Inleiding
Het sociale is voor de mens wat water is voor de vis: alomtegenwoordig en
vanzelfsprekend, waardoor we het neigen ‘niet te zien’.
o Sociologie geeft kaders, begrippen en taal om te zien, te verklaren, te
begrijpen…
o Verbeeldingskracht nodig: sociologische bril om te overschouwen, analyseren en
begrijpen van ‘het sociale’
Sociologie
= een wetenschappelijke benadering: bestuderen van het sociale volgens de
standaarden van wetenschappelijk onderzoek
= een manier van kijken, verder dat het individu
Sociologie en het SAWerkveld
Wetenschap helpt begrijpen, maar dicteert niet wat het juiste is. Het biedt aan
de basiswerker geen oplossingen aan, maar helpt verhelderen, nuanceren…
vermogen tot kritisch denken
Dus waarom is sociologie nuttig binnen de opleiding? Sociologische verbeelding
, Deel 1: het vizier= de sociologische kijk
Inleiding
Het nadenken over ‘mens en maatschappij” is het studieobject van de sociologie.
Deze wetenschap is een van de jongste menswetenschappen en ontstaat in het begin
van de 19de eeuw. Ze focust op bewijs en verschilt zo van de filosofie.
Hoofdstuk 1: Wat bestudeert de sociologie?
Het sociale kent twee ladingen/dimensies: het sociale als morele kwaliteit en het
sociale als feitelijkheid.
1.Sociaal als morele kwaliteit
Met het woord sociaal kan een morele kwaliteit, een betrokkenheid op medemensen
en/ of solidariteit met een gemeenschap worden bedoeld.
2.Betrokkenheid op de SL
Heeft betrekking op het grotere geheel, het
sociale systeem: zorg voor de
gemeenschap
Morele kwaliteiten: sociale
Betrokkenheid op de medemens
Heeft betrekking op sociale relaties,
interacties (1 op 1): mijn gedrag heeft een
De invloed op dat van anderen
mens Morele kwaliteiten: empathie, liefdadigheid
2. Het sociale als feitelijkheid
Het sociale dat een autonoom, zelfstandig karakter heeft. Durkheim benoemt dat met
‘les faits sociaux’. Sociale feiten moeten worden beschouwd als objectief gegeven
‘dingen’ die gedrag bepalen, onafhankelijk van psychologische en biologische
kenmerken. Een sociaal feit is een realiteit op zichzelf en moet dan ook worden
verklaard door andere sociale feiten.
Tussen actor en systeem is er
een circulaire causaliteit:
actoren maken hun sociale
context én worden er
tezelfdertijd door bepaald.
Het is die wisselwerking die
een circulair proces is.
Het sociale is voor de mens wat water is voor de vis: alomtegenwoordig en
vanzelfsprekend, waardoor we het neigen ‘niet te zien’.
o Sociologie geeft kaders, begrippen en taal om te zien, te verklaren, te
begrijpen…
o Verbeeldingskracht nodig: sociologische bril om te overschouwen, analyseren en
begrijpen van ‘het sociale’
Sociologie
= een wetenschappelijke benadering: bestuderen van het sociale volgens de
standaarden van wetenschappelijk onderzoek
= een manier van kijken, verder dat het individu
Sociologie en het SAWerkveld
Wetenschap helpt begrijpen, maar dicteert niet wat het juiste is. Het biedt aan
de basiswerker geen oplossingen aan, maar helpt verhelderen, nuanceren…
vermogen tot kritisch denken
Dus waarom is sociologie nuttig binnen de opleiding? Sociologische verbeelding
, Deel 1: het vizier= de sociologische kijk
Inleiding
Het nadenken over ‘mens en maatschappij” is het studieobject van de sociologie.
Deze wetenschap is een van de jongste menswetenschappen en ontstaat in het begin
van de 19de eeuw. Ze focust op bewijs en verschilt zo van de filosofie.
Hoofdstuk 1: Wat bestudeert de sociologie?
Het sociale kent twee ladingen/dimensies: het sociale als morele kwaliteit en het
sociale als feitelijkheid.
1.Sociaal als morele kwaliteit
Met het woord sociaal kan een morele kwaliteit, een betrokkenheid op medemensen
en/ of solidariteit met een gemeenschap worden bedoeld.
2.Betrokkenheid op de SL
Heeft betrekking op het grotere geheel, het
sociale systeem: zorg voor de
gemeenschap
Morele kwaliteiten: sociale
Betrokkenheid op de medemens
Heeft betrekking op sociale relaties,
interacties (1 op 1): mijn gedrag heeft een
De invloed op dat van anderen
mens Morele kwaliteiten: empathie, liefdadigheid
2. Het sociale als feitelijkheid
Het sociale dat een autonoom, zelfstandig karakter heeft. Durkheim benoemt dat met
‘les faits sociaux’. Sociale feiten moeten worden beschouwd als objectief gegeven
‘dingen’ die gedrag bepalen, onafhankelijk van psychologische en biologische
kenmerken. Een sociaal feit is een realiteit op zichzelf en moet dan ook worden
verklaard door andere sociale feiten.
Tussen actor en systeem is er
een circulaire causaliteit:
actoren maken hun sociale
context én worden er
tezelfdertijd door bepaald.
Het is die wisselwerking die
een circulair proces is.
