerdoelen ............................................................................................................................................... 3
CASUS 2 (deel 2)
Leerdoelen ............................................................................................................................................... 4
CASUS 3 (deel 1)
Leerdoelen ............................................................................................................................................... 8
CASUS 3 (deel 2)
Leerdoelen ............................................................................................................................................... 4
CASUS 4 (deel 1)
Leerdoelen ............................................................................................................................................. 12
CASUS 4 (deel 2)
Leerdoelen ............................................................................................................................................. 18
,Blok 2B - AFPF
CASUS 1
LEERDOELEN
Uitleggen wat het doel is van preoperatief onderzoek en waaruit dit bestaat.
Doel: zo optimaal en veilig mogelijk laten verlopen van de anesthesie bij de voorgenomen ingreep.
Wordt verricht om de conditie van de patiënt en het anesthesierisico vast te stellen.
Inhoud: anamnese, lichamelijk onderzoek en aanvullend onderzoek.
De aandachtspunten van de anamnese bij het preoperatieve onderzoek benoemen.
• Hart- en vaatstelsel • Alcohol
• Longen • Drugs
• Luchtwegen • Allergieën
• Stollingsproblemen • Inspanningsintolerantie
• Geneesmiddeleninteracties • Eerdere anesthesie
• Roken • Anesthesie in de familie
• Medicijngebruik
Benoemen welke classificatie wordt gebruikt bij de risico-inschatting.
Er wordt gebruik gemaakt van het ASA-classificatie.
Uitleggen welke groepen patiënten er aanvullend laboratoriumonderzoek krijgen bij het
preoperatieve onderzoek.
• Patiënten met stollingsstoornissen.
• Patiënten met gebruik van antistollingsmiddelen.
• Beoordeling van bloedgroep of resusfactor bij mogelijke bloedtransfusie.
• Thoraxfoto bij verdenking longziekte, decompensatie cordis of operatie van borstholte.
• ECG bij patiënten boven de 60-jaar, diabetes, kortademigheid en oedeem in de benen.
• Patiënten met hartproblemen worden extra gezien door de cardioloog.
,Blok 2B - AFPF
De voorbereiding op de operatie samenvatten.
• Douchen of wassen.
• Verwijderen van make-up, nagellak, piercings, sieraden, gebitsprothesen en bril.
• Volledige lediging van de blaas.
• Premedicatie 1-2u voor de operatie.
• Aantrekken operatiekleding.
• Chirurg enz. doen operatiekleding aan, bedekken de haren en doen mondkapje op. Alles wordt
steriel gemaakt.
• Bij operatieafdeling worden patiëntgegevens gecontroleerd.
• Zijde wordt afgetekend wat wordt geopereerd van het lichaam.
• Patiënt wordt aangesloten op standaardbewaking: ECG, pulsoximeter en bloeddrukmeter.
• Intraveneuze toedieningsweg wordt aangelegd.
• Operatiegebied op lichaam wordt gedesinfecteerd en rest wordt afgedekt met steriele
doeken.
De aandachtspunten op de recovery benoemen bij algehele en regionale anesthesie.
• Ventilatie van patiënt.
• Toedienen van zuurstof.
• Aansluiten op monitor met
controle ECG, bloeddruk,
ademhalingsfrequentie en
saturatie.
• Extra controle ademhaling i.v.m.
opiaten.
• Afnemen VAS-score als patiënt
bij bewustzijn is.
• Afnemen Aldrete-score voor het
bewustzijn.
• Bij regionale anesthesie
aandacht voor gevoel en liggen
van de benen.
De belangrijkste redenen uitleggen om premedicatie te geven.
• Verminderen van angst. • Amnesie.
• Sedatie. • Verminderen van postoperatieve pijn.
• Verminderen van de kans op aspiratie van zure maaginhoud.
De verschillende groepen geneesmiddelen die worden gebruikt als premedicatie benoemen .
• Benzodiazepinen: diazepam, lorazepam en midazolam.
• Opiaten.
• Anticholinergica: antropine en scopolamine (voor minder slijmvorming).
• Medicijnen ter vermindering van kans op aspiratie van zure maaginhoud.
De effecten van benzodiazepinen samenvatten.
• Angstreductie. • Anti-epileptische eigenschappen.
• Kalmerende werking. • Enige spierverslapping.
• Amnesie: de herinnering aan de ingreep gaat verloren.
, Blok 2B - AFPF
De operaties en aandoeningen met een verhoogde kans op diepveneuze trombose benoemen .
• Grote abdominale operaties. • Voorgeschiedenis met trombose.
• Orthopedische operaties. • Kraambed.
• Hoge leeftijd. • Trauma.
• Obesitas. • Hartinfarct en decompensatio cordis.
• Spataderen. • Bypassoperaties/ klepoperaties.
• Kwaadaardige tumoren.
De tromboseprofylaxe benoemen.
Voor onmiddellijke tromboseprofylaxe wordt gebruik gemaakt van heparine. Voorbeelden zijn:
• Nadroparine • Tinzaparine
• Daltepatine • Enoxaparine
De verschillende vormen van anesthesie benoemen en de effecten op het lichaam.
• Algehele anesthesie (narcose): het hele lichaam is verdoofd, de patiënt is in diepe slaap zodat
hij van de ingreep niets merkt, daarna kan hij zich van de operatie niets herinneren. Bestaat
uit drie stadia:
▪ Stadium I: gekenmerkt door bewustzijnsverlies. De pijngewaarwording is nog intact.
Er zijn twee soorten:
▪ Inhalatieanesthetica: wordt alleen nog maar gedaan bij jonge kinderen of
volwassenen met prikangst.
▪ Intraveneuze anesthesie: wordt gebruikt bij patiënten met een infuus.
▪ Stadium II (excitatiefase): wordt gekenmerkt door onrust. Patiënt heeft wijde pupillen
en een onregelmatige ademhaling. Prikkels kunnen leiden tot hoesten, spasmen van
strottenhoofd, hypertensie en snelle pols.
▪ Stadium III (chirurgische fase): er is voldoende diepte van de anesthesie, daardoor
reageert de patiënt niet meer op chirurgische prikkels. Tijdens deze fase wordt de
patiënt geholpen met de ademhaling, meestal via de beademingsapparatuur, via:
▪ Kap: wordt gebruikt bij nuchtere patiënten met een kortdurende ingreep.
▪ Larynxmasker: bestaat uit een buisje die uitkomt in een masker met een
opblaasbare cuff. Kan alleen worden ingebracht bij diepe narcose.
▪ Endotracheale intubatie: hierbij wordt een buisje in de luchtpijp ingebracht.
• Plaatselijke anesthesie: een gedeelte van het lichaam wordt gevoelloos gemaakt, de patiënt
blijft wakker. Het operatiegebied wordt meestal afgeschermd met een scherm of doeken,
zodat de patiënt de operatieafdeling niet ziet. Als de patiënt ertegen opziet om de operatie
bewust mee te maken, kan hij een slaapmiddel krijgen. De plaatselijke anesthesie wordt
ingedeeld in:
▪ Regionale anesthesie: ruggenprik of zenuwblokkade. Er zijn verschillende vormen:
▪ Epidurale anesthesie ▪ Plexusanesthesie
▪ Spinale anesthesie ▪ Geleidingsanesthesie
▪ Lokale anesthesie: alleen verdoven operatieplek. Er zijn twee vormen:
▪ Oppervlakkige anesthesie: plaatselijke verdoving door het uitwendig toe te
dienen van verdovende middelen op de huid of slijmvliezen.
▪ Infiltratie anesthesie: plaatselijk verdoven door het weefsel te infiltreren met
het anestheticum.
Effect op het lichaam: deze zijn nodig om goed te kunnen opereren.
• Onderdrukken van pijnprikkels.
• Ontspannen van de spieren.
• Verminderen van bewustzijn.
• Beheersen van bewuste en onbewuste reflexen.
