Samenvatting Probleem 5

Probleem 5



Wat zijn hart- en vaatziekten? (psychologische symptomen)
Bekende hart- en vaatziekten zijn: hartinfarct, beroerte, angina pectoris (pijn op de borst) en
etalagebenen (pijn in de kuiten bij lopen).
De oorzaak van hart- en vaatziekten is een vernauwing van de bloedvaten (aderverkalking).
Door zo’n vernauwing krijgt bijvoorbeeld het hart niet genoeg bloed. Dan ontstaat een
hartinfarct.

Somber, gestrest of angstig -> langdurig stresshormonen in bloed -> bloeddruk en hartslag
kunnen hierdoor stijgen en de afweer verslechtert -> ontwikkeling slagaderverkalking
sneller.
Ook zullen mensen minder snel bewegen, meer roken en ongezonder eten als ze minder
goed in hun vel zitten.

Wat is het verband tussen depressie en hart- en vaatziekten? (welke richting)
- Zorgt depressie voor hart- en vaatziekten?
- Zorgen hart- en vaatziekten voor depressie?
- Is er een derde factor die de kans verhoogd?

Goldston
Een aantal psychosociale factoren lijken een relatie te hebben in de ontwikkeling van en
progressie van atherosclerose en hartziekten, waaronder: depressie en angststoornissen,
temperamente factoren (bijv: boosheid en vijandigheid) en stressoren als lage sociale
economische status, slechte sociale support, werkstress, etc. In dit artikel wordt de relatie
tussen depressie en coronary heart disease (CHD) onderzocht. Depressie is een
onafhankelijke risicofactor in de oorzaak van CHD. Het risico van CHD is direct gerelateerd
aan de ernst van depressie. Depressie is veelvoorkomend in CHD-patiënten (20% of hoger).
Depressie heeft negatieve impact op de prognose van CHD, wat het risico op meerdere
cardiale gebeurtenissen en sterfte verhoogt

CHD verwijst naar zowel hartaanvallen en hartkrampen en wordt veroorzaakt door
atherosclerose (vernauwing) van de kransslagaders. Atherosclerose is een langdurig proces
dat bloedvaten verstopt met cholesterol en andere stoffen.
Myocardial infarction (MI) = hartaanval, doet zich voor wanneer kransslagaders opeens
geblokkeerd worden door een bloedprop/stolsel.

De review onderzoekt het epidemiologische bewijs voor de relatie tussen depressie en CHD,
het onderzoekt de biologische, gedrags- en sociale mechanismen die de relatie kunnen
verklaren.

Etiological studies



1

, Uit verschillende reviews blijkt dat er sterk en consistent bewijs is dat depressie sterk gelinkt
is aan CHD. Uit een studie blijkt dat het aan de populatie toe te schrijven risico van
gecombineerde psychosociale factoren 33% is waarvan 9% toe te schrijven is aan depressie.
Een belangrijke vraag voor onderzoekers is wat de impact van de duur van depressie is op
het risico op ontwikkeling van CHD.

Prognostic studies
Uit verschillende reviews blijkt dat er sterk consistent bewijs is dat depressie geassocieerd is
met verhoogde sterfte en/of fatale en niet-fatale CHD in mensen met bestaande CHD.

Measurement of depression
In de meeste studies werd de aanwezigheid van depressie bepaald a.d.h.v. scores op een
zelf-gerapporteerd screening instrument. Hoge scores wijzen op major depressie en minder
hoge scores wijzen op minor depressie. Hoewel veel studies een positieve correlatie toonden
en een (dosis)relatie tussen depressieve symptomen en ongunstige CHD-uitkomsten, komen
de scores niet overeen met de definities van depressie in overeenstemming met de huidige
psychiatrische diagnostische ziekteleer, zoals beschreven in de DSM IV. De depressieve
stoornis omvat een zorgvuldige beoordeling en evaluatie van de subjectieve ervaring van
psychologische en somatische symptomen langs een schaal van intensiteit, duur, frequentie
en mate van beperking en stress die het veroorzaakt. Dit zijn belangrijke onderscheidingen
die geïdentificeerd moeten worden in onderzoek naar de link tussen depressie en CHD. Dit
gebeurt echter niet vaak.

Mogelijke mechanismes die depressie aan CHD linken
Biologische mechanismes
 Dysregulatie van de HPA-as: depressie is geassocieerd met hyperactiviteit van de
HPA-as wat resulteert in over stimulatie van het sympathische zenuwstelsel, wat
circulerende catecholamines (adrenaline) en serum cortisol verhoogt.
Hypercortisolaemie veroorzaakt een verzwakte HPA-activiteit en verminderde
feedbackcontrole. Deze neurohormonale afwijkingen leiden tot een onbalans in
sympathische en parasympatische activiteit -> dit resulteert in schommelingen in de
hartslag en bloeddruk -> dit verhoogt het risico op slagaderverkalking en coronaire
trombose wat uiteindelijk tot verstoring van het hartritme kan verstoren en een
hartstilstand.
 Verstoring in cardiale autonome toon: hartritmestoornissen zijn in de meeste
gevallen verantwoordelijk voor plotse dood in de periode na MI -> dit verhoogd in
patiënten met depressieve comorbiditeit (decreased heartrate variability).
 Verstoringen in bloedstollingsmechanismen: substantiële stoornissen in
bloedplaatjesfunctie treden op bij depressie. Dit veroorzaak vaatschade,
thrombusvorming en verhoogt het risico op toekomstige hart- en vaatschade. Studies
hebben aangetoond dat de activering van bloedplaatjes bij depressieve personen is
toegenomen, ongeacht of ze CHD hebben.
 Vasculaire endotheliale disfunctie van de kransslagader: verzwakte vasculaire
endotheliale functie (verlies van bloedvatfunctie vaak geassocieerd met ouder
worden) is een kenmerk van CHD en komt voor in depressieve patiënten. Het is niet
bekend of de arteriële disfunctie wordt veroorzaakt door de depressie zelf, de
antidepressiva of een combinatie van de twee.

2