, Toetsdoel 41 - Ondersteuningsplan
Een ondersteuningsplan is een document waarin staat beschreven welke hulp, begeleiding of zorg
iemand nodig heeft om zo goed mogelijk te functioneren in het dagelijks leven. Het wordt
opgesteld voor mensen die tijdelijk of langdurig ondersteuning nodig hebben, bijvoorbeeld door een
verstandelijke beperking, psychische problemen of lichamelijke beperking. In het plan wordt niet
alleen vastgelegd wat er aan ondersteuning nodig is, maar ook hoe, door wie en wanneer deze
ondersteuning wordt geboden. Het doel is om de kwaliteit van leven te verbeteren en de
zelfstandigheid van de persoon zoveel mogelijk te behouden of te vergroten.
Kenmerkend voor een ondersteuningsplan is dat het persoonsgericht is. Dat betekent dat de
wensen, mogelijkheden, doelen en voorkeuren van de persoon zelf centraal staan. Het plan wordt
samen opgesteld door de persoon, zijn of haar naasten en de betrokken zorg- of hulpverleners. Er
wordt concreet beschreven welke ondersteuning nodig is, hoe vaak deze plaatsvindt, en wie er
verantwoordelijk is voor de uitvoering. Ook worden er duidelijke, meetbare doelen geformuleerd,
zodat de voortgang kan worden geëvalueerd. Een goed ondersteuningsplan is bovendien flexibel,
zodat het kan worden aangepast als de situatie of behoeften veranderen.
De functie van een ondersteuningsplan is veelzijdig. Het zorgt voor structuur en richting in de zorg
en begeleiding, zodat alle betrokkenen weten wat er afgesproken is en hiernaar kunnen handelen.
Het plan helpt om doelgericht te werken, waardoor inspanningen en middelen efficiënt worden
ingezet. Daarnaast heeft het een communicatieve functie: het maakt duidelijk voor alle partijen
wat de aanpak is en waarom. Ook dient het plan als verantwoording naar instanties en
toezichthouders, omdat het laat zien welke zorg geleverd wordt en op welke gronden.
Een ander belangrijk aspect is dat het ondersteuningsplan bijdraagt aan zelfredzaamheid en
participatie. Door samen met de persoon te kijken naar wat hij of zij zelf kan en waar
ondersteuning nodig is, wordt de eigen regie gestimuleerd. Hierdoor kan iemand zoveel mogelijk
zelfstandig deelnemen aan de samenleving en activiteiten ondernemen die belangrijk voor hem of
haar zijn.
Een ondersteuningsplan is een document waarin staat beschreven welke hulp, begeleiding of zorg
iemand nodig heeft om zo goed mogelijk te functioneren in het dagelijks leven. Het wordt
opgesteld voor mensen die tijdelijk of langdurig ondersteuning nodig hebben, bijvoorbeeld door een
verstandelijke beperking, psychische problemen of lichamelijke beperking. In het plan wordt niet
alleen vastgelegd wat er aan ondersteuning nodig is, maar ook hoe, door wie en wanneer deze
ondersteuning wordt geboden. Het doel is om de kwaliteit van leven te verbeteren en de
zelfstandigheid van de persoon zoveel mogelijk te behouden of te vergroten.
Kenmerkend voor een ondersteuningsplan is dat het persoonsgericht is. Dat betekent dat de
wensen, mogelijkheden, doelen en voorkeuren van de persoon zelf centraal staan. Het plan wordt
samen opgesteld door de persoon, zijn of haar naasten en de betrokken zorg- of hulpverleners. Er
wordt concreet beschreven welke ondersteuning nodig is, hoe vaak deze plaatsvindt, en wie er
verantwoordelijk is voor de uitvoering. Ook worden er duidelijke, meetbare doelen geformuleerd,
zodat de voortgang kan worden geëvalueerd. Een goed ondersteuningsplan is bovendien flexibel,
zodat het kan worden aangepast als de situatie of behoeften veranderen.
De functie van een ondersteuningsplan is veelzijdig. Het zorgt voor structuur en richting in de zorg
en begeleiding, zodat alle betrokkenen weten wat er afgesproken is en hiernaar kunnen handelen.
Het plan helpt om doelgericht te werken, waardoor inspanningen en middelen efficiënt worden
ingezet. Daarnaast heeft het een communicatieve functie: het maakt duidelijk voor alle partijen
wat de aanpak is en waarom. Ook dient het plan als verantwoording naar instanties en
toezichthouders, omdat het laat zien welke zorg geleverd wordt en op welke gronden.
Een ander belangrijk aspect is dat het ondersteuningsplan bijdraagt aan zelfredzaamheid en
participatie. Door samen met de persoon te kijken naar wat hij of zij zelf kan en waar
ondersteuning nodig is, wordt de eigen regie gestimuleerd. Hierdoor kan iemand zoveel mogelijk
zelfstandig deelnemen aan de samenleving en activiteiten ondernemen die belangrijk voor hem of
haar zijn.
