Samenvatting Verdieping van het orthopedagogisch werkveld
Hoofdstuk 1: Triple C
1.1 Situering.
Triple C werd in eerste instantie ontwikkeld in de zorg voor personen met een
matige en ernstige verstandelijke beperking en ASS. Ondertussen wordt het ook
gebruikt in de begeleiding van normaal begaafde personen met ASS, binnen de
langdurige klinische behandeling van psychiatrische patiënten. Het kan ook
perfect toegepast worden in de begeleiding van normaal begaafde jongeren in de
jeugdhulp.
Triple C probeert een antwoord te geven op de behoefte aan fysieke en
emotionele veiligheid, geborgenheid, een goed contact met en waardering van
anderen. Cliënten willen ook normale dingen doen en daar trots op kunnen zijn,
ze willen invloed hebben op hun eigen leven en ruimte ervaren voor initiatief.
1.2 Doorgronden van de methodiek aan de hand van
beeldmateriaal.
Zie notities filmfragment dia 4-5.
2. Triple C, de methodiek.
Orthopedagogisch model: een visie en een methodiek:
Perspectief het gewone
leven ervaren.
1
, 2.1 Het fundament: de menselijke behoeften.
Er zijn 7 basisbehoeften (zie cirkel) die zich situeren op het fysieke, emotionele,
mentale en zingevende vlak.
Verschil
- Fysieke behoeften: herkenbaar, veilig, lichamelijke gezondheid
behoefte
bevorderend. Fysieke behoeften heeft niet met lichamelijk contact te
n en
maken.
wensen!
- Emotionele behoeften: waardering, menswaardigheid, mogelijkheid tot
aangaan en onderhouden van sociale relaties. Emotionele behoeften in
relatie tot anderen, bv. een compliment aan iemand geven.
- Mentale behoeften: scholing, mentale prestaties, eigen keuzes en invloed
op dagelijkse gang van zaken. Mentale behoeften wilt dus zeggen: de
eigen regie in handen hebben (eigen keuzes maken).
- Zingevende behoeften: betekenisvolle activiteiten voor zichzelf en
anderen.
Zie oefeningen p. 8 en 9 in de cursus + oefeningen ppt dia 15 t/m 17!
2.2 Drie pijlers.
2.2.1 Eerste pijler: Onvoorwaardelijke ondersteuningsrelatie
gericht op relatie opbouw.
Een dialoog is sensitief en responsief:
- Sensitief = aandachtig aanwezig zijn en “er zijn” met aandacht voor de
behoeften van de cliënt.
- Responsief = passend reageren op wat de cliënt aangeeft.
Zie oefeningen p. 10 in de cursus!
De relatieopbouw gebeurt in verschillende fases:
1. Fase 1: Kennismaken en opbouwen van gehechtheidsrelatie:
Bijvoorbeeld: een opvoeder zegt tegen zijn cliënt: ‘Op mij kan je
rekenen.’ Vervolgens voelt hij niet voldoende aan wat de
begeleidingsvraag is van de cliënt. De cliënt ervaart hem als minder
betrouwbaar.
2. Fase 2: Betrouwbare omgeving creëren:
Bijvoorbeeld: Een opvoeder zet de tafel klaar en neemt de cliënt
hierin mee. De cliënt loopt enkel mee van de kast naar de tafel en
omgekeerd. ‘Kom, nu gaan we de borden halen.’ De opvoeder neemt
de borden en zet ze op tafel. Na verloop van tijd kan de opvoeder
van aan de tafel mogelijks vragen: ‘Ga je de borden even halen?
Dan zetten we ze samen op tafel.’
3. Fase 3: Relationele autonomie:
Bijvoorbeeld: Hassan in het filmfragment (zie begin van ppt).
2
Hoofdstuk 1: Triple C
1.1 Situering.
Triple C werd in eerste instantie ontwikkeld in de zorg voor personen met een
matige en ernstige verstandelijke beperking en ASS. Ondertussen wordt het ook
gebruikt in de begeleiding van normaal begaafde personen met ASS, binnen de
langdurige klinische behandeling van psychiatrische patiënten. Het kan ook
perfect toegepast worden in de begeleiding van normaal begaafde jongeren in de
jeugdhulp.
Triple C probeert een antwoord te geven op de behoefte aan fysieke en
emotionele veiligheid, geborgenheid, een goed contact met en waardering van
anderen. Cliënten willen ook normale dingen doen en daar trots op kunnen zijn,
ze willen invloed hebben op hun eigen leven en ruimte ervaren voor initiatief.
1.2 Doorgronden van de methodiek aan de hand van
beeldmateriaal.
Zie notities filmfragment dia 4-5.
2. Triple C, de methodiek.
Orthopedagogisch model: een visie en een methodiek:
Perspectief het gewone
leven ervaren.
1
, 2.1 Het fundament: de menselijke behoeften.
Er zijn 7 basisbehoeften (zie cirkel) die zich situeren op het fysieke, emotionele,
mentale en zingevende vlak.
Verschil
- Fysieke behoeften: herkenbaar, veilig, lichamelijke gezondheid
behoefte
bevorderend. Fysieke behoeften heeft niet met lichamelijk contact te
n en
maken.
wensen!
- Emotionele behoeften: waardering, menswaardigheid, mogelijkheid tot
aangaan en onderhouden van sociale relaties. Emotionele behoeften in
relatie tot anderen, bv. een compliment aan iemand geven.
- Mentale behoeften: scholing, mentale prestaties, eigen keuzes en invloed
op dagelijkse gang van zaken. Mentale behoeften wilt dus zeggen: de
eigen regie in handen hebben (eigen keuzes maken).
- Zingevende behoeften: betekenisvolle activiteiten voor zichzelf en
anderen.
Zie oefeningen p. 8 en 9 in de cursus + oefeningen ppt dia 15 t/m 17!
2.2 Drie pijlers.
2.2.1 Eerste pijler: Onvoorwaardelijke ondersteuningsrelatie
gericht op relatie opbouw.
Een dialoog is sensitief en responsief:
- Sensitief = aandachtig aanwezig zijn en “er zijn” met aandacht voor de
behoeften van de cliënt.
- Responsief = passend reageren op wat de cliënt aangeeft.
Zie oefeningen p. 10 in de cursus!
De relatieopbouw gebeurt in verschillende fases:
1. Fase 1: Kennismaken en opbouwen van gehechtheidsrelatie:
Bijvoorbeeld: een opvoeder zegt tegen zijn cliënt: ‘Op mij kan je
rekenen.’ Vervolgens voelt hij niet voldoende aan wat de
begeleidingsvraag is van de cliënt. De cliënt ervaart hem als minder
betrouwbaar.
2. Fase 2: Betrouwbare omgeving creëren:
Bijvoorbeeld: Een opvoeder zet de tafel klaar en neemt de cliënt
hierin mee. De cliënt loopt enkel mee van de kast naar de tafel en
omgekeerd. ‘Kom, nu gaan we de borden halen.’ De opvoeder neemt
de borden en zet ze op tafel. Na verloop van tijd kan de opvoeder
van aan de tafel mogelijks vragen: ‘Ga je de borden even halen?
Dan zetten we ze samen op tafel.’
3. Fase 3: Relationele autonomie:
Bijvoorbeeld: Hassan in het filmfragment (zie begin van ppt).
2
